Հունվարի 6-ին Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը հյուրընկալել է հորդանանցի պաշտոնակից Այման ալ-Սադադիին: Կողմերը քննարկել են Սիրիայում Բաշար Ասադի վարչախմբի տապալումից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր իրավիճակը: Արձանագրվել է, որ Թուրքիան և Հորդանանը սատարում են Սիրիայի տարածքային ամբողջականությանը և քաղաքական ինքնիշխանությանը, հանդես են գալիս բոլոր կողմերի ներգրավվածությամբ ինկլյուզիվ կառավարման համակարգի օգտին։
Բանակցությունների ավարտին Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարը հանդես է եկել արևմտյան երկրներին ուղղված հայտարարությամբ. «Եթե դուք տարածաշրջանում այլ նպատակներ եք հետապնդում, եթե ցանկանում եք ծառայել այլ քաղաքականության՝ ԻԼԻՊ-ն օգտագործելով որպես Քրդական բանվորական կուսակցությունն ուժեղացնելու առիթ, ապա դա անթույլատրելի է»:
Ֆիդանն ավելացրել է, որ ՔԲԿ բռնության կայսրությունը, որ ահաբեկչական կազմակերպությունը բարդել է մեր քուրդ եղբայրների ուսերին, գտնվում է կործանման եզրին: Ինչ վերաբերում է ԻԼԻՊ-ին, ապա Թուրքիայի արտգործնախարարն այդ կառույցն անվանել է «իսլամական հանրությունների թույնը»:
Ուշագրավ է, որ Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարն ԻԼԻՊ-ի դեմ պայքարի «պատրվակով ՔԲԿ-ն ուժեղացնելու մտադրության» մեջ կասկածել է ոչ թե առանձին երկրի, այլ՝ արևմտյան աշխարհին առհասարակ, թեև մինչև վերջերս նա հույս էր հայտնում, որ պաշտոնն ստանձնելուց հետո ԱՄՆ նախագահ Թրամփը կկատարի խոստումը և Սիրիայի հյուսիս-արևելքից կհեռացնի ամերիկյան զինվորականներին: Անկարան համարում է, որ այդ զորամիավորումը «սատարում է քուրդ ահաբեկիչներին»:
Վերջին երկու-երեք օրերին, երևում է, Անկարային խիստ մտահոգություն է պատճառել Գերմանիայի և Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարարների համատեղ այցը Դամասկոս: Հաքան Ֆիդանի զգուշացումը, թերևս, հասցեագրված է նաև Սիրիայի նոր իշխանություններին: Անկարան, հավանաբար, նրանց հասկացնում է, որ արևմտյան երկրների հետ «քաղաքական ֆլիրտն» անընդունելի է:
Թուրքիայի ներքաղաքական կյանքում կարևոր զարգացումներ են սկսվել: Քրդամետ DEM կուսակցության ներկայացուցիչներին թույլատրվել է մեկնել Իմրալի կղզի և առանձնազրույց ունենալ Քրդական բանվորական կուսակցության առաջնորդ Օջալանի հետ, որ ցմահ ազատազրկման է դատապարտված: Այդ այցելությունից հետո DEM-ի ներկայացուցիչները դռնփակ հանդիպում են ունեցել ծայրահեղ ազգայնական կուսակցության առաջնորդ Բահչելիի և Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի նախագահ Քուրթուլմուշի հետ:
Թուրքական աղբյուրները հայտնում են, որ ընթացիկ շաբաթ նրանք քննարկումներ կունենան իշխող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության գրասենյակում: Հավական է դիտվում, որ «բանակցությունների մի փուլում կներգրավվի նաև նախագահ Ռեջե Թայիփ Էրդողանը»: Իշխող կուսակցության աղբյուրներն ասում են, որ այդ քննարկումների արդյունքում «փետրվարի վերջին կամ մարտի սկզբին Քրդական բանվորական կուսակցությունը կհայտարարի զենքը ցած դնելու և քաղաքական գործունեության անցնելու մասին»:
Որքանո՞վ է հավանական այդ սցենարը՝ առայժմ հստակություն չկա: Թուրքիայի նախագահ Էրդողանն արդեն ակնարկել է, որ «քուրդ եղբայրների հետ պատմական հաշտությունը չի բխում Թուրքիայի ներքին թշնամիների շահերից»: Ակնարկն ակնհայտորեն ուղղված է ընդդիմադիր Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցությանը: Քրդական զինված շարժման կազմալուծումը, եթե դա տեղի ունենա խաղաղ ճանապարհով, Թուրքիայի համար Սիրիայում և Իրաքում ազդեցություն ամրապնդելու բացառիկ հնարավորություն է:
Այլ բան է, թե նման ծանր եւ բարդ խնդիր լուծելու ի՞նչ ռեսուրսներ ունի Թուրքիան: Անկարան կարո՞ղ է սեփական միջոցներով վերականգնել Սիրիան, կառավարել քաղաքական գործընթացները: Ըստ երևույթին, Թուրքիան փորձում է օգտագործել Ադրբեջանի, Կենտրոնական Ասիայի թուրքախոս երկրների հնարավորությունները: ԱՄՆ-ը, Եվրամիությունը, Իսրայելը կընդունե՞ն Մերձավոր Արևելքի «օսմանականացման» Էրդողանի ծրագիրը, թե այն նոր լարվածություն կսադրի՞:
