Ազատության հրապարակում «Ժառանգություն» կուսակցության վարչության փոխնախագահ Ռուբեն Հակոբյանն անդրադարձավ վերջին չորս-հինգ օրերին իշխանության կողմից իրականացվող տոտալ քարոզչությանը. տեսեք, ժողովուրդ, ամեն ինչ արեցինք, որ այս թնջուկը կարողանանք լուծել Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հետ, բայց չուզեց, մի մասն ասում է, որ նա պաշտոն է ուզում, մի մասն էլ, թե չենք հասկանում՝ ինչ է ուզում, մի մասն էլ մտքում է պահում, չի ասում, որ ուզում են արտահերթ ընտրություն:
Նրա խոսքով՝ ապրիլի 9-ին պատմություն ենք գրում, ապրիլի 9-ը վճռորոշ օր է լինելու, և եթե արվել է որևէ ընդառաջ քայլ, առայժմ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կողմից է արվելու:
«Ճշգրիտ ընտրությունն աբսալյուտ մեկն էր՝ նոր նախագահական ընտրությունները, մենք գնացել ենք ռեալ պոլիտիկի ճանապարհով, բայց իշխանությունը չունեցավ այդ քաղաքական կամքը:
Ռուբեն Հակոբյանը նաև նշեց, որ իրենց խնդիրը պաշտոնները չեն, մեր խնդիրը պաշտոն չէ, այլ համակարգի փոփոխությունը:
Ռուբեն Հակոբյանը, դիմելով իշխանությանը, ասաց որ մինչև ամսի ինը նրանք ժամանակ ունեք, խելքի եկեք, չեք պատկերացնում ինչ է կատարվում հանրապետությունում. «Տեսեք, մտածեք, խելքի եկեք, դուռը բաց է, կգաք, բարի գալուստ: Նկատել եք ամեն ընտրությունից հետո որպես մանրադրամ օգտագործվում է Ղարաբաղի հարցը, բայց այդ մանրադրամը ուզում են շպրտել մեր և ձեր դեմքին, դուք գիտեք, որ այդպես չէ, մարդիկ չեն մտածում, որ տրամադրություն են ստեղծում Ղարաբաղի դեմ, Ղարաբաղի մասին մտածողը իրավունք չունի այս պահին ղարաբաղի հարցը մեջտեղ բերել, մանավանդ գիտենք՝ ինչ է կատարվում, և եթե նման հարց լինի, վստահ եղել, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը առաջինը կասի, որ այստեղ անելիք չունենք: Ղարաբաղի թեման նուրբ թեմա է, խնդրանքս, հորդորս, մի՛ շահարկեք, մի՛ խորացրեք անջրպետը », -հավելեց Ռուբեն Հակոբյանը:
Դիմելով իշխանությանը՝ նա ավելացրեց, որ մարդկային արժեքի գնահատականն այդպես էլ չիմացաք.
«Մենք ունենք ամբողջական համակագային փոփոխության անհրաժեշտություն և մենք հասնելու ենք դրան, մենք ճանապարհի կեսն ենք անցել, ապրիլի ինին մենք պետք է ավարտենք այս փուլի կուլմինացիան»:
Ապրիլի ինին, նրա խոսով, գալիս ենք ուրախանալու, տոնելու մեր ազգային երդմնակալությունը, մենք վստահ ենք, որ լեփ- լեցուն է լինելու հրապարակը, մենք մեր պետության համար գրում ենք պատմություն:
