ՀՀ բնապահպանների հավաստմամբ, Կապանն այսօր ամեն կողմից շրջապատված է տարբեր կարգի վտանգավորության օբյեկտներով, որոնք օրեցօր կործանում են Կապանի օդն ու բնաշխարհը:
Նախ` Կապան քաղաքի տարածքում պահեստավորվում են «Deno Gold Mining Company» ՓԲԸ-ին պատկանող Կապանի կոմբինատի ապարները, այնուհետև Գեղանուշի պոչամբարն է, որը ևս պատկանում է «Deno Gold Mining Company» ՓԲԸ-ին:
Նշենք, որ նրա շահագործումը նախատեսված է 15 տարվա համար, ընդ որում՝ տարեկան մինչև 600 000 տոննա վերամշակվող հանքանյութի արտադրական ծավալով: Իսկ բաց շահագործման դեպքում ենթադրվում է 2-ից 25 անգամ մեծացնել արտադրական հզորությունը:
«Որտե՞ղ պետք է թափվեն պոչերը: Ո՛չ Կապանում, ո՛չ նրա շրջակայքում պոչերի համար տեղ չկա»,- «Առաջին լրատվական»-ին հայտնեց էկոլոգիական հասարակական դաշինքի համակարգող Սիլվա Ադամյանը:
Հաջորդը Արծվանիկի պոչամբարն է, որը պատկանում է Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին, սակայն գտնվում է Կապանի հարևանությամբ: Պոչամբարում արդեն լցված է 150 միլիոն խորանարդ մետր, և այն շարունակում է լցվել:
Կապանից Քաջարան տանող ճանապարհի կողքին տեղակայված են Զանգեզուրի կոմբինատի ևս երկու փակ պոչամբարներ: Կապանի միջով անցնում է Ողջի գետը, որն իր ճանապարհին ընդունում է պոչերով և ապարներով խառնված ջրեր: Կապանի հատվածում այդ գետը Հայաստանի ամենաաղտոտված գետերից է:
Ի դեպ, ամենուր, թվարկված բոլոր օբյեկտներում, առկա է ծանր մետաղների և տոքսիկ տարրերի մի ամբողջ փունջ, իսկ թունավոր այդ տարրերը չեն վերանում, չեն լուծվում, չեն քայքայվում, այլ կուտակվում են հողում, տեղափոխվում են ջրի միջոցով, ապարների փոշու հետ նստում են շրջակա միջավարում:
Բնապահպանների խոսքով` վերջ ի վերջո, դրանք սննդի և ջրի հետ հայտնվում են մարդու օրգանիզմում, առաջացնում են գենետիկական մուտացիաներ, ախտահարում են իմունային և վերարտադրողական համակարգերը, ոսկրային հյուսվածքները:
