Եվրոպական խորհրդի նախագահ Դոնալդ Տուսկի խոսքով՝ «հարձակողական» դիվանագիտությունը թույլատրվում է Մոսկվայի «ագրեսիվ քաղաքականությունը» զսպելու համար: Այս մասին Le Figaro թերթում գրում է Ժան-Ժակ Մևելը:
Տուսկը պատասխանել է Le Figaro-ի և 5 այլ եվրոպական խոշոր պարբերականների հարցերին: Նա կողմ է արտահայտվել Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցների շարունակությանը:
Մինսկի համաձայնությունների մասին խոսելիս Տուսկն ասել է. «Ուկրաինայում պետք էր խուսափել 2 վտանգից. մի կողմից՝ բաց պատերազմից, մյուս կողմից՝ կապիտուլյացիայից: Մինսկի երկխոսության «մեթոդը» օգնեց քանդել այդ հրեշավոր այլընտրանքը: Զոհերի թիվը կրճատվեց, և չնայած գրանցվել է կրակի դադարեցման մոտ հազար խախտում՝ հենց հարձակողական դիվանագիտությունն է հնարավորություն տալիս զսպել Մոսկվայի ագրեսիվ տրամադրվածությունը: Կիևն այդպիսի ցանկություն է հայտնել, որպեսզի ժամանակ գտնի երկարատև հակամարտությանը պատրաստվելու համար: Ուկրաինան հնարավորություններ չունի անջատողականների, այլ կերպ ասած՝ Ռուսաստանի հետ բաց պատերազմելու համար»:
Տուսկի խոսքով՝ Ռուսաստանի նկատմամբ պատժամիջոցների չեղարկման համար անհրաժեշտ է Մինսկի պայմանավորվածությունների կատարում սկզբից մինչև վերջ: Պատժամիջոցները չեն հանվի մինչև Ուկրաինան վերականգնի իր սահմանների նկատմամբ վերահսկողությունը: «Սա պատճառներից մեկն է, թե ինչու է պետք պահպանել պատժամիջոցները: Առանց ճնշման Մինսկում ձեռք բերված համաձայնությունների իրագործումն անիմաստ է: Նախագահ Պուտինի կամ անջատողականների բարի կամքին հավատալը միամիտ կամ երեսպաշտ կլիներ: Մերկելին, Օլանդին և Մինսկի համաձայնություններին աջակցելու համար պետք է առնվազն պահպանել առկա պատժամիջոցները»,- ասել է Տուսկը:
Նրա խոսքով՝ «պատժամիջոցների պահպանումը ելնում է նաև Ատլանտիկայի երկու կողմերի միասնական դիրքի պահանջներից: Նախագահ Օբաման ինձ մի քանի օր առաջ Սպիտակ տանը առավեագույնս բաց ասաց. ԱՄՆ-ը կարող է ընդունել Մինսկի պայմանավորվածությունները, բայց միայն պատժամիջոցների պահպանումը Վաշինգտոնին կհամոզի, որ մենք միասնական ենք (Ռուսաստանի դեմ): Եթե ԵՄ-ն այս ամառ թուլացնի պատժամիջոցները, անդրատլանտյան հարաբերությունները կանցնեն կրիտիկական փուլ: Կարծում եմ՝ ԱՄՆ նախագահը և Մերկելն իրար հրաշալի հասկանում են: Դա միասնության ևս մեկ գործոն է»:
