Ուղիղ 20 տարի առաջ Հոկտեմբերի 27-ը դարձավ Հայաստանի պատմության ամենամութ էջերից մեկը։
Ազգային ժողով-կառավարություն հարցուպատասխանի ընթացքում խորհրդարանի դահլիճ ներխուժեցին Նաիրի ևԿարեն Հունանյան եղբայրները: Ահաբեկչական խումբը «Կալաշնիկով» ավտոմատներից կրակբացեց վարչապետ Վազգեն Սարգսյանի և առաջին շարքում նստածների ուղղությամբ:
Ահաբեկչական խմբի գործողությունների արդյունքում զոհվեցին ԱԺ նախագահ Կարեն Դեմիրճյանը, վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը , Ազգային ժողովի փոխնախագահ Յուրի Բախշյանը, Ազգային ժողովի փոխնախագահ Ռուբեն Միրոյանը, Հայաստանի հանրապետության օպերատիվ հարցերով նախարար Լեոնիդ Պետրոսյանը, ազգային ժողովի պատգամավորներ Արմենակ Արմենակյանը, Հենրիկ Աբրահամյանը, և Միքայել Քոթանյանը։
Ըստ BBC –ի գործակալության 30 հոգի վիրավորվեց իսկ 91-ը՝ գերեվարվեց։
Նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը Հոկտեմբերի 27-ը որակեց «ահաբեկչության ճանապարհով՝հեղաշրջման փորձ»: Սերժ Սարգսյանը ով այդ ժամանակ ազգային անվտանգության նախարարն էր ev Ռոբերտ Քոչարյանի հետ միասին պատասխանատվություն էր կրում երկրի անվտանգության ապահովման համար`հրաժարական տվեց, սակայն կարճ ժամանակ անց կրկին վերադարձավ Քոչարյանի իշխանական կազմ։
Ահաբեկչության մասին հնչում էին տարաբնույթ կարծիքներ, խոսվում էր ինչպես արտաքին այնպես էլ ներքին ուժերի հնարավոր ներգրավվածությունից , վարկածները տարբեր էին դրանցից մեկը կապվում էր ղարաբաղյան կարգավորման, մասնավորապես տարածքների փոխանակման Մեղրիի տարբերակի հետ: Ընդորում, մամուլում և դիվանագիտական շրջանակներում տեսակետ կար, թե այդտարբերակին դեմ էին ոճրագործությանը զոհգնացած Սարգսյանն ու Դեմիրճյանը: Մամուլում տեղ գտած որոշ անուններ առեղծվայինորեն կապվում են միմյանց , նրանց միավորում է Հոկտեմբերի 27-ը, և այսպես․
Մասնագիտությամբ էլեկտրիկ Նորայր Եղիազարյանը, ով ոճրախմբի անդամ էր, 2000թ. օգոստոսի 29-ին էլեկտրահարվեց բանտախցում` դեռևս գործի նախաքննության փուլում: Հանցախմբին զենք վաճառած Եղիազարյանը դատարան չհասավ:
Վռամ Գալստյանը Հունանյանների քեռին էր, Նուբարաշենի մեկուսարանում 2004թ. ապրիլի16-ին նրան հայտնաբերեցին կախված:
Համլետ Ստեփանյանը ոճրախմբի անդամ էր, ըստ պաշտոնական վարկածի հանկարծամահ էեղել 2010 թ. մայիսին:
Ազգային ժողովի պատգամավոր Մուշեղ Մովսիսյանը գործով կալանավորված անձանցից մեկն էր, ով ազատ արձակվեց ևմահացավ 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին՝ ուշքիչգալով մայիսի 28-ին Ապարան-Երևան ավտոմայրուղու վրա պատահած ավտովթարից հետո:
Ռոզա Հովհաննիսյանը գործով անցնող վկաներից էր, ԱԺ նախկին բուժքույր, տեղափոխվել էր ԱՄՆ, որտեղ էլ ավտովթարից մահացավ 2004թ. սեպտեմբերի 1-ին:
Հասմիկ Աբրահամյանը Ազգային ժողովի արձանագրային բաժնի աշխատակցուհի էր, գործով վկա, ինքնասպան եղավ 2004թ.: 45-ամյա Հասմիկին գտել էին կախված` հենց Ազգային ժողովի շենքում:
Մեր ժողովրդի ամենաողբերգական էջերից մեկը առ այսօր բացահայտված չէ, երկրորդ նախագահը հոկտեմբերի 27-ի բացահայտումը համարեց շատ պարզ մի բան «ուչաստկովիիգործ» ։
Դեպքից անցել է ուղիղ 20 տարի, երկրում իշխանություն է փոխվել, այստեղ ՝ Ազգային ժողովում շարունակում են քննարկվել ու որոշվել երկրի համար կարևոր հարցեր, սակայն այս պատերի ներսում տեղի ունեցած ոճրագործությունը դեռևս ապրում է սև քողի ներքո։
