ԵՊՀ գիտխորհուրդը որոշել է, որ ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետում այլևս կարիք չկա «Արտասահմանյան գրականություն» առարկան, որպես հիմնական առարկա, ուսումնասիրել յոթ կիսամյակում, մեկուկես կիսամյակն էլ բավարար է այն ուսումնասիրելու համար։ Առարկայական տեղաշարժերի զոհը, ըստ էության, ռոմանագերմանական ֆակուլտետում կոնկրետ «Արտասահմանյան գրականության պատմությունն» է, որը միշտ դասավանդվել է լեզուների հետ զուգահեռ։ «Դա փաստված է նախ միջազգային փորձով, որովհետև լեզվի ուսումնասիրության ամենակարճ և ամենաարդյունավետ ճանապարհը այդ լեզվով գրականության ընթերցումն է և դրա վերլուծությունը»,- նշում են մասնագետները։
Ինչ է իրականում թաքնված այս կրճատման հետևում. քանի որ այս տարի ուսանողների թվի կտրուկ նվազում կա, և ժամերը չեն բավարարում բոլորին, ռոմանագերմանական ֆակուլտետի լեզվական ամբիոններն իրենց վրա են վերցրել ֆակուլտետի քաղաքականությունը ուղղորդելը և ռեկտորին նոր նախագիծ են ներկայացրել՝ ֆակուլտետի փոփոխության։ Այսուհետ ֆակուլտետը կոչվելու է լեզուներ և հաղորդակցություն։ Ուսանողներն ընդվզում են։ Այս օրերին նրանք «Մի կրճատեք արտասահմանյան գրականությունը» պահանջով թռուցիկներ են բաժանում։
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նրանք նշեցինք, որ շատ են սիրում «Արտասահմանյան գրականություն» առարկան, քանի որ այն նպաստում է անհատի կերտմանը. «Մենք հարց ենք բարձրացնում՝ արդյո՞ք նրա համար չեն կրճատում այն առարկան, որ այն մարդ է ձևավորում։ Ոչ միայն բառապաշար և քերականական կոնստրուկցիաներ է ներդնում, այլ ներդնում է աշխարհայացք, արևմտյան փիլիսոփայություն, ընդհանուր արժեքային չափանիշներ և ստանդարտներ։ Այ հենց այդ առարկայի վրա, և, ասենք՝ Ալբերտ Ստեփանյանի հայտնի մշակութաբանություն առարկայի դեմ կատարվում է համակարգված հարձակում, որը կարելի է նաև համարել ոչ գրագետ և չմտածող անձ ստանալու քաղաքականություն»,- նշում են նրանք՝ հավելելով, որ առաջին հերթին մտածել սովորել են հենց արտասահմանյան գրականության ժամերին։
Նրանց խոսքերով՝ չգիտես՝ ինչու չեն կրճատվել այն առարկաները, որոնք ընդհանրապես հարիր չեն ֆակուլտետի ընդհանուր բնույթին։ Ասենք՝ էկոլոգիան, հանրահաշիվը և նման տիպի այլ առարկաներ, որոնք ընդհանրապես անհասկանալի են ռոմանագերմանական ֆակուլտետի կոնտեքստում։ Դասախոսներից մեկը մեզ հետ զրույցում նշեց, որ հենց լեզվական ամբիոնների, ռոմանագերմանական ամբիոնների դասախոսների ճնշող մեծամասնությունը նախընտրել է պաշտպանել հենց արտասահմանյան գրականության ամբիոնում և՛ թեկնածուականները, և՛ դոկտորականները։
Ընդհանուր առմամբ՝ եթե արտասահմանյան գրականության պատմությունը հիմնական առարկա չէ այլևս, ամբիոնը կարող է կանգնել փակման վտանգի առջև, ինչը, ըստ դասախոսների, ուղղակիորեն հանգեցնելու է ուսանողների թվի նմազման։ Լեզվական ամբիոնները գերագնահատում են իրենց հնարավորությունները։ Արտասահմանյան գրականությունը, իսկապես, իր պրոֆեսորների, դոկտորների և թեկնածուների քանակով գտնվում է գերակա դիրքում։
Պատճառաբանությունը, որ այս դասաժամերի կրճատումը հնարավորություն կտա լեզուների խորացմանը, այնուամենայնիվ, մասնագետների պնդմամբ՝ ամենագործնական և ամենակիրառվող ճանապարհը այդ լեզվով գրականություն ուսումնասիրելն է։
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
