«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՀՀ արդարադատության փոխնախարար Գրիգոր Մուրադյանը:
– Պարոն Մուրադյան, նորանշանակ վարչապետը հանդես եկավ հայտարարությամբ, ըստ որի՝ պարտադիր կուտակային պահումներ չկատարողների նկատմամբ տույժեր չեն կիրառվի, մինչդեռ արդարադատության նախարարությունից հակառակ պնդումներ կային նախքան այդ:
– Պարոն Աբրահամյանի հայտարարությունը նշանակում է, որ կասեցում անհրաժեշտ է: Դա նշանակում է, որ օրենքի այն դրույթները, որոնք նախատեսում են պատասխանատվության միջոցներ, կարող են կասեցվել իրավաստեղծ մարմնի, այսինքն՝ Ազգային ժողովի կողմից: Սա այլ լուծում է, որն, ըստ էության, այնքան էլ կապ չունի Սահմանադրական դատարանի որոշման հետ, որը հակասահմանադրական ճանաչված դրույթների գործողությունը դեռևս որոշել էր, որ պետք է պահպանեն իրենց իրավաբանական ուժը մինչև սեպտեմբերի 30-ը: Սա այլ՝ միջանկյալ լուծում է, մինչև ՍԴ իրավական դիրքորոշումներից բխող օրինագծերը կմշակվեն և կներկայացվեն ԱԺ:
– Մի քիչ ուղղակի հակասական են լինում հայտարարությունները, լուծումները: Ի՞նչ ելք եք գտնելու:
– Անկեղծ ասած՝ այդքան էլ հակասություն չեմ տեսնում, որովհետև կասեցումը բոլորովին այլ խնդիր է, քան օրենքի լրամշակումը կամ հիմնարար լրամշակումը՝ համաձայն ՍԴ որոշման: Կասեցումը ժամանակավոր լուծում է, որպեսզի քաղաքացիների համար ստեղծվի ավելի բարենպաստ ռեժիմ: Այդ կասեցման որոշումն, այդուհանդերձ, դեռ պետք է կայացվի, և վերջնական որոշումը կայացնում է ԱԺ-ն՝ որպես իրավաստեղծ մարմին, որովհետև խոսքն օրենքի գործողության մասին է:
– Սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգը ենթադրում է ընտրական իրավունքի տրամադրում: Միջազգային փորձը, սակայն, ցույց է տալիս՝ դատապարտյալները բոլորը կամ պիտի ունենան ընտրական իրավունք, կամ զրկվեն դրանից, մինչդեռ այստեղ տարբերակված մոտեցում է առաջարկվում: Արդյոք մարդու իրավունքների հետ կապված խնդիր չի՞ առաջանում այստեղ:
– Հայեցակարգը միտված է հենց նրան, որ այդ լուծումը լինի ոչ խտրական: Սա հայեցակարգային մոտեցում է, որպեսզի հնարավոր լինի դատապարտյալներին տրամադրել այդ իրավունքը, և դրա տրամադրումը չլինի խտրական: Մանրամասները երբ արդեն կունենան Սահմանադրության փոփոխությունների նախագծի տեսք, այդ ժամանակ արդեն հնարավոր կլինի անդրադառնալ այն հարցին, թե արդյոք ընտրված լուծումները, փոփոխությունների տեսքով, հնարավորություն տալի՞ս են որևէ խտրականության, թե՞ ոչ: Բնականաբար, հանձնաժողովը միտված է դրան, և ես կարող եմ հայտնել իմ համոզմունքն այդ առումով, որ այդ բոլոր լուծումները, որ ընտրվելու են մարդու իրավունքների բաժնի շրջանակներում, բնականաբար չունենան խտրական բնույթ, և մենք կունենանք միասնական դիրքորոշում այս հարցի շրջանակներում, դրանում կասկած չկա:
– Քրեակատարողական հիմնարկներում ծանրաբեռնվածության խնդիրն անընդհատ բարձրաձայնվում է, լուծումներ են տրվում, բայց արդյունքը կարծես դեռ չի երևում: Ժամանակին նաև քննարկվում էր սկայպի միջոցով կապ հաստատելու հնարավորության տրամադրումը: Այս ուղղությամբ ի՞նչ աշխատանքներ են արված:
– Դուք լսեցիք ՄԻՊ այն հավաստումը, որ գերբնակեցման խնդիրը մեծ հաշվով լուծված է, այսինքն՝ այն խնդիրը, որ արդարադատության նախարարությունը դրել էր իր առջև, որի լուծումը պահանջում էր շատ լուրջ ֆինանսական ներդրումներ, ֆինանսական միջոցներ, մեծ հաշվով լուծված է: Իհարկե, կան դեռ որոշակի խնդիրներ, որոնք լուծման փուլում են, բայց դուք գիտեք, որ գործարկվում է նոր՝ Արմավիր ՔԿՀ-ն, որն էապես թեթևացնելու է այդ գերբնակեցումը՝ գրեթե հասցնելով այն նվազագույն ստանդարտներին: Ինչ վերաբերում է սկայպով, այլ հաղորդակցման միջոցներով շփումներին, սա, կարծում եմ, տեխնիկական խնդիր է, և ոչքաղաքական, ոչստրատեգիական լուծում է պահանջում: Այդուհանդերձ, հաղորդակցման միջոցների ոլորտում հստակ, պարզ կանոնակարգումներ են անհրաժեշտ, որպեսզի դատապարտյալներն իմանան՝ երբ, ինչպես, ում հետ, որքան ժամանակ կարող են այդ հեռախոսազանգերն իրականացնել: Այսօրվա կանոնակարգումները թերևս բավարար են այս իրավունքը իրացնելու համար, բայց այդ կանոնակարգումների գործնական կիրառելիությանն ուղղված որոշակի, միգուցե, այլ կարգավորումներ անհրաժեշտ լինեն: Այդ հարցը դեռ պետք է մանրամասն ուսումնասիրվի:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
