Լուսանկարը՝ Armeniasputnik-ի
Ռուսաստանի հանդեպ Արևմուտքի զանգվածային պատժամիջոցների հետևանքով ռուսական տնտեսության ու ֆինանսական համակարգի հնարավոր բարդությունների հետևանքը Հայաստանի համար մեղմելու կամ չեզոքացնելու համար անկասկած կպահանջվի բավականին մեծ ջանք: Ընդ որում, այստեղ խոսքը ոչ միայն զուտ կառավարության ջանքի մասին է: Այդ ջանքը պետք է լինի համադրված՝ կառավարություն-բիզնես-հասարակություն: Քաղաքական ուժերի մասին խոսելը թերևս ավելորդ է, քանի որ այդ դաշտում ապակառուցողականությունը ունի այն աստիճան խորը արմատներ և բնույթ, որ հազիվ թե արժե հույս կապել բարդ մարտահրավերների պարագայում տարաձայնությունները գոնե որոշակի հարցերում մի կողմ դնելու և մեկ գործի լծվելու հնարավորության հետ: Ավելին, դա տեղի չի ունեցել անգամ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում, այսինքն, երբ Հայաստանը ոչ թե կարող էր բախվել այլ պատերազմի հետևանքի կամ մետաստազի, այլ Արցախն ու Հայաստանն իրենք էին ենթարկվել պատերազմական հարձակման: Այդ ժամանակ անգամ այդ քաղաքական կամ այսպես ասած քաղաքական շրջանակները ոչ միայն մի կողմ չթողեցին քաղաքական իշխանության հետ տարակարծություններն ու չլծվեցին մեկ գործի, նույնիսկ Արցախի իշխանության հետ մեկ գործի՝ եթե չէին կարող կամ չէին ուզում դա անել Հայաստանի իշխանության հետ, այլ ինչպես պարզվեց հետագայում, անգամ լծվել էին Հայաստանի քաղաքական իշխանության դեմ աշխատանքի: Ըստ այդմ, հույս տածել, թե այդ քաղաքական շրջանակներն ի վիճակի են որոշակի հարցերում կենտրոնանալ համատեղ ջանքի վրա և չեզոքացնել Հայաստանի մարտահրավերները, միամտություն է: Ավելին, նրանք թերևս կարող են սպասել անգամ տնտեսական հետևանքի, իրենք հույս տածելով, որ դա կարող է օգնել Հայաստանի ներկայիս իշխանության քաղաքական դիրքերի թուլացման: Եվ փույթ չէ, որ դա ամենից առաջ կարող է լինել Հայաստանի և Արցախի դիրքերի թուլացման և ռիսկերի ավելացման գնով:
Ի վիճակի են այդ ուժերը փոխել այդ «սպասումն» ու աչքի ընկնել տրամագծորեն հակառակ վարքով: Ոււնեն դա ցույց տալու հնարավորությունը, բայց առայժմ դա չի էլ նշմարվում: Ըստ այդմ, Հայաստանի դիմադրունակության ու ճկունության հարցում ներկայիս վիճակում պետք է թերևս ապավինել կառավարություն-բիզնես-հանրություն գործակցությանը: Առաջնորդողն այստեղ պետք է լինի կառավարությունը, տալով կողմնորոշիչ ազդակներ և իհարկե լսելով մյուս երկու դաշտից եկող ազդակներն ու մտահոգությունները, փորձելով օգտագործել հնարավորությունները, կառավարելով էմոցիաներն ու հավակնությունները:
