Արևմուտքը չի կարողանում հավատալ Վլադիմիր Պուտինի՝ Ուկրաինա ներխուժմանը: Գերմանացի դիվանագետները, ֆրանսիացի եվրոկրատներն ու ամերիկացի բրահմանները՝ բոլորն ապշած են: Ինչո՞ւ Ռուսաստանն ընտրեց խաղարկել Արևմուտքի հետ իր մեկ տրիլիոնանոց կապերը:
Արևմտյան առաջնորդներն ապշած են, քանի որ նրանք չէին գիտակցել, որ Ռուսաստանի տերերը չեն հարգում եվրոպացիներին այնպես, ինչպես նրանք մեկ անգամ արեցին սառը պատերազմից հետո: Ռուսաստանը կարծում է, որ Արևմուտքն այլևս խաչակրաց դաշինք չէ: Ռուսաստանն այժմ Արևմուտքին առնչվող ամեն ինչ կապում է գումարի հետ: Այս մասին գրում է Բեն Ջուդան Politico Magazine-ում:
Ռուսաստանի ղեկավարները տարիներ շարունակ գնումներ են կատարել Եվրոպայում: Նրանք ունեն առանձնատներ ու լյուքս բնակարաններ Լոնդոնի արևմուտքից մինչև Ֆրանսիայի Լազուրե ափ: Նրանց երեխաներն ապահով են եվրոպական դպրոցներում, իսկ նրանց գումարներն ապաստանել են ավստրիական բանկերում և բրիտանական հարկային դրախտներում:
Պուտինի ներքին շրջանակն այլևս չի վախենում եվրոպական ինստիտուտից: Երբ Ռուսաստանը տեսնում է Իսպանիային, Իտալիային, Հունաստանին և Պորտուգալիային ԵՄ-ում՝ Ռուսաստանի լավագույն գործընկերը լինելու համար մրցակցելիս, տեսնում է ԱՄՆ-ի կազմալուծվող վերահսկողությունը Եվրոպայի վրա:
ԵՄ-ն կարող է փողերի լվացման հետաքննություններով ու այցագրային արգելքներով զրկել ռուսներին իրենց ունեցվածքից: Սակայն Ռուսաստանում տեսնում են, որ եվրոպական կառավարությունները խույս են տալիս ընդունել Մագնիտսկու օրենքին նմանվող օրինագիծ:
Այդ ամենը Պուտինին դարձրեց ինքնավստահ, շատ ինքնավստահ: Նա վստահ է, որ եվրոպական էլիտան ավելի շատ հետաքրքրված է գումար աշխատելով: Երբ 2008-ին ռուսական զորքերը հասան Թբիլիսիի արվարձաններ, եղան միայն ցասման պոռթկում և հայտարարություններ, սակայն ոչ մի խոսք՝ ռուսական միլիարդների մասին: Ռուսական միլիարդների մասին խոսք չեղավ նաև ռուս ընդդիմադիրների դատավարությունների ժամանակ՝ գրում է հոդվածագիրը՝ հիշատակելով միայն ԵՄ-ի կողմից ստացված դատապարտող նամակների մասին:
Կրեմլը կարծում է, որ այժմ տիրապետում է Եվրոպայի «կեղտոտ գաղտնիքին»:
Պուտինյան Ռուսաստանը ղեկավարող մարդիկ եվրոպական գործիչներին դիտարկում են որպես վերջին օրերի խորհրդային գործիչներ: «1980-ականներին ԽՍՀՄ-ը խոսում էր միջազգային մարքսիզմի մասին, սակայն այլևս չէր հավատում դրան: Ռուսաստանը հավատացած է, որ Բրյուսելն այսօր խոսում է մարդու իրավունքների մասին, սակայն այլևս չի հավատում դրան: Եվրոպան իսկապես ղեկավարվում է հեջ հիմնադրամի բարոյականություն ունեցող էլիտայի կողմից՝ ամեն գնով գումար աշխատել և ուղղել դրանք օֆշորներ»,- եզրափակում է հոդվածագիրը:
