Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում կարծես բավական հետաքրքրական մի պահ է մոտենում, երբ կարող են կոտրվել ավանդական դարձած սցենարային պատկերացումները և ձևավորվել քաղաքական այնպիսի կոնֆիգուրացիաներ, որոնց մասին շատերն անգամ չէին էլ կարող մտածել կամ պատկերացնել թեկուզ երկու-երեք տարի առաջ: Խոսքը ընդդիմություն – իշխանություն ավանդական հասկացության և առճակատման որոշակի բովանդակային տրանսֆորմացիայի մասին է, երբ բավական հարաբերական կարող են դառնալ իշխանություն և ընդդիմություն հասկացությունները:
Օրինակ՝ բավական է փոքր-ինչ խորությամբ դիտարկել իշխանության հենասյուներից մեկը հանդիսացող «Բարգավաճ Հայաստան»-ի վերջին երկու տարիների գործունեությունը և հատկապես վերջին օրերի հրապարակային հայտարարությունները, որ իրենց թույլ են տալիս ԲՀԿ առաջնորդն ու նրա կուսակիցները, որպեսզի պարզ դառնա, թե ինչքան հարաբերական հասկացություն է դարձել Հայաստանում իշխանություն ասվածը: Իսկ դա թույլ է տալիս բավական իրատեսական համարել արդեն այնպիսի քաղաքական կոնֆիգուրացիաներ, ինչպիսիք դժվար էր պատկերացնել և նույնիսկ երևակայել նախկինում, կամ այդպիսիք, թերևս, հենց միայն երևակայել էլ հնարավոր էր` ոչ ավելին: Խոսքն, օրինակ, Հայ ազգային կոնգրեսի և ԲՀԿ-ի հնարավոր գործակցության մասին է: Այսօր այդ քաղաքական ուժերը միմյանց ընդամենը մեսիջներ են հղում հետագա հնարավոր ընդհանուր եզրերի վերաբերյալ։ Բայց երբ այդ մեսիջների կողքին էլ դիտարկում ենք ԲՀԿ-ի վարքը, ապա արձանագրում ենք, որ կուսակցությունն առնվազն պատրաստ է լրջորեն քննարկել մեսիջները:
Թե ինչպիսի իրատեսականություն ունի այդ հեռանկարը՝ դժվար է ասել: Ի վերջո, իշխանության վարչահրամայական բուրգը իր ազդեցությունը թողնում է, առավել ևս, որ այդ բուրգի առանցքում, այսպես ասած, «համատեղ հանցանքի» գաղափարն է դրված: Բայց ամեն ինչ սկսվում է հենց մտածելուց, որից հետո ձևավորվում են նաև հեռանկարի մոտավոր պատկերներ: Իսկ այդ պարագայում, կոնկրետ ԲՀԿ մասով, այդ պատկերները իշխանական համակարգում դառնում են բավական մշուշոտ: Դրան զուգահեռ՝ թերևս, ավելի հստակ են դառնում, այսպես ասած, այլընտրանքային տարբերակները, երբ ԲՀԿ-ն կարող է իրեն արդեն առավել ապահով զգալ, ասենք, Կոնգրեսի կողքին, քան Սերժ Սարգսյանի, եթե, իհարկե, այդ ընթացքում գործականում նրանց արանքը չի մտնում Ռոբերտ Քոչարյանը: Բայց որ «Բարգավաճն» իսկապես լրջորեն մտածում է Սերժ Սարգսյանի ուղեծրից դուրս գալու մասին՝ վկայում է Գագիկ Ծառուկյանի վերջին հարցազրույցի այն միտքը, թե կուսակցությունն ուզում է լինել ներկայիս կոալիցիայից ավելի լայն համախմբման լոկոմոտիվ: Ծառուկյանը, ըստ ամենայնի, զգուշանում է Սերժ Սարգսյանի հետ մենակ մնալուց:
