Անցնող շաբաթ կայացան Իրանի նախագահ Էբրահիմ Ռայիսիի Թուրքիա պաշտոնական այցը:
Թուրք-իրանական բարձր մակարդակի բանակցությունները, մանավանդ «անվտանգության հարցերում համագործակցության պատրաստակամության» մասին արվող հավաստիացումներ, կարծես, Բաքվի կողմից առնվազն չեն ողջունվում: Տարածաշրջանի երկրների անվտանգության մասին Իրանի նախագահի հայտարարությունը նշանակում է, որ Թեհրանը շարունակում է պնդել աշխարհաքաղաքական սահմանների անփոփոխելիությունը: Իհարկե, դրանից չի հետեւում, որ Թուրքիան միանշանակորեն համաձայն է, բայց այդ զգայուն թեմայով Թեհրան-Անկարա երկխոսությունն արդեն իսկ ուղերձ է, որ տարածաշրջանային կարգավորումը չի կարող անտեսել Իրանի շահերը:
Թուրքական մամուլն անոնսավորել է ՌԴ նախագահի այցն Անկարա՝ փետրվարի 12-ին: Մոսկվան հայտարարել է, որ Իրանի հետ նոր պայմանագրի շուրջ քննարկումները եզրափակիչ փուլում են: Ենթադրվում է, որ տարվա ընթացքում Էրդողանը փոխադարձ այց կկատարի Թեհրան: Մոսկվա-Անկարա-Թեհրան համագործակցության մի փորձ թեեւ ոչ լիովին հաջողված, այնուամենայնիվ Մերձավոր Արեւելքում հարաբերական բալանս ստեղծել է: Իլհամ Ալիեւը վերջին հեռուստահարցազրույցում չի անդրադարձել տարածաշրջանային 3+3 ձեւաչափին: ՌԴ արտգործնախարար Լավրովը վերստին Արեւմուտքին մեղադրել է, բայց այս անգամ «հայերին եւ ադրբեջանցիներին գայթակղելու, նրանց Բրյուսել, Փարիզ եւ Պրահա հրավիրելու» մեջ:
Ըստ երեւույթին, Ալիեւը մերժել է Հայաստանի հետ բանակցություններում նաեւ Մոսկվայի միջնորդությունը կամ փորձում է խուսափել Մոսկվայում պայմանագիր ստորագրելու պարտավորությունից: Իրանի նախագահի Թուրքիա այցի շուրջ Բաքվի լռությունը կամ դիվանագիտական պաուզան, ըստ երեւույթին, իրավիճակ գնահատելու միջոց է: Եթե առաջիկայում Թուրքիան նախագահի կամ արտգործնախարարի մակարդակով Բաքվին լրացուցիչ տեղեկություններ հայտնի Էրդողան-Ռայիսի բանակցությունների մասին, կարելի է եզրակացնել, որ Թեհրանը եւ Անկարան Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական ստատուս-քվոյի շուրջ բարդ քննարկումների մեջ են: Ինչպե՞ս են դրանք համադրվելու Մոսկվայի մոտեցումներին: ՌԴ փոխվարչապետ Օվերչուկն արդեն երրորդ օրն է՝ Բաքվում է:
