Մարդիկ հետաքրքիր մտածելակերպ ունեն. երբ մեկի նկատմամբ ոխ են ունենում, բայց չեն կարողանում նրանց պատժել, օգտվում են ստեղծված որևէ իրավիճակից և փորձում ինչ-որ կերպ վնասել իրենց թշնամուն կամ հակակրելի մարդուն: Եվ այդ ցանկությունը մեկ-մեկ այնքան մեծ է լինում, որ դիմացինին վատություն անելու փոխարեն՝ քրեական հոդվածներով իրենց են վնասում՝ չմտածելով, որ իրենց ասածը պետք է կարողանան ապացուցել… Այդպես էլ եղել է քյավառցի և օշականցի՝ մեր հերոսների հետ:
Գեղարքունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանում քննվող մի քրեական գործով անցնող ամբաստանյալները՝ Գավառի բնակիչներ 26-ամյա Արմեն Վարդանյանն ու 29-ամյա Արման Հովսեփյանն են, ովքեր ինչ-որ պատճառով վեճի մեջ են մտել նույն քաղաքի բնակիչ Մելքոն Գոհարյանի հետ՝ մոտ 10-15 րոպե տևողությամբ դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել:
Ըստ մեղադրանքի՝ վիճաբանության ընթացքում Արմեն Վարդանյանը ձեռքով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Մելքոն Գոհարյանին: Սակայն վեճը դրանով չի ավարտվել. այն շարունակվել է նաև հաջորդ օրը: Արմեն Վարդանյանն ու Արման Հովսեփյանն այս անգամ իրենց խուլիգանական գործողությունները շարունակել են՝ ոչ միայն Մելքոնի, այլ նաև Մարատ Գոհարյանի հետ վեճի մեջ մտնելով և շուրջ 20 րոպե, կրկին դիտավորությամբ, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որի ընթացքում Մելքոն Գոհարյանի ձեռքից քարը վերցնելուց՝ Մարատ Գոհարյանին պատճառել են թեթև մարմնական վնասվածքներ և քարով հարվածել ու վնասել են Մարատ Գոհարյանի ավտոմեքենան: Այդ գործողությունների համար էլ Արմենին և Արմանին մեղադրանք է առաջադրվել խուլիգանության համար /258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետ/:
Ամբաստանյալների շարքում է հայտնվել նաև 63-ամյա Մարատ Մելքոնյանը իմանալով, որ իր տրամադրած տեղեկությունները կեղծ են, նախաքննական մարմնին նա հայտնել է, որ Արմենն ու Արմանը իրենց նկատմամբ ծանր հանցագործություն են կատարել: Բայց երբ նախաքննական մարմինը ասվածը հավաստող ապացույցներ, հիմնավորումներ չի գտել, Մարատին մեղադրանք է առաջադրել սուտ մատնության համար:
Իսկ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի դատարանում քննվող գործը, կարծես, ապարանյան շեշտադրումներ ունի, չնայած ամբաստանյալը բնիկ ապարանցի չէ, այլ Օշական գյուղից է:
Անդրանիկ Պողոսյանն այս տարի, գարնանային մի գեղեցիկ օր՝ ապրիլի 8-ին, իջել է Օշական գյուղում գտնվող իրենց տան նկուղ՝ այնտեղ գտնվող իրերը դասավորելու: Այդ ընթացքում գտել է իր հանգուցյալ խորթ հորը պատկանող Ջ-1 տեսակի պայթուցիչը, որի հետ անզգույշ վարվելու հետևանքով այն պայթել է և նրա առողջությանը պատճառել միջին ծանրության վնաս: Ուշագրավն այն է, որ այդ պահին շտապ օգնության մասին մտածելու փոխարեն, հանկարծ Անդրանիկի գլխում ուրիշ ՙպայծառ՚ միտք է ծագել. հիշել է, որ համագյուղացի Գարեգին Հակոբյանի հետ իր հարաբերությունները վատ են և որոշել է «բոչկա գլորել» նրա վրա. գնացել է իրավապահների մոտ և ասել, որ համագյուղացի Հակոբյանն է իրեն հրազենային վնասվածք հասցրել: Երբ իրավապահները հետաքրքրվել են և պարզել, որ Հակոբյանը ոչ մի հանցավոր արարք թույլ չի տվել, սուտ մատնության մեղադրանք են առաջադրել Անդրանիկ Պողոսյանին: Եվ Անդոն կրկնակի է տուժել. հա՛մ վնասվածք է ստացել, հա՛մ էլ հոդված:
Հ.Գ. Այնպես որ, ժողովո՛ւրդ ջան, առիթից մի՛ օգտվեք և ձեզ վատություն մի՛ արեք…
