Արվեստագետ Արման Գրիգորյանը 2011 թվականի ընթացքում առանձնացնում է Ռուսաստանի Դաշնությունում տեղի ունեցած հետընտրական պրոցեսները:
Նրա խոսքերով`2011-ը հետաքրքիր և կարևոր էր այնքանով, որ Ռուսաստանը նույնպես ներգրավվեց քաղաքական և դեմոկրատական շարժումների մեջ, որի առիթը, իհարկե, ընտրություններն են, իսկ մինչ այդ, Ռուսաստանը շատ անհույս տպավորություն էր թողնում: «Թեև ԱՊՀ մյուս երկրներում գործընթացներ էին տեղի ունենում, սակայն հսկայական Ռուսաստանը ներգրավված չեր այդ ամենում և միշտ տպավորություն կար, որ դրանք արևմտյան գործընթացներ են»,-ասաց արվեստագետը, ավելացնելով, որ 88- ից սկսած մեր դեմոկրատական պայքարը բոլորովին կապ չունի դրսի ուժերի հետ:
Ռուսաստանի և Հայաստանի միջև առկա տարբերությունը, Արման Գրիգորյանի խոսքերով, այն է, որ Ռուսաստանում դեռ չի ձևավորվել իրենց Ռուսական ազգային կոնգրեսը, կան ծայրահեղ ուժեր, որոնք որևէ խնդրի շուրջ չեն միավորվում, և այդ առումով դեռ չի ձևավորվում կոնգրես: «Եվ եթե 2012-ը դառնա այն տարին, երբ իրենց կհաջողի մեկ թեկնածու ունենալ նախագահական ընտրություններում` ձևավորելով Կոնգրես, ապա դա կփոխի այսպես ասած եվրասիական տարածաշրջանը»,- ամփոփեց արվեստագետը:
