Հայաստանի խորհրդարանական ընդդիմությունը պատրաստում է 44-օրյա պատերազմի քննիչ հանձնաժողովի վերաբերյալ նոր առաջարկ: Առաջարկը վերաբերում է հանձնաժողովի կազմին: Ըստ դեռևս ոչ պաշտոնական, բայց ազդարարված նախաձեռնության, խորհրդարանական ընդդիմությունն առաջարկում է պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող հանձնաժողով ձևավորել ոչ այն համամասնությամբ և կազմով, որ կա այսօր, այլ դրանում ընդգրկել ընդդիմության ու իշխանության ներկայացուցիչների հավասարապես, միաժամանակ նաև ընդգրկել Արցախի իշխանության ու ընդդիմության ներկայացուցիչների՝ խորհրդարանական ուժերից, նաև Մարդու իրավունքների գրասենյակից, հասարակական կառույցներից:
Փաստացի առաջարկվում է բավականին լայն կազմ, որն ունի թերևս թե առավելություններ, և թե խնդրահարույց հանգամանքներ: Մասնավորապես, առավելություն է այն, որ ինչքան այդ կազմը լինի ընդգրկուն, այնքան ավելի բարձր կլինի աշխատանքային արդյունքի հանդեպ հանրային վստահությունը, այդ արդյունքի այսպես ասած ներհասարակական և ներքաղաքական լեգիտիմությունը: Մյուս կողմից սակայն, այսօր առկա ձևաչափի պարագայում, այդ լեգիտիմությունը խնդիր ունի թերևս միայն խորհրդարանական ընդդիմության և համակիրների բավականին սահմանափակ շրջանակի համար, որովհետև մնացյալ առումներով կարծես թե կա բավականին նկատելի ներկայացուցչականություն: Այդ ներկայացուցչականությունը մի շարք նոր դերակատարներով ավելացնելը կամ բազմապատկելը ավելի շուտ նշանակելու է հանձնաժողովի աշխատանք «ներբեռնել» կառավարելի քաոս, կամ թեկուզ՝ անկառավարելի: Կարելի է պատկերացնել նախ ինքնին այդ լայն կազմի ձևավորման գործընթացը, ինչը կլինի ժամանակատար, և մյուս կողմից էլ կարելի է պատկերացնել այդ կազմով աշխատանքը: Դրանք էլ խնդրահարույց կողմերն են, որոնք ռսկի տակ են դնելու աշխատանքային ժամանակի արդյունավետությունը: Այլ կերպ ասած, ակնառու է, որ քայլը տակտիկական է և ավելի շուտ ժամանակի վրա խաղալու միտում ունի, քան պատերազմի հանգամանքները իրապես ամբողջական բացահայտելու շահագրգռություն:
Որովհետև, այդ շահագրգռության պարագայում, եղած հնարավորությունը թերևս բավարար էր թե աշշխատելու, թե աշխատանքը վերահսկելու համար, հարկ եղած դեպքում ընդհուպ ներկայացնելով դրա հանդեպ անվստահության արդեն գործնական և հիմնավոր փաստեր ու փաստարկներ և այդ դեպքում հրաժարվելով մասնակցել դրան, կամ վերջում արձանագրելով հատուկ կարծիքը՝ այս անվստահության փաստարկներով և հիմնավոր փաստերով: Ամբողջ հարցն այն է սակայն, որ խորհրդարանական ընդդիմությունը ներկայացնող երկու ուժերի վերնախավերը չունեն պատերազմի հանգամանքների ամբողջական ուսումնասիրության շահագրգռություն, քանի որ դա կփլուզի նրանց քաղաքական դիրքավորման ամբողջ հիմքը: Իսկ այդ դիրքավորումը կառուցված է պատերազմի և դրա հետևանքի համար քաղաքական իշխանության հասցեին անվերապահ մեղադրանքի վրա, սեփական «անմեղության» հավաստիացումով, փորձելով այդ կերպ նաև ծածկել սեփական պատասխանատվությունը տարիների անարդյունավետ թե ներքին կառավարման, թե ըստ էության անվտանգության ու արտաքին քաղաքականության համար: Մյուս կողմից սակայն, հատկանշական է, որ խորհրդարանական ընդդիմությունը հանձնաժողովի աշխպատանքի մասնակցությունը կտրուկ մերժելուց հետո, նոր առաջարկով ներկայանում է կարծես թե այն ժամանակ, երբ ԱԱԾ-ը հայտարարում է լրտեսական նոր ցանցի բացահայտման մասին, որում եղել են տարբեր աստիճանի զինվորականներ, զինվորական պաշտոնյաներ, նաև Արցախի կառավարման համակարգում եղած պաշտոնյաներ: Ու թեև գործն ընդամենը նախաքննության փուլում է, սակայն ուշադրության է արժանի այդ ֆոնին պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող հանձնաժողովի նոր կազմի վերաբերյալ առաջարկը, որը կարծես թե պարունակում է նաև որոշակի կոմպրոմիասյին տրամադրվածության առաջարկ քաղաքական իշխանությանը: Թեև, դա կարող է նույնպես լինել ընդամմենը ժամանակ շահելու տակտիկական խնդրի շրջանակում:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
