Լիբանանը մերձավորարևելյան միակ երկիրն է, ուր քրիստոնյաները բարձր դիրքեր էին զբաղեցնում՝ իրենց ձեռքում կենտրոնացնելով հսկայական ազդեցություն և քաղաքական իշխանություն: 1932 թվականին այդ երկրում անցկացված պաշտոնական վերջին մարդահամարի տվյալները ցույց են տալիս, որ քրիստոնյաներն ազգաբնակչության մեծ մասն են կազմել,- գրում է inosmi.ru-ն՝ ներկայացնելով իսպանական El Mundo-ի հոդվածը:
Այսօր զգացողություն կա, որ նրանց թիվը կրճատվել է, և քրիստոնյաները չեն կազմում ամբողջ ազգաբնակչության նույնիսկ 40 տոկոսը: Դա կապված է այն բանի հետ, որ մշտական լարվածության պայմաններում, մասնավորապես 1975-1990 թվականների քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, շատ լիբանանցիներ ստիպված են եղել լքել երկիրը:
Համաձայն Լիբանանի սահմանադրության՝ երկրի նախագահը պետք է քրիստոնյա լինի, վարչապետը՝ սուննի մուսուլման, իսկ խորհրդարանի խոսնակը՝ շիա մուսուլման:
Որպես կանոն՝ վերջին տարիներին քրիստոնյաների և մուսուլմանների միջև հարաբերությունները նորմալ են եղել: Սակայն լարվածությունն աճեց 2005 թվականին՝ երկրի նախկին վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրիի սպանությունից հետո:
Ինչ վերաբերում է Սիրիային, ապա այդ երկրի քրիստոնեական փոքրամասնությունը 20-րդ դարում մեծ ազդեցություն է ունեցել, քանի որ կազմել է ընդհանուր բնակչության 10 տոկոսը: Համարվում է, որ նրանց թիվը նվազել է արտագաղթի և ծնելիության ցածր մակարդակի պատճառով:
Վերջին տարիներին Սիրիան համարվում էր քրիստոնյաների համար Մերձավոր Արևելքում ամենաապահով երկիրը: Իշխանությունն այնտեղ կենտրոնացած էր Ասադի ընտանիքի կրոնական փոքրամասնության՝ ալավիների ձեռքում:
Իսկ ահա Իսրայելի բնակչության 20.5 տոկոսը կազմում են արաբները. նրանց 9 տոկոսը քրիստոնյաներ են: Երկրում ներկայացված են կրոնական ամենատարբեր ուղղություններ` հայ առաքելական, ղպտիական, ուղղափառ և այլն:
Եգիպտոսում բնակվող քրիստոնյա ղպտիների մեծամասնությունը հին եգիպտացիների սերունդներ են: Ղպտիերեն լեզուն գործածվում է մինչ այժմ: Մուսուլմանների և քրիստոնյաների միջև հարաբերությունները վատացել են վերջին տարիներին: Երկրում ներկայացված են կաթոլիկները, ուղղափառները, բողոքավորներն ու հայերը:
Իրանում ամենամեծը Հայ Առաքելական եկեղեցին է: Դարերի ընթացքում այս երկրում հայկական խոշոր համայնք է ապրել: Երկրորդ մեծ եկեղեցին ասորականն է:
Իրանում քրիստոնյաների իրավունքները ամրագրված են սահմանադրությամբ: Նրանք ազատ են իրենց դավանանքի մեջ, տեղեր ունեն խորհրդարանում, սակայն աշխատանքային և քաղաքական իրավունքների հարցում խտրականության են ենթարկվում:
