Ոստիկանապետ Վահե Ղազարյանը նշանակվել է Ներքին գործերի նախարար: Ինչպես հայտնի է, կառավարության որոշմամբ Հայաստանում ձեւավորվեց ներքին գործերի նախարարություն, որն իր մեջ ներառեց նաեւ արտակարգ իրավիճակների նախարարության եւ միգրացիայի կոմիտեի ստորաբաժանումները: Այլ կերպ ասած, Վահե Ղազարյանը կգլխավորի Հայաստանում ստեղծված գերնախարարությունը, որի կազմում բնականաբար կլինի նաեւ ոստիկանությունն իր բոլոր ստորաբաժանումներով: Մամուլի հրապարակումներից հայտնի է, որ Վահե Ղազարյանը վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի մանկության ընկերն է: Սակայն, այստեղ իհարկե հարկ է նկատել, որ Ղազարյանը ներքին գործերի համակարգում է շատ վաղուց, եւ անկասկած համակարգի փորձառու բարձրաստիճաններից էր մինչեւ Փաշինյանի վարչապետ դառնալը: Նա գլխավորում է նաեւ ներքին զորքերը: Այդ իմաստով, Ղազարյանն իհարկե համակարգում ոչ միայն նոր մարդ չէ, այլ նաեւ ոլորտի բազմափորձ եւ գիտակ ներկայացուցիչներից է: Հարցն այն է սակայն, որ մի բան է ներքին զորքերի հրամանատար եւ ոստիկանապետ, մեկ այլ բան՝ նախարար, հաշվի առնելով այն, որ նախարարը Հայաստանի Սահմանադրության համաձայն՝ քաղաքական կատեգորիա է, այսինքն նախարարը քաղաքական դեմք է: Նախարարությունն էլ ըստ էության պահանջում է քաղաքական կառավարում, դրանից բխող տրամաբանությամբ, այդ թվում նաեւ հասարակական-քաղաքական հարաբերությունների ավելի մեծ համակարգում, քան զուտ կառավարման համակարգն է: Եվ այստեղ է, որ առաջանում է հարց, թե Վահե Ղազարյանը որքանով է համապատասխանելու այն քաղաքական մեծ մասշտաբին, որ ենթադրում է նախարարությունը: Իսկ այդտեղ հարցն ունի թերեւս բավականին նուրբ երանգներ: Որովհետեւ, քաղաքական տիրույթում «անհարթությունը» անխուսափելիորեն ազդելու է նաեւ զուտ մասնագիտական, ոլորտային տիրույթում գործունեության վրա, քանի որ քաղաքական եւ մասնագիտական բաղադրիչները լինելու են օրգանական կապի մեջ: Իսկ դա ընդհանուր կառավարման որակի մարտահրավեր է, որն իհարկե նաեւ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի խնդիրն է, թեեւ այս պահին վարչապետի համար թերեւս առավել կարեւոր է հենց քաղաքական խնդիրը, որ լուծվում է ներքին գործերի գերնախարարության ստեղծումով:
Մասնավորապես, այդ կերպ Նիկոլ Փաշինյանն անշուշտ փորձում է բարձրացնել եւ ամրացնել ընդհանուր իրավիճակի քաղաքական կառավարելիությունը, ինչը նրա համար հատկապես կարեւոր հարց է այն բարդ արտաքին միջավայրային պայմաններում, որ կա Հայաստանի շուրջ:
Միեւնույն ժամանակ, ինչպես առիթ եմ ունեցել ասելու, Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է ձեւավորել նաեւ բազմաբևեռ իշխանական քաղաքական համակարգ, այդ կերպ բարձրացնելով նաեւ հենց զուտ իշխանության բուրգի կառավարելիության աստիճանը, ձեւավորելով հակակշիռների միջավայր:
Այդ առումով, Վահե Ղազարյանն անշուշտ լինելու է Նիկոլ Փաշինյանի ամենավստահելի հենարաններից մեկը, եթե ոչ՝ ամենավստահելին:
Միեւնույն ժամանակ, մեծ հարցը այն է, թե ներքին գործերի նորաստեղծ նախարարությունը որքանով է իր աշխատանքով արժանանալու հանրային վստահության, քանի որ հակառակ պարագայում դրա քաղաքական էֆեկտը վարչապետ Փաշինյանի համար ժամանակի ընթացքում կարող է վերափոխվել նոր խնդրի:
