Այսօր Ադրբեջանում նախագահական ընտրություններ են: Գործող նախագահ Իլհամ Ալիևի վերընտրությունը կասկածից դուրս է: Նախօրեին հրապարակվել են տեղական մի կազմակերպության՝ «Rey» հետազոտական կենտրոնի իրականացրած սոցիոլոգիական հարցումների արդյունքները: Ըստ այդմ՝ հարցվածների 83,5 տոկոսը մտադիր է ձայնը տալ գործող նախագահ Իլհամ Ալիևին: Իլհամ Ալիևից բացի առաջադրվել է ևս 7 թեկնածու: Սակայն ընտրություններն այլընտրանքային կարելի է համարել պայմանականորեն կամ միայն ձևական, ֆորմալ առումով. ադրբեջանական ընդդիմությունը բոյոկտել է ընտրությունները: Առաջադրված թեկնածուներն իշխանամետ են համարվում․ նրանք մրցում են ավելի շատ այն հարցում, թե ով ավելի շատ կարող է քծնել գործող նախագահին կամ մրոտել ընդդիմությանը:
Առհասարակ` այսօրվա Ադրբեջանում ընդդիմադիր գործունեությունը մարգինալացված է. Ալիևի իրական մրցակիցներից շատերը բանտում կամ արտերկրում են, «Մուսավաթ» կուսակցությունից բացի` մնացած ազդեցիկ ընդդիմադիր կուսակցությունները զրկված են անգամ գրասենյակ ունենալու հնարավորությունից: Նախագահական այս ընտրությունների ինտրիգն ավելի շատ կապված է ոչ թե դրանց արդյունքների, այլ այն հանգամանքի հետ, թե ինչու են դրանք արտահերթ, մանավանդ, որ դրա պաշտոնական հիմնավորումները, մեղմ ասած, հսմոզիչ չեն, եթե չասեք` հակասական են:
Ի դեպ, Ադրբեջանի փորձագիտական շրջանակներում քչերն են այն կարծիքին, թե արտահերթ ընտրությունները կապված են ԼՂ խնդրի կարգավորման գործընթացի հետ: Ոմանք մտածում են, որ Ալիևը ցանկացել է ընտրությունները թողնել ռուսական ընտրությունների աղմուկի տակ` միջազգային հանրության համար, այսպես ասած, համոզիչ դարձնելով իր հերթական շռնդալից հաղթանակը, այս անգամ` յոթնամյա ժամկետով:
Մյուսները կարծում են, որ ընտրությունները հոկտեմբերից ապրիլ տեղափոխվեցին, որպեսզի դրանց անցկացումը չհամընկնի պետական պարտքի մարման ծանր ժամանակահատվածի հետ, երբ անխուսափելի են դառնալու սոցիալական լարվածությունը, անբարենպաստ է դառնալու տնտեսական կոնյուկտուրան` մանաթի կանխատեսվող 70%-ոց արժեզրկման ֆոնին: Մեկ այլ վարկածի համաձայն` նախագահական այս ընտրություններն ընդամենն ազդակ են, որպեսզի Իլհամ Ալիևը երկրում տա համակարգային հերթական խոշորամասշտաբ «ֆիլտրումների» իրականացման ազդակը:
Այլ խոսքով` Ալիևն ընտրությունները վեց ամսով առաջ բերելով կանխել է պալատական հեղաշրջման հնարավորությունը` սահմանափակվելով իր շրջապատի որոշ գործիչների մանևրի հնարավորությունը: Մյուս կողմից` իշխանության ներկայացուցիչները խոսում են այն մասին, որ Ադրբեջանում և Հայաստանում ընտրական ցիկլերի համաժամանակյա ավարտից հետո նոր ընթացք է տրվելու ԼՂ խնդրի կարգավորման գործընթացին: Դրա ազդակն, անկեղծ ասած, առայժմ չկա. փոխարենը վերջին օրերին հայ-ադրբեջանական շփման գծում աճել է լարվածությունը, պարբերաբար խախտվում է հրադադարը, երկուստեք հայտնվում է զոհերի մասին, ինչն ավելի շատ նոր պատերազմի տագնապ, քան` կարգավորման ռեստարտի հույսեր է ծնում:
Ինչևէ, Ալիևի հաղթանակն այսօր կասկած չի հարուցում և գրեթե վստահաբար Ադրբեջանի ընտրություններին չեն հաջորդելու ֆորս- մաժորային կամ անկանխատեսելի իրավիճակներ` թեև Բաքվում էլ հեղափոխական կարգախոսների պակաս չկա: Մի բան ակնհայտ է, որ Իլհամ Ալիևի նոր իշխանությունը կայանում է ավտորիտար թրենդի տրամաբանության շրջանակներում, ինչը միայն խորացնելու է ներիշխանական հակասությունները` մեծացնելով պալատական ինտրիգների հավանականությունը: Ամեն դեպքում` Ալիևի հաղթանակը սոցցանցերում հեգնանքով ստացել է «յոթամսական» որակումը:
