Երեկ տարածվեցին «հարսնաքարյան» հրոսակախմբի լուսանկարները՝ ձեռնաշղթաներով, ոստիկանության ուղեկցությամբ: Ոստիկանությունը 7 անձ է ձերբակալել «Հարսնաքար» ռեստորանի հայտնի դեպքի կապակցությամբ, իսկ ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանն էլ հայտարարել է հրապարակավ, որ որևէ կապ չունի, թե ում ռեստորանն է, ում ռեստորանի աշխատակիցներն են, մեղավորները, միևնույն է, պատասխանատվություն են կրելու իրենց արածի համար: Հիշեցնենք, որ ռեստորանը Ռուբեն Հայրապետյանինն է՝ ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ-ական, որը այն գործիչներից է, որոնք համարվում են անպատիժ և իրենց թիկնազորներով մեկ անգամ չէ, որ աչքի են ընկել նման «քաջագործություններով»:
Այստեղ, սակայն, հարցն այն է, թե ինչով աչքի կընկնի ոստիկանությունը: Այսօր հասարակական ակցիա է պատրաստվում «Հարսնաքարի» մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկելու և գործը լիարժեք բացահայտելու պահանջով: Ակցիան կլինի նաև ոստիկանության շենքի մոտ: Հայաստանի ոստիկանությունը, ոստիկանապետ Վովա Գասպարյանը կանգնած են բավական պատասխանատու իրողության առջև: Այս գործը նրանց համար երևի թե լինելու է սկզբունքային, հանգուցային գործերից մեկը: Կամ «Հարսնաքարի» գործով նրանք իսկապես կհամոզեն հասարակությանը, որ այս երկրում դեռ կարելի է հույս դնել ոստիկանության վրա, կամ էլ նրանք վերջնականապես կկոտրեն ի դեմս ոստիկանության` օրենքի, արդարության պահապան ունենալու վերջին հույսերը:
Հասարակության մտավախությունները միանգամայն հասկանալի են: Նման ցուցադրական ձեռնաշղթաները դեռ ոչինչ են, որովհետև կարևորն այն է, թե ինչ է մնալու այդ ամենից գործի քննությունն ավարտելուց հետո: Առայժմ մենք տեսնում ենք միայն քարոզչական էֆեկտը, որը հասարակական կարծիքի, բուռն վրդովմունքի հանդեպ իշխանության պատասխանն է: Մինչդեռ, ամենակարևորն այն է, թե ինչքանով հավաստի, լեգիտիմ կլինի ոստիկանության բացահայտումը հասարակության համար, ինչքանով այն կլինի հիմնավորված, լիարժեք, որ չի առաջացնի կասկածներ, չի թողնի մութ հարցեր, չի թողնի սողանցքներ: Վովա Գասպարյանն ու նրա կառույցը կանգնած են այս կարևոր խնդրի առջև, և եթե նրանք կարողանան հասարակության համար վստահելի, հասկանալի արդյունքներ արձանագրել ու ներկայացնել, ապա դա կլինի հասարակության և ոստիկանության համատեղ հաջողությունը: Եթե ոչ, ապա այստեղ արդեն Վովա Գասպարյանն ու իր կառույցը կամա, թե ակամա մտնելու են կատարված հանցագործության պատասխանատվության տակ:
Բանն այն է, որ Հայաստանում ամենաթողության այս մթնոլորտն ու դրսևորումները նաև ոստիկանության բացթողումների հետևանքն են: Եթե Հայաստանում ոստիկանություն լիներ, եթե ոստիկանությունը ժամանակին բացահայտեր ու պատասխանատվության ենթարկեր տարբեր օլիգարխների ու պաշտոնյաների թիկնազորների «հերոսությունները», այսօր հաստատ ռազմաբժիշկ, երիտասարդ մայոր Վահե Ավետյանը ոչ թե հիվանդանոցում պառկած կլիներ և նրա կյանքը կլիներ մազից կախված, այլ կլիներ իր ընտանիքի, իր մանկան հետ: Բայց, ոստիկանությունը աչք էր փակում նախկին «քաջագործությունների» վրա, պարտակում դրանք, առավելագույնը մատուցում քավության նոխազներ` այդպիսով հանցակցելով արատավոր մեքենային: Այսօր Վովա Գասպարյանի և իր կառույցի առաջ հետևյալ խնդիրն է՝ դո՞ւրս է գալիս ոստիկանությունն այդ կեղտոտ խաղերից, թե՞ շարունակում է մնալ դրանց մեջ ու «հերոսների» դամոկլյան սուրը կախած պահել քաղաքացիների գլխին:
