Ամազոնի սրտի խորքում չորս մղոն երկարությամբ խորհրդավոր գետը այնքան տաք է, որ եռում է:
Գետը վաղուց լեգենդ է հանդիսանում Պերուում, բայց երբ գիտնական Անդրես Ռուզոն լսեց այդ մասին, նա չհավատաց դրան`մտածելով, որ նման երևույթ հնարավոր չէ, հայտնում է dailymail.co.uk-ը:
Նրա կարծիքով՝ նույնիսկ փոքր գետը եռացնելու համար պահանջվում է ահռելի քանակությամբ երկրաջերմային էներգիա, իսկ Ամազոնը հեռու է որևէ ակտիվ հրաբխից:
Սակայն 2011 թվականին Ռուզոն լեգենդար եռացող գետը սեփական աչքերով տեսավ:
25 մետր լայնություն և շուրջ 6 մետր խորություն ունեցող մասում ջուրն այնքան տաք է, որ նրանով հնարավոր է թեյ պատրաստել, իսկ որոշ մասերում այն եռում է:
«Եթե իմ ձեռքը գետի մեջ պահեի կես վայրկյանից ավելի, երրորդ աստիճանի այրվածք կստանայի, իսկ այնտեղ ընկնելը հեշտությամբ ինձ կսպաներ»,- ասում է Ռուզոն:
Գետը եռում է խզումային խախտումներից եկող տաք հոսանքների շնորհիվ: «Ինչպես տաք արյունը հոսում է մեր երակների միջով, այնպես էլ Երկիրն ունի իր ճաքերով և խզումներով հոսող տաք ջուր»,- բացատրում է Ռունզոն:
«Երբ Երկրի այս զարկերակները դուրս են գալիս մակերես, մենք տեսնում ենք երկրաջերմային դրսևորումներ. ֆումարոլներ, ջրաջերմային հանքավայրեր, և այս դեպքում՝ եռացող գետ»,- բացատրում է մասնագետը:
Ինչ-ինչ պատճառներով այս գետը գիտական հետազոտության չի արժանացել, սակայն Ռուզոն ցանկանում է դա փոխել:
Նա հրատարակել է գիրք «Եռացող գետը. Արկածներ և հայտնագործություն Ամազոնում», որն առաջին անգամ է ներկայացնում գետը:
