«Պատիվ ունեմ» խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար, ԱԱԾ նախկին պետ Արթուր Վանեցյանը Հարության տոնի երեկոյան հայտարարեց, թե եկել է Ազատության հրապարակ ու մնալու է այնտեղ՝ Արցախի շուրջ ստեղծված կրիտիկական իրավիճակի պատճառով, կոչ անելով միանալ իրեն և փրկել Արցախը հանձնումից: Արթուր Վանեցյանին առայժմ միացել են առավելապես թիմակիցները: Վանեցյանի քայլը առաջին հերթին որոշակի անհարմար իրավիճակ է ստեղծել թերևս Ծաղկաձորում դահուկ քշելիս վիրավորված երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի համար, որը Հայաստան խորհրդարանական խմբակցության առաջնորդն է:
Հայաստանում ընդդիմադիր դաշտը տնօրինելու հավակնություն ունեցող Քոչարյանը կանգնում է փաստի առաջ՝ կամ միանում է կրիտիկական պահին Արցախը փրկելու համար հրապարակում նստած Վանեցյանին, կամ՝ պետք է անի այլ բան: Ընդ որում, Ռոբերտ Քոչարյանի ուղղությամբ խայթող ակնարկները հնչեցին դեռևս ապրիլի 5-ի հայտնի հանրահավաքին, որին ներկա էր նաև Պատիվ ունեմ դաշինքում Վանեցյանի գործընկեր Սերժ Սարգսյանը: ՀՀԿ փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը հանրահավաքից ժամեր առաջ հայտարարել էր, որ Սերժ Սարգսյանը հայրենիքի համար ծանր պահերին չի կարող լինել այլ տեղ, քան հրապարակը: Իսկ Ռոբերտ Քոչարյանը չեկավ հրապարակ՝ Ծաղկաձորում ժամանցի ընթացքում ստացած վնասվածքի «պատճառով»: Այժմ, ահա, Ռոբերտ Քոչարյանին «նետվում» է ևս մի մարտահրավեր՝ դարձյալ հրապարակում:
Միաժամանակ հարց է առաջ գալիս, թե արդյո՞ք «Պատիվ ունեմ»-ը կանի նոր քայլ՝ կհրաժարվի խորհրդարանական մանդատներից, ինչի կոչը, ի դեպ, ամիսներ առաջ խորհրդարանական ընդդիմությանը արել էր հենց այդ դաշինքի խմբակցության պատգամավոր, «Իմ քայլ»-ը հետհեղափոխական դաշինքի նախկին ներկայացուցիչ Թագուհի Թովմասյանը: Նա մի քանի ամիս առաջ հայտարարեց, թե ընդդիմությունը պետք է վայր դնի մանդատները, քանի որ միևնույն է հնարավոր չէ որևէ բան փոխել խորհրդարանում: Ռոբերտ Քոչարյանի դաշինքից այդ ժամանակ արձագանքեցին, թե Թովմասյանն ինքը կարող է դնել մանդատը: Ոչ ոք մանդատը այդպես էլ չդրեց, սակայն այժմ «Պատիվ ունեմ»-ի խմբակցության ղեկավար Վանեցյանը ասում է, որ կրիտիկական պահին ինքը անելիք չունի խորհրդարանի աշխատասենյակում և դահլիճում, իր տեղը հրապարակն է: Իհարկե մի կողմ թողնենք այն, որ խորհրդարանական ընդդիմությունը Հայաստանում որևէ տեղ չունի անելիք, որովհետև անելիք ունենալու համար նախ պետք է ունենալ ասելիք, մինչդեռ բացի պահի ճակատագրականության մասին զգայական ելույթներից, խորհրդարանական ընդդիմությունն առ այսօր չի ներկայացնում անգամ արցախյան կարգավորման հեռանկարի վերաբերյալ շատ, թե քիչ հոդաբաշխ մոտեցում կամ դիրքորոշում:
Միևնույն ժամանակ, կասկած չկա իհարկե, որ ժամանակը Հայաստանի համար բախտորոշ է և պահանջում է առավելագույն ճկունություն: Այդ իմաստով, Հայաստանն այդ ճկունությունը պետք է կարողանա ապահովել եղածով, այդ թվում եղած ընդդիմությամբ, քանի դեռ ձևավորված չէ սոցիալական կայուն հենքով այլ ներքաղաքական ստատուս-քվոյի հիմք կամ նախադրյալ: Այդ իմաստով, արդյո՞ք բանը կարող է հասնել նրան, որ «Պատիվ ունեմ»-ը հաջորդ քայլով հայտարարի խորհրդարանական մանդատը վայր դնելու մասին, փաստի առաջ դնելով Հայաստան խմբակցությանը: Բանն այն է, որ այդ քայլից հետո Հայաստանում թերևս կարող է անխուսափելի դառնալ խորհրդարանի նոր ընտրությունը:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
