Համամասնական և մեծամասնական ընտրակարգի վերաբերյալ բանավեճը թերևս կշարունակվի արդեն հաջորդ տարում: Անկեղծ եթե լինենք, ապա դժվար է իհարկե ասել, թե որքան է սկզբունքային այս հարցը Հայաստանում առաջիկա ընտրությունների որակի առումով: Ի վերջո, այս տեսանկյունից ակնհայտորեն սկզբունքային է անկախ դատական համակարգի գոյությունը, որովհետև բոլոր վեճերն ու վիճաբանություններն ի վերջո պետք է հանգուցալուծվեն դատարանում:
Նույնիսկ հարյուր տոկոս համամասնականության պարագայում, անկասկած է, որ լինելու են կեղծիքներ, օրինախախտումներ, որոնք պետք էհանգուցալուծվեն հենց դատարանում: Բայց, այս մասին կարծես թե չկա քաղաքական բանավեճ, քաղաքական քննարկում, քաղաքական և հասարակական պահանջատիրություն: Դատական համակարգի կարևորությունը մեր երկրում, կարծես թե քաղաքական հարց չէ: Ինչո՞ւ:
Մի՞թե քաղաքական ուժերը, հասարակությունը այդ համակարգի համար պայքարելը համարում են անիմաստ և ապարդյուն, չեն հավատում, որ կարելի է իշխանության առաջ պահանջներ դնել անկախ դատական համակարգի մասով: Խոսքն իհարկե այն մասին չէ, որ համամասնական ընտրակարգի համար պահանջը կարևոր չէ, կամ որ այն պետք է փոխել դատական համակարգի անկախության և օրինականության մասին պահանջներով: Խոսքն այն մասին է, որ Հայաստանի հասարակական-քաղաքական շրջանառությունից դուրս է մնացել այդ կարևորագույն ոլորտը, որը ելակետային նշանակություն ունի ցանկացած գործընթացի համար, լինի այն ընտրական գործընթաց, լինի տնտեսական գործընթաց, թե հասարակական որևէ խնդիր:
Օրինակ, դա բնապահպանական լուրջ հարց, լինում են պահանջներ ու բողոքներ կառավարությանը, բայց եթե լինի անկախ դատական համակարգ, ապա բնապահպանները կարող են հայցերով մտնել այդ համակարգ և փաստարկել այնտեղ իրենց իրավացիությունը: Կարելի է բերել բազմաթիվ այլ թե լոկալ, թե գլոբալ օրինակներ, թե ինչքա բան կարող է փոխվել սուբյեկտների և օբյեկտների պահվածքում, եթե երկրում կա անկախ և օրինավոր դատական համակարգ և կա դրա զգացում բոլորի մոտ: Ընտրությանը դեռ ժամանակ կա, բայց իհարկե այդ ժամանակը բավարար չէ արդար դատական համակարգի, անկախ դատարանի հասնելու համար:
Պետք է լինել իրատես և ընդունել, որ այժմ այդ խնդիրը լուծելը հանրության և քաղաքական ուժերի ուժից վեր է: Բայց,եթե լուծելն ուժից վեր է, դա դեռ չի նշանակում, որ խնդիրը պետք է ննջի: Այդ կարևոր խնդիրը պետք է արթնացնել, արթնացնել միանգամայն փաստարկված, հանգամանալից ձևով, արթնացնել հանրային շեշտադրումներով և այն դարձնել նախընտրական քաղաքական քննարկումների և բանավեճերի օրակարգի կարևորագույն խնդիրներից մեկը:
