Վստահելի աղբյուրներից «Միլլիեթին» հայտնի է դարձել, որ Թուրքիայի իշխող ,,Արդարություն եւ զարգացում,, կուսակցությունը ձեւավորել է հատուկ աշխատանքային խումբ, որին հանձնարարված է պետական գերատեսչությունների հետ մշակել առաջիկա տեղական ինքնակառավարման ընտրությունների քարոզարշավի ռազմավարություն: Ենթադրվում է, որ կներակայացվի թոշակառուների տրանսպորտային եւ բուժման ծախսերի գրեթե կիսով չափ փոխհատուցման ծրագիր: Թիրախային են գնահատվում հատկապես Ստամբուլը եւ Անկարան, որտեղ անցած ընտրություններում հաղթել են ընդդիմության թեկնածուները:
Իշխող կուսակցությունը քաղաքապետերի իր թեկնածուներին կառաջադրի հունվարի 15-ին՝ Անկարայում նախատեսված համապետական հավաքից հետո: Մշակվում է քարոզարշավի ժամանակացույց: Հայտնի է, որ Էրդողանն անձամբ կգլխավորի նախընտրական արշավը: Նա կայցելի Թուրքիայի հիսուն բնակավայր եւ ելույթ կունենա հանրահավաքներում: Ըստ տեղեկությունների, մեկնարկը կտրվի անցյալ տարվա երկրաշարժի գոտում՝ փետրվարի 6-ին: Տեղական ընտրությունները հաջորդում են նախագահականին: Էրդողանի հաղթանակը ոչ ոք չի վիճարկել, բայց այն ձեռք է բերվել մեծ դժվարությամբ:
Էրդողանի եւ Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցության թեկնածու Քըլըչդարօղլուի քվեների տարբերությունը կազմել է մոտ հինգ տոկոս: ՃԻշտ այդքան ձայն ստացել էր նախագահի երրորդ թեկնածու, ազգայնական Սինան Օղանը, որ վերջին պահին հայտարարել էր Էրդողանին աջակցելու մասին: Նախագահական ընտրություններից հետո Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցությունում տեղի է ունեցել առաջնորդի փոփոխություն:Որոշ մեկնաբաններ համարում են, որ տեղական ինքնակառավարման ընտրություններում ԺՀԿ-ն կփոխի մարտավարությունը եւ հանդես կգա չափավոր ազգայնականության դիրքերից:
Թուրքիան կանգնած է աշխարհաքաղաքական բարդ ընտրության առջեւ: Երկրում թեեւ ֆորմալ առումով հանրապետության հիմնադիր Աթաթուրքի պաշտամունքը պահպանվում է, բայց փաստացի համարվում է, որ քեմալականության դարաշրջանն ավարտված է, նոր հարյուրամյակում Թուրքիան պետք է աշխարհում «ավելի արժանի տեղ ունենա»: ԸՆդգծվում է, որ Էրդողանի ավելի քան քսանամյա կառավարման շրջանում Թուրքիան ակնհայտորեն ազգայնականացել եւ իսլամականացել է: Տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններն այս իմաստով Թուրքիայի համար երկրորդ փորձությունն են՝ նախագահականից հետո:
Իշխող «Արդարություն եւ զարգացում» կուսակցությունը չափազանց մեծ նշանակություն է տալիս Ստամբուլի եւ Անկարայի քաղաքապետերի ընտրությանը: Եթե Էրդողանին հաջողվի շահել այդ ընտրությունները, ապա նա ուժային կենտրոններին կներկայանա որպես լիովին ինքնավավ քաղաքական գործիչ եւ միասնական երկրի առաջնորդ: Բայց ինչպե՞ս հասնել դրան: Երկրի տնտեսությունը ճգնաժամի մեջ է, արտաքին ներդրումները կախված են քաղաքական իրավիճակից:
Մեկնաբանները նշում են նաեւ Էրդողանից ազգայնական ընտրազանգվածի հիասթափության հավանականությունը, եթե նրան չհաջողվի Պաղեստինի հարցում հաջողության հասնել: Իսկ դա չափազանց բարդ խնդիր է: Թուրքական հանրային կարծիքի ուսումնասիրությունները վկայում են Ռուսաստանի նկատմամբ համակրանքի նկատելի աճի մասին: Haber7 կայքի հարցման արդյունքներով Թուրքիայի քաղաքացիների գրեթե մեկ երրորդը համարում է, որ երկրի կայուն ապագան կապված է Ռուսաստանի հետ գործընկերային հարաբերություններից:
Ուշագրավ է, որ Թուրքիայում տեղական ինքնակառավարման մարմինների եւ Ռուսաստանում նախագահի ընտրությունները տեղի կունենան նույն՝ մարտ ամսին: Քննարկվում է ՌԴ նախագահի Թուրքիա այցի հարցը: Միաժամանակ Էրդողանը «նյարդերի պատերազմ» է սկսել Միացյալ Նահանգների հետ: Հարկ է վերհիշել, որ Լեռնային Ղարաբաղում իրավիճակը կտրուկ սրվեց Թուրքիայում նախագահական ընտրություններից հետո եւ գագաթնակետին հասավ սեպտեմբերի 4-ին Սոչիում Պուտին-Էրդողան բանակցություններին հաջորդած ֆորս-մաժորային իրադարձություններով, որ հանգուցալուծվեցին Արցախի հայաթափմամբ:
