«ՀՀ-ում ախռանա ունենալը հետապնդում է մեկ նպատակ՝ ցույց տալ տվյալ սուբյեկտի թագավոր լինելը, դա պրեստիժ է, ապրելակերպ է, ինչպես պրեստիժ կարող է համարվել ԱԺ մանդատը, կամ ակադեմիկոսի կոչում գնելը»,- այսօր ԱԺ իստում «Մասնավոր պահնորդական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի քննարկման ժամանակ հայտարարեց պատգամավոր Վիկտոր Դալլաքյանը՝ շեշտելով, որ եթե մեկին թվում է, թե ախռանա ունենալը տվյալ անձին պաշտպանելու նպատակ է հետապնդում, չարաչար սխալվում է:
Պատգամավորի խոսքով, չարաչար սխալվում է նաև այն «միամիտ մարդը», ում թվում է, թե օրենքով կարելի է կարգավորել այս խնդիրը: Վ.Դալլաքյանի խոսքով, եթե սահմանփակվի, որ «իքս» անձնավորությունը չի կարող 3 «ախռանիկից» ավելի ունենալ, ապա կպարզվի, որ մյուս «ախռանիկները» նրա օգնականներն ու «դարակազմիկ խորհուրդ» տվողներն են: Պատգամավորը պահնորդ ունենալը համեմատեց մուսուլմանների կանայք ունենալու հետ, որոնց թույլատրված թիվը նույնպես սահմանափակ է: Նա փաստեց, որ պահնորդական «կորտեժների» վրա կատարվող ծախսերը կարող է բավարարել 530 թոշակառուներին կենսաթոշակ վճարելու համար:
Դրական գնահատելով կանոնակարգումը, Վ.Դալլաքյանը հայտարարեց, որ, ցավոք, պրակտիկա է դարձել «ախրանիկների համակարգը քաղաքական նպատակներով օգտագործելը»: «Այսինքն, սափրագլուխները օգտագործվում են ընտրությունների ժամանակ, ինչը չափազանց վտանագավոր է»,- նկատեց նա:
Պատգամավորն անդրադարձավ նաև հասարակությունում արժեհամակարգի խաթարումանը. եթե ժամանակին դպրոցականին հարցնում էին, թե ի՞նչ է ուզում դառնալ, պատասխանում էին՝ ուսուցիչ, զինվորական, նկարիչ, տիեզերագնաց և այլն, իսկ հիմա նրանց «կումիրը հսկա գլխով, բութ հայացքով, ոչինչ չասող ախրանիկն է»: Պատգամավորը հռետորական հարցադրում արեց. «Արդյոք այս օրենքը կարո՞ղ է կարգավորել այն խնդիրը, որ պետք է կարգավորի»:
