«Առաջին լրատվական»-ի հարցերին պատասխանել է Սյունիքի մարզի Կապանի քաղաքապետ Գևորգ Փարսյանը:
– Պարոն Փարսյան, Սյունիքի մարզի բնակավայրերը, այդ թվում՝ Կապանը, պահանջում են վարչապետի հրաժարականը: Այստեղ կա՞ ուղղորդում՝ հաշվի առվելով, որ անընդհատ շոշափվում է, որ նախկին իշխանության ներկայացուցիչները, նախորդ մարզպետներն են հրահրում համայնքի ղեկավարներին:
– Շատ բան են ասում և շատ սխալ են ասում, որևէ ուղղորդում չկա:
– Այդ դեպքում ինչպե՞ս է ստացվում, որ Սյունիքն է միայն այդպիսի ակտիվություն դրսևորում, մյուս մարզերում հրաժարական պահանջող հայտարարություններ չկան:
– Որովհետև մենք համայնքի բոլոր ղեկավարներով իրար հետ ընկերություն ենք անում: Բացառություն է Գորայքը: Բոլոր խոշորացված համայնքները միացել են պահանջին: Հայտարարությունն արվել է Սյունիքի 7 համայնքների ղեկավարների և ավագանիների կողմից, իսկ գյուղի վարչական ղեկավարներին մենք այդ հարցով չենք դիմել:
– Հիմա առաջնային լուծման կարող ի՞նչ խնդիրներ կան, որոնք իշխանությունը բարձիթողի վիճակում է թողել:
– Առաջնայինը սահմանային խնդիրներն են: Մեզ մոտ ոչ այնքան նյութական, որքան անվտանգության հետ կապված խնդիրներն են, որոնք, բնականաբար, ամենագլխավոր հարցն է: Մենք ներկա դրությամբ հակառակորդից եկող այդ վտանգը չեզոքացրել ենք՝ սահմաններին դիրքավորվելով:
– Եթե Հայաստանի ղեկավարն այլ մարդ լիներ, այս հարցն ուրիշ ձև լուծում կստանա՞ր:
– Ես կարծում եմ՝ հնարավոր է՝ ուրիշ ղեկավար լիներ, պատերազմ պարզապես չլիներ, որովհետև այս ամեն ինչը պատերազմ լինելու հետևանքն է:
– Բայց Ադրբեջանը արդեն տասնամյակներ շարունակ զինվում էր և անընդհատ հայտարարում, որ զենքով հետ է վերցնելու տարածքները:
– Բայց մյուս կողմից Ադրբեջանը բանակցում էր ու ցանկանում էր բանակցել: Բնականաբար, ուզում էր առանց որևէ մարտական գործողությունների հարցի լուծումն ստացվեր: Իսկ հիմա ունենք շատ վատ վիճակ. Արցախի մի մեծ հատվածը կորցրել ենք, ունենք մեծ թվով ռազմագերիներ, հազարավոր զոհեր, Հայաստանի Սյունիքի մարզն էլ վտանգի տակ է և հատկապես մարզկենտրոնը: Ինչի՞ մասին է խոսքը:
– Իսկ արտագաղթը կարո՞ղ է խորանալ Սյունիքից՝ հաշվի առնելով անվտանգային խնդիրները:
– Տեսեք, նոյեմբերի 10-ից բոլոր մարտական գործողությունները դադարեցված են՝ ստորագրված հայտարարության հիման վրա: Ըստ համաձայնագրի՝ Արցախի 3 շրջան վերադարձվում է Ադրբեջանին՝ Աղդամ, Լաչին, Քելբաջար: Դրանից հետո կամ այդ ընթացքում մարտական գործողություններով էլ հարց չի լուծվում, հարցերը պետք է լուծեն դիվանագետները: Բանակցությունների կամ երկխոսության արդյունքում պետք է Սյունիքի մարզի, մասնավորապես մարզկենտրոնի համար անվտանգության երաշխիքներ լինեն:
– Վարչապետը նման երաշխիքներ չի՞ տալիս:
– Ես իր կողմից ոչ մի նման բան չեմ տեսնում: Որևէ գործողություն այդ ուղղությամբ չեմ տեսնում: Ավելի շատ լսում եմ այն, որ պետք է Հայաստանի սահմաններով սահմանազատումն իրականացվի: Եթե խոսքը հայկական ԽՍՀ նախկին սահմանների մասին է, դա շատ լուրջ վտանգ է իրենից ներկայացնում:
– Գյուղեր կա՞ն, որոնք այդ ամենի արդյունքում կարող են անցնել Ադրբեջանին:
– Ոչ: Մենք ոչ մի քառակուսի մետր չենք զիջել հայկական հողերից ու չենք էլ զիջելու: Խոսքը դրա մասին չի, խոսքն անվտանգության գոտի ձևավորելու մասին է: Հիմա մենք ապահովել ենք: Խնդիրն այն է, որ ամեն ինչ այդպես մնա: Կամ՝ եթե ինչ-որ փոփոխություն է լինելու, երաշխիքներ տրվեն, որ մեր բնակչության անվտանգությունն ապահովվելու է: Սա է ամբողջ խնդիրը, դրանից հետո նոր կարող ենք խոսել այլ, այդ թվում՝ նյութական խնդիրների մասին: Բնականաբար, նյութական խնդիրներ էլ կան, այդ թվում՝ տարածքների կորստի հետ կապված: Արոտավայրերի կորստի պատճառով անասնապահության խնդիր է առաջացել: Մենք այս ամենի դառը հետևանքները դեռ զգալու ենք:
