ՀՀ տնտեսական միցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովի հրավերով Հայաստան են ժամանել միջազգային փորձագետներ` Գերմանիայի դաշնային հանրապետությունից և Լիտվայի հանրապետությունից:
Այսօր կայացած քննարկման ընթացքում միջազգային փորձագետները Հանձնաժողովի նախագահ Արտակ Շաբոյանի, Հանձնաժողովի անդամների, ինչպես նաև պետական գերատեսչությունների ներկայացուցիչների և լրագրողների մասնակցությամբ քննարկեցին տնտեսական մրցակցության խնդիրներին առնչվող հարցեր:
Միջոցառման ընթացքում ծավալվեց քննարկում՝ ՀՀ ՏՄՊՊՀ լիազորությունների հետ կապված: Տեղեկացնենք, որ ԱԺ ներկայացված «Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին» օրինագծով նախատեսվում էր ընդլայնել Հանձնաժողովի լիազորությունների շրջանակը: Մասնավորապես, Հանձնաժողովի դիտարկմամբ կարևոր է հատկապես տնտեսվարող սուբյեկտների մոտ ստուգումներ իրականացնելու լիազորություն ունենալը, որը սակայն չընդունվեց ԱԺ մեծամասնության կողմից այն մեկնաբանությամբ, որ նման ստուգումների լիազորությամբ օժտված է Պետական եկամուտների կոմիտեն և անհրաժեշտության դեպքում կարող է տեղեկատվություն տրամադրել Հանձնաժողովին:
Խնդրի վերաբերյալ իր տեսակետը և միջազգային փորձը ներկայացրեց միջազգային փորձագետ Կուրտ Շտոքմանը, ով նաև երկար տարիներ զբաղեցրել է Գերմանիայի հակամենաշնորհային գրասենյակի փոխնախագահի պաշտոնը: Նա նշեց, որ ստուգումներ անցկացնելու լիազորությունը տնտեսական մրցակցությունը պաշտպանող հանձնաժողովներում խիստ կարևոր է: Փորձագետը հատուկ ընդգծեց, որ իրենց ձեռքի տակ ունեցած տեղեկատվությունը իրենք չեն փոխանցում ոչ մի պետական գերատեսչության, այդ թվում նաև հարկային ծառայությանը և այս կամ այն տնտեսվարողի կողմից օրենքի հնարավոր խախտումների դեպքում ստուգումները կատարում է հենց Հանձնաժողովը:
Քննարկման ընթացքում անդրադարձ եղավ նաև ապրանքային շուկաներում նկատվող գնաճի դեպքում Հանձնաժողովի դերին: Կ. Շտոքմանը ընդգծեց, որ Հանձնաժողովը գները կարգավորող մարմին չէ և գների բարձրացման դեպքում կարող է միջամտել միայն այն ժամանակ, եթե կան հակամրցակցային համաձայնության կամ գերիշխող սուբյեկտի կողմից դիրքի չարաշահման հետ կապված խնդիրներ:
Անդրադարձ եղավ նաև լրատվամիջոցներում հաճախ լուսաբանվող խնդրին` կապված Հանձնաժողովի կողմից իրականացվող ուսումնասիրությունների և վարույթների ժամկետների հետ: Խնդրի առնչությամբ Կ. Շտոքմանը նշեց, որ իրենք ժամկետների սահմանափակման խնդիր չունեն, որովհետև լինում են դեպքեր, երբ տվյալ գործի լիարժեք ուսումնասիրության համար բավականին երկար ժամանակ է պահանջվում: Որպես օրինակ նա առանձնացրեց հակամրցակցային համաձայնության մի դեպք՝ ցեմենտի շուկայում, որի ուսումնասիրությունը տևել է մեկուկես տարի:
