ԱՄՆ նոր դեսպան Ջոն Հեֆերնը արդեն Հայաստանում է և արդեն հասցրել է որոշակի հայտարարություններ անել Հայաստանի ներքին իրավիճակի վերաբերյալ: Մասնավորապես, դեսպանը դրական է գնահատել ներքաղաքական կյանքում տարեսկզբից արձանագրված գործընթացները և հույս հայտնել, որ դրանք կշարունակվեն նաև ընտրություններին ընդառաջ: Ջոն Հեֆերնը նաև հայտարարել է, որ ԱՄՆ պատրաստ է աջակցել այդ ընթացքին:
Հեֆերնը այդ առիթով բավական հետաքրքրական հայտարարություն էր արել դեռևս մի քանի ամիս առաջ, երբ նրա թեկնածությունը քննարկվում էր ԱՄՆ Սենատում: Նա հայտարարել էր, որ Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում փոխադարձ հանդուրժողականության վրա հիմնված զարգացումներ են տեղի ունենում, որոնցում առկա է նաև ԱՄՆ նախկին դեսպան Մարի Յովանովիչի ջանքը: Փաստորեն, Հեֆերնը, դեռ Երևան չեկած, դեռ նշանակում չստացած, ակնարկում էր Հայաստանի ներքաղաքական գործընթացի աննախադեպ հանդուրժողական զարգացումներում ԱՄՆ լումայի մասին՝ դրանով իսկ նաև նախանշելով այդ գործում իր դերակատարությունը: Սակայն մինչ այդ դերակատարությանն անցնելը, Հայաստանում, այսպես ասած, նաև Յովանովիչի ջանքով սկսված ներքաղաքական երկխոսությունն ընդհատվեց, և իրավիճակը կրկին հայտնվեց կոշտ դիմադրության ռեժիմում:
Ինչ է պատրաստվում անել դեսպան Հեֆերնը այդպիսի վիճակում: Այն, որ նա հայտարարում է, թե ԱՄՆ պատրաստ է աջակցել Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներին, մի կողմից հուշում է հնարավոր անելիքի մասին, մյուս կողմից էլ, սակայն, կարող է լինել ընդամենը դիվանագիտական քաղաքավարություն: Գործնականում ինչ ռեսուրսներ ունի ԱՄՆ-ն Հայաստանի քաղաքական դիմակայության երկու կողմերին կրկին սեղանի շուրջ նստեցնելու համար: Թեև գուցե այս անգամ արդեն կընտրվի այլ տարբերակ, և ներքաղաքական կողմերին կառաջարկվի քաղաքական գործընթացի այլ ֆորմատ: Արդյոք կլինի՞ ձևաչափի փոփոխություն, կամ արդյոք դրանից բացի կլինի՞ կազմի փոփոխություն: Բայց նաև կասկած չկա, որ այդ բոլոր առաջարկները պետք է ընդունվեն Հայաստանի քաղաքական դաշտի մասնակիցների կողմից: Պարտադրելու տարբերակի մասին այստեղ հազիվ թե արժե խոսել: Դա թերևս լուրջ չի լինի: Խոսքը կարող է գնալ, այսպես ասած, տեխնոլոգիական միջամտությունների մասին, որով քաղաքական ուժերին հնարավոր կլինի շահագրգռել այս կամ այն առաջարկին դրական արձագանքելու հարցում: Բայց այն, որ Միացյալ Նահանգները չի պատրաստվում ընտրություններին ընդառաջ դիտորդի դերում հայտնվել, կարծես աներկբա է, ինչի վկայությունն է դեսպանի հարցի բավական արագ լուծումը, հատկապես՝ նախորդի համեմատ, երբ ԱՄՆ-ն ավելի քան մեկ տարի Հայաստանում դեսպան չուներ, և 2007-2008 թվականի ընտրական ցիկլը անցկացրեց առանց դեսպանի:
Ի դեպ, պետք է նկատել ակտիվության ևս մի հանգամանք, որը գուցե մանրուք է, բայց՝ ուշագրավ. դեսպանը Հայաստան ժամանելու և իր հավատարմագրերը նախագահին ու ԱԳ նախարարին հանձնելու օրն իսկ կարճատև ճեպազրույց ունեցավ լրագրողների համար, դրանով փաստորեն դիմելով հասարակությանը և ցույց տալով, որ առաջիկա գործընթացներում ԱՄՆ-ը հասարակության հետ աշխատանքին պակաս կարևորություն չի տալու, քան իշխանության հետ արարողակարգերին:
