Սյունիքի նյարդահոգեբուժական դիսպանսերում ներկայումս 2476 հիվանդ կա հաշվառված: Սակայն ըստ դիսպանսերի տնօրեն Արարատ Վարդանյանի` թիվը վերջնական չէ: Մարզի այլ տարածաշրջաններում հոգեբույժներ չկան, ինչը դժվարացնում է աշխատանքը:
«Պատկերացրեք` հոգեկան շեղում ունեցող հիվանդին բուժում նշանակում է թերապևտը, վարակաբանը, լավագույն դեպքում նյարդաբանը: Չեն ուզում հոգեբույժ աշխատել»,-ասում է բժիշկը: Այս տարի հնարավորության սահմաններում դիսպանսերի աշխատակիցների այցեր կկազմակերպեն մարզի այլ տարածաշրջաններում հաշվառելու հիվանդներին։ Միայն անցած տարի 134 առաջնակի դեպք է գրանցվել։
Ա. Վարդանյանի խոսքով, դոնոր կազմակերպությունների հումանիտար ծրագրերը կրճատվել են և այսօր դիսպանսերը գոյատևում է միայն պետբյուջեի գումարներով: Բժիշկը ամեն դեպքում փորձում է գումար հայթայթել առկա բազմաթիվ հարցերը լուծելու համար։ Այսօր մեկ հիվանդին սնվելու համար պետբյուջեից օրական 300 դրամ է նախատեսված։ Բժշկի կարծիքով, դա քիչ է, մեկ հիվանդի կտրվածքվ հիմա անհրաժեշտ է 1000-1200 դրամ։
Չնայած շենքը գազաֆիկացված է, բայց ձմռան ցուրտ օրերին էլ շուրջօրյա ջեռուցում չի լինում։ Օրական 6-7 ժամ, հակառակ դեպքում, չեն կարողանա ծախսած գազի դիմաց վճարել։
«Սա մեր տունն է այստեղ ապրում ենք, սնվում, աշխատում, պարում, միասին նշում ծննդյան օրերը»,-ասում են ստացիոնար բուժում ստացող հիվանդները: Նրանց չի հետաքրքրում հիվանդանոցի խնդիրները: Այս մարդիկ մի բանից դժգոհեցին. սահմանափակվում է իրենց տեղաշարժվելու ազատությունը: Չեն թողնում, որ իրենց կամքով շենքից դուրս գան։ Սա ոչ թե տնօրենության քմահաճույքն է, այլ օրենքի պահանջ է։
Նրանք նաև կարոտում են իրենց հարազատներին, տունը, բայց թերևս, իրենց հարազատները չեն ուզում նույնիսկ տեսակցության գալ հոգեկան շեղում ունեցող մարդկանց:
