«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդի զենքից իսկապես հետաքրքիր պատմություն ստացվեց: Ընդ որում, ոչ այնքան նրանով, որ ԲՀԿ ժողովրդական առաջնորդը զենքով է գնում ժողովրդի հետ հանդիպման, այլ որովհետև նա պարզապես խաբում է ժողովրդին՝ զենքը ներկայացնելով որպես հեռախոս: Կամ էլ ոչ թե խաբում է, այլ ընդամենը հիմարի տեղ դնում՝ համարելով, որ մարդիկ չեն կարող հեռախոսը տարբերել ատրճանակի պոչից: Մի խոսքով, նախընտրական պատահականությունն ըստ էության բացահայտեց քաղաքականության մեջ ԲՀԿ լինելիության ամբողջ պատահականությունը: Սակայն ամենաէականն, իհարկե, մարդկանց ակնհայտորեն մոլորեցնելու և դրանից կարծես թե անհարմար չզգալու հանգամանքն է, որով աչքի է ընկնում ԲՀԿ-ն:
Հանուն արդարության նշենք, իհարկե, որ աչքի է ընկնում՝ բացառությամբ Վարդան Օսկանյանի, որը միակն էր, որ խոստովանեց զենքի զենք լինելը: Այս համատեքստում պարզ հարց է առաջանում. երբ ԲՀԿ-ն հայտարարում է, որ Քոչարյանի հետ ոչ մի կապ չունի և որևէ կերպ չի ասոցացվում Քոչարյանի ծրագրերին, այդ հայտարարությունները արդյո՞ք նույն արժեքն ունեն, ինչ արժեք որ ունեն հայտարարությունները զենքի և Vertu-ի հրաշակերպ փոխակերպման մասին: Չէ՞ որ, ինչպես հայտնի է, ձվի գողը ձիու գող էլ կդառնա, ասում է ժողովրդական իմաստնությունը:
Այսինքն՝ փոքր ստից է սկսում մեծ սուտը: Եվ սա է այս ամբողջ պատմության մեջ ամենաէականը, որովհետև քաղաքականության մեջ ընդհանրապես առանցքայինը հասարակության հետ ազնիվ լինելու կամքն ու կարողությունն է, որը այս պարագայում ԲՀԿ-ից կարողացավ դրսևորել միմիայն Վարդան Օսկանյանը: Նաև հարց է առաջանում, թե ինչ է հասկանում «Բարգավաճ Հայաստանը» ազատ և արդար ընտրություն ասելով: Չէ՞ որ եթե զենք ասելով՝ հասկանում է հեռախոս, ապա ինչ ասես կարող է հասկանալ ազատ և արդար ընտրություն ասելով, բայց միայն թե ոչ իրապես ազատություն և արդարություն: Այստեղ, իհարկե, գաղտնիք էլ չկա՝ նկատի ունենալով այն, որ «Բարգավաճ Հայաստանը» շարունակում է բարեգործություն անել նույնիսկ ընտրարշավի ժամանակ և տրակտորներ է նվիրում գյուղացիներին՝ չփորձելով անգամ կոծկել այդ փաստը:
Այս դեպքում կարող է արդյոք որևէ էական տարբերություն լինել ընտրություններում ԲՀԿ-ի և ՀՀԿ-ի հաղթանակների միջև: Իհարկե ոչ, որովհետև նրանց միջև ներկայիս վեճը, ըստ էության, ոչ գաղափարական է և ոչ էլ ծրագրային, առավել ևս՝ արժեքային կամ աշխարհայացքային: Նրանց միջև ներկայումս բիզնեսի, կապիտալի և իշխանության վեճ է, և դրա մեջ մտնողն ընդամենը մտնում է այդ խաղերի մեջ ու դառնում դրա մասնակիցը: Եվ այս տեսանկյունից էլ առաջանում են հարցեր՝ կապված այն քաղաքական ուժերի հետ, որոնք ազատ և արդար ընտրության հարցում ինչ-որ հույսեր են կապում ԲՀԿ-ի հետ և դիմում են խնայողությունների:
