Տարբեր երկրներից սերող պսևդոհայրենասերներին միավորում է մի տեսակային ընդհանրություն՝ անհայրենիքությունը․ Ա․ Բաբաջանյան

ԱԺ պատգամավոր Արման բաբաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

Թավշյա հեղափոխությունից հետո Հայաստանի քաղաքական դաշտում տեղի ունեցած բազմաթիվ խորքային ու մակերեսային փոփոխությունների, գործընթացների թվում մեր քաղաքական դաշտում հայտնվեցին մի քանի նորելուկ ուժեր, որոնց մուտքը քաղաքականություն թվում էր բավական պայծառ ու լուսավոր:

Այդպիսի ուժերի արտաքին փաթեթավորումը բավական գեղեցիկ էր՝ համեմված ականջահաճո ձևակերպումներով ու կարգախոսներով, որոնք տպավորություն էին ստեղծում, թե դրանց ներկայացուցիչները գուցե նոր քաղաքական մշակույթի կրողներ են: Սակայն այդ տպավորությունը շատ կարճ տևեց: Բավական էին մի քանի նշանային իրադարձություններ (Մարտի 1-ի գործ, Ռոբերտ Քոչարյանի ազատազրկում, սահմանադրական արդարադատության վերականգնում, Հոկտեմբերի 27-ի գործ)՝ համոզվելու համար, որ այդ նորելուկները քաղաքական դաշտ են ներմուծվել/ներդրվել նախկին հանցավոր համակարգին սպասարկելու, նրանց համար նոր ցուցանակ դառնալու համար:

Այդպիսով նորելուկ այդ ուժերը կարճ ժամանակում համալրեցին հինգերորդ շարասյան շարքերը՝ լծվելով նախկին համակարգին ծառայելու, սպասարկելու անպատվաբեր գործին: Ամենացավալին այն է, որ այդ նորելուկների շարքերում են ոչ միայն տեղական ծագումնաբանություն ունեցող դեմքեր ու ուժեր, այլ նաև, այսպես կոչված, քաղաքական գաստրոլյորներ, որոնք շատ ավելի վտանգավոր են պետության ու հասարակության համար և ինչ-որ իմաստով վտանգ են ներկայացնում ազգային անվտանգությանը: Տարբեր երկրներից սերող այդ պսևդոհայրենասերներին ու տեղական ծագումնաբանություն ունեցող նորելուկներին միավորում է մի տեսակային ընդհանրություն՝ անհայրենիքությունը: Ու ամենացավալին այն է, որ այդ անհայրենիքությամբ նրանք հայրենասիրություն են խաղում հայրենիքում՝ արտասահմաններում փող շինելու գործից ազատ ժամանակ, բնականաբար:

Ինչպես տեղական ծագումնաբանություն ունեցող նորելուկներին, այնպես էլ քաղաքական գաստրոլյորներին միավորում է նաև անմնացորդ հավատարմությունը քոչարյանասարգսյանական Հայաստանին և, որ ավելի կարևոր է, Ռուսաստանին: Դա նրանց համար քաղաքական, գաղափարական հավատամք է, ինչին ծառայեցվում է այն, ինչն իրենք անվանում են քաղաքական գործունեություն:

Հայաստանը, սակայն, քաղաքական գաստրոլյորների թատերաբեմ չէ, և հայ հասարակությունը ունի բավարար գիտակցություն՝ ընտրությունների ժամանակ քաղաքական եկվորներին մերժելու ու համապատասխան լուսանցք ուղարկելու համար: Ինչպես որ քաղաքական աղբանոց է ուղարկել և ապագայում էլ ուղարկելու է նախկին հանցավոր իշխանության ներկայացուցիչներին, որոնց ծառայում են տեղական ու օտարերկրյա ծագումնաբանություն ունեցող նորելուկները:

https://www.facebook.com/2299952536702127/posts/2806669276030448?sfns=mo