«Ֆրանս-հայկական զարգացման հիմնադրամում» այսօր տեղի ունեցավ ֆոկուս-խումբ-քննարկում` խուլերի մասնակցությամբ` նվիրված «Հայերեն ժեստերի լեզվի օրենսդրորեն ճանաչում» նախագծին: Այսօր, ըստ քննարկման կազմակերպիչների, հիմնական խնդիրն այն է, որ ՀՀ օրենսդրությունը ճանաչում է ժեստերի լեզուն` որպես խուլերի հաղորդակցման, ուսուցման միջոց:
Լսողության խանգարումներ ունեցող երեխաների տարրական դպրոցում իրականացվում է ժեստերի լեզվի ուսուցում: Նախատեսվում է, որ ժեստերի մասնագետը պետք է անցնի որակավորման ստուգում` ՀՀ արդարադատության նախարարության որակավորման հանձնաժողովի սահմանած կարգով, և ստանա վկայական: Սակայն օրենսդրությամբ սահմանված չէ, թե անձը, ցանկության դեպքում, որտեղ և ինչպես կարող է սովորել ժեստերի լեզու և աշխատել որպես թարգմանիչ , ժեստերի լեզու դասավանդող, այսինքն` չկա ժեստերի լեզու ուսուցանելու, ժեստերի լեզվին տիրապետողներին վերապատրաստելու ծրագիր: Այս մասին ահազանգեց ծրագրի իրավաբան Թագուհի Հովսեփյանը: Ավելին, ըստ նրա` անհրաժեշտ է նաև պարզել, թե ինչ կարգով է իրականացվում ժեստերի թարգմանիչների որակավորման ստուգումը:
Ցուցադրվեց նաև ֆիլմ, որը նկարահանվել է «Ֆրասն-հայկական հիմնադրամի» կողմից: Ֆիլմը ընդգծում էր, թե որոնք են հաղորդակցման խնդիրներ ունեցող մարդկանց հիմնական խնդիրները: Տղաներից մեկը պատմում էր. «Մի օր, երբ փողոցում հարցրեցին, թե ժամը քանի՞սն է, թեև ձեռքիս ժամացույց ունեի, ցույց տալով` ասացի, որ չունեմ»:
Հայկը պատմում էր, որ շատ է սիրում պարել և առանց պարի կյանք չունի: Գոհարը ասում էր, որ շատ է սիրում բոլորին և սիրում է նկարել, իսկ մեկ ուրիշը ոչ թե հրաշքներ, այլ փոքրիկ քայլերի արվեստն էր խնդրում Աստծուց. «Տուր ինձ, ինչ-որ ես խնդրում եմ քեզանից, ինչ որ ինձ պետք է: Խնդրում եմ` նորից սովորեցրու ինձ փոքրիկ քայլերի արվեստը»:
Չմոռանանք, որ երբ դեռ խոսքը չի եղել, եղել են ժեստերը: Բայց քսանմեկերորդ դարում խուլ մարդու ինֆորմացիան շատ սուղ է: Ինչպես Հայկը պատմեց, երբ խոսում է արտասահմանցի խուլերի հետ, հետաքրքրվում են, թե ինչով են զբաղվում, ինչին ի պատասխան արձագանքում է, որ Հայաստանում իրենք չունեն բուհերում սովորելու հնարավորութուն, ինչը շատ անհրաժեշտ է: Իսկ Գոհարը երազում է հայտնի նկարիչ դառնալ և վաճառված գումարներով ընտանիքին օգնել, ինչի արդյունքում, ըստ նրա, ինքն իրեն շատ լավ կզգա:
Ինչպես նշեցին մասնագետները, կան նման կարգավիճակում հայտնված մարդիկ, ովքեր շատ լավ խոհարարներ են, թխվածքներ են պատրաստում, բայց ոչ ոք նրանց աշխատանքի չի ընդունում:
Առաջարկում ենք ֆիլմի հերոսների խնդիրներին և երազանքներին ծանոթանալ ֆիլմի միջոցով:
