Սժ «Հայ յեղափոխական դաշնակցություն» խմբակցության անդամ Արծվիկ Մինասյանը, պատասխանելով «Ժողովուրդ»-ի հարցին, թե Երևանի ավագանու ընտրություններն ինչով են տարբերվում ՀՀ նախագահի ընտրություններից, որին ՀՅԴ-ն որոշեց չմասնակցել, ասաց. «Սա համամասնական ընտրակարգով ընտրություն է, և գլխավոր խնդիր պետք է դնել ոչ թե ամեն գնով կա՛մ նախագահ ես, կա՛մ նախագահ չես, այլ, ինչքան շատ ներկայացվածություն ունենաս, այնքան մեծ հնարավորություն կունենաս ազդելու կառավարման համակարգի վրա»:
– Պարոն Մինասյան, ի՞նչն է պատճառը, որ Երևանի ավագանու ընտրություններում ՀՅԴ–ի ներկայացրած ցուցակում Ձեր անունը չկա: Գուցե Դո՞ւք չեք ցանկացել, որպեսզի Ձեր անունն ընդգրկեն ցուցակում:
– Չէ, նման խնդիր չի եղել, ուզել-չուզելու կամ անհրաժեշտության-չանհրաժեշտության հարց չկա, սա ոչ մի բան չի փոխում, որովհետև «Դաշնակցության» մեջ չկա անձնավորման հարց: Մենք նույն ոգով նույն եռանդով պետք է պայքարենք ընտրություններում: Եթե այլ կուսակցությունների պարագայում դա ինչ-որ խնդիր կարող է լինել, ապա մեզ մոտ այդպիսի բան չկա: Եվ ընդհանրապես այդպիսի հարց չի բարձրացվում:
– Այսինքն՝ նեղացա՞ծ չեք ու Ձեզ դո՞ւր է գափս ՀՅԴ–ի ներկայացրած ցուցակը:
– Իհարկե, ցուցակը կազմվում է բացառապես քննարկման, ընդ որում, մեր սկզբնական կառույցների առաջարկությունների հիման վրա, և գերագույն մարմինն այս դեպքում ընդամենը մարզային կառույցի և սկզբնական կառույցների առաջարկներն ամփոփող, ընդունող մարմին է:
– Իսկ մայիսի 5-ին կայանալիք ընտրություններն ինչով՞վ են տարբերվելու ՀՀ նախագահի ընտրություններից, որի ժամանակ ՀՅԴ-ն հայտարարեց, թե ինքը չի ցանկանում որևէ ձևաչափով մասնակցել: Ըստ Ձեզ՝այս ընտրությունները զե՞րծ են լինելու ընտրակեղծիքներից:
– Երկու պատճառով. նախ, որ սա համամասնական ընտրակարգով ընտրություն է, և գլխավոր խնդիր պետք է դնել ոչ թե ամեն գնով կամ նախագահ ես, կամ նախագահ չես, այլ ինչքան շատ ներկայացվածություն ունենաս, այնքան մեծ հնարավորություն կունենաս ազդելու կառավարման համակարգի վրա: Երկրորդ՝ այս ընտրություններում հնարավորություն կա, որ այլ ուժերի հետ համատեղ նաև կարողանանք նվաճել ողջ կառավարման համակարգը Երևան քաղաքում: Մյուս կողմից, Երևանը, լինելով ճիշտ է, ամբողջ Հայաստանի 1/3 մասը, ավելի հեշտ վերահսկելի է ընտրախախտումները բացառելու տեսակետից, մինչև հասնենք այն բանին, որ ընտրական ողջ օրենսդրությունը փոփոխվի: Եվ եթե այստեղ հաջողություն արձանագրվի, բնականաբար, մենք կկարողանանք, Երևանից սկսելով նաև հանրապետության այլ տարածքներում և բնակավայրերում նվաճել իշխանությունը:
– Լավ, ՀՅԴ-ն այժմ Ազատության հրապարակում է՝ «Ժառանգություն» կուսակցության առաջնորդի կողքին: Քաղաքական դաշտում այսօր շատերի համար անհասկանալի է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի պահանջը, ոմանց համար նաև անհասկանալի է նրա հացադուլի իմաստը: ՀՅԴ–ն լա՞վ է ըմբռնել Հովհաննիսյանի պահանջը, այդ իսկ պատճառով է միացել նրան, թե՞ ուղղակի դա «ձևական» բնույթ է կրում, և Ձեզ համար ևս անհասկանալի է Րաֆֆին:
– Մենք առաջին իսկ օրը հայտարարել ենք, որ ժողովրդի կողքին ենք, այն մարդկանց կողքին, որոնք, իրենց արժանապատվությունը բարձր դասելով ընդվզում են այս համակարգի և իրողության դեմ: Մենք ներկայացրել ենք կոնկրետ առաջարկներ՝ ինչպես ենք պատկերացնում այս շարժման ընթացքը, ու, բնականաբար, ոչ հասարակությունը, ոչ էլ համակարգը չունեն այն ռեսուրսը, որ հիմա և ամբողջությամբ սկզբունքը կիրառվի, նկատի ունեմ իշխանափոխությունը: Մենք կողմ ենք փուլային ձևով հաջողություններ արձանագրելու գաղափարին: Դրանից ելնելով՝ մենք առաջարկել ենք կոնկրետ գործողություններ, որոնք հնարավորություն կտան, հասարակության համախմբումը լայն դաշտով իրականացնելով կոնկրետ պահանջներ առաջադրելով հաջողություն ակնկալել: Մնացածը պարոն Հովհաննիսյանի ցանկությունների դաշտում պետք է լինի:
– Ձեր կարծիքով՝ Ր. Հովհաննիսյանի հետ Ս. Սարգսյանը չի՞ կարողանում «լեզու» գտնել, քանի որ անգամ նրա ուղարկած «պատվիրակը»՝ ի դեմս Աժ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանի, որևէ արդյունքի չհասավ ինչի պատճառով էլ ՀՀԿ առաջնորդը հայտարարեց, որ ինքը մտադրություն չունի հացադուլավորին այցելել:
– Կարծում եմ՝ ակնհայտ է, որ մեր երկրում փոփոխությունների անհրաժեշտությունը բոլորը գիտակցում են: Իշխանությունը պետք է հստակեցնի իր զիջման դաշտը, և դրա շուրջ տեղի ունենան լուրջ քննարկումներ:
– Նախօրեին Ազատության հրապարակում Աժ ՀԱԿ խմբակցության անդամ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց ստվերային կառավարության ստեղծման մասին, Դուք որքա՞ն ռեալ եք համարում այդ ամենը:
– Ես այդ հարցին չէի ուզենա ոչ արհամարհանքով և ոչ էլ լրջությամբ վերաբերել: Այս պահին դա ոչինչ չի տալիս, մենք խոսում ենք հետընտրական զարգացումների մասին, և ինչ պետք է տա «ստվերային կաբինետի» գաղափարը: Եթե խոսքն առաջիկա ընտրություններում միջկուսակցական մակարդակներում քննարկումների մասին է, ապա կարծում եմ, որ վաղ է դրա մասին խոսելը: Իսկ ընդհանրապես «ստվերային կաբինետի» գաղափարին ես դրական եմ վերաբերում, որը քաղաքակիրթ աշխարհում ընդունված է որպես ընտրապայքարի կարևորագույն գործիք:
