Նախնական տեղեկություններով՝ Արմավիրի Փարաքար համայնքի ղեկավարի ընտրություններում հաղթել է Դավիթ Մինասյանը: ԿԸՀ տվյալներով՝ Արմավիրի Փարաքար համայնքի ղեկավարի ընտրություններին ցուցակներում ընդգրկված 6852 անձից մասնակցել է 2906-ը։
Իհարկե, ընտրողների մասնակցությունը բարձր համարել չի կարելի, այն նույնիսկ ցածր է հանրապետական միջին ցուցանիշից, ու սա թերևս իր պատճառներն ունի։
Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Փարաքարի ընտրություններն ակնհայտ քրեական միջավայրում են անցել, ու պատահական չէ, որ Դավիթ Մինասյանը, որն, ի դեպ, առաջ է անցել նաև գյուղապետից ու նրա տեղակալից, քրեական հետագիծ ունի։
32-ամյա Դավիթ Մինասյանը նախկինում ազատազրկված է եղել: 21.03.2009թ.-ին «Սկառլետ» կարաոկե բարում Դավիթ Մինասյանը վիճաբանել է Դավիթ Փիլոյանի հետ, որից հետո զրուցելու նպատակով պայմանավորվել են հանդիպել Ճառագայթային փողոցի Ա շենքի բակում, որտեղ վերջինս վիճաբանել է Փիլոյանի և ընկերների հետ և իր մոտ եղած հրազեն չհանդիսացող օդամղիչ ատրճանակով կրակել է եղբայրներ Գևորգյանների ոտքերի ուղղությամբ՝ պատճառելով ծանր մարմնական վնասվածք:
Մինասյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009թ. հուլիսի 9-ի դատավճռով Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով։
Ավելորդ է ասել, որ նման թեկնածուի հաղթանակը հանրապետության խոշոր, Երևանի հարևանությամբ գտնվող գյուղերից մեկում ուղղակի հարված է հեղափոխության արժեքներին ու հանրապետական և մարզային իշխանությունների, ըստ էության, անգործության հետևանք է։
Մենք տեղեկատվություն ունենք, որ Դավիթ Մինասյանը ոչ անհայտ Շմայսի շրջապատից է ու գյուղապետ դառնալու հավակնություններ ունեցել է նաև նախկինում, սակայն հանդիպել է անգամ Սերժ Սարգսյանի դիմադրությանը։ Ստացվում է՝ հանրապետական նախկին կրիմինալ պատգամավորին հիմա հաջողվել է իրականություն դարձնել այն, ինչը հնարավոր չի եղել անգամ քրեաօլիգարխիայի իշխանության տարիներին։ Իրապես աբսուրդային իրավիճակ է, որովհետև Հայաստանը պատրաստվում է օրենք ընդունել քրեական ենթամշակույթի դեմ, սակայն այդպես էլ չի ստեղծել անհրաժեշտ կառուցակարգեր՝ կրիմինալի էլեկտորալ հաջողությունները կանխելու նպատակով։ Փաստորեն փողով, զոռբայությամբ, կրիմինալ կապերով, Շմայսի հետ մտերմությամբ կարողանում են հասնել հաջողությունների՝ ընտրողների ցածր մասնակցության համատեքստում։
Փարաքարում տեղի ունեցածը ոչ միայն քրեական բարքերի նոր բումի դրսևորում է, այլ նաև գլոբալ հետևանքներ կարող է ունենալ։
Փարաքարի ընտրություններն ըստ էության այն մասին են, որ քրեաօլիգարխիան դեռևս չի կորցրել իր «կենսունակությունը», ու եթե այսօր կարողանում է հաջողության հասնել առանձին վերցրած մեկ համայնքում, ապա վաղը դա կարող է ավելի գլոբալ բնույթ ունենալ, երբ քաղաքական վակուումն ավելի ընդգծված լինի Նիկոլ Փաշինյանի վարկանիշի անխուսափելի անկման համատեքստում։ Նման իրավիճակում ուղղակի անիմաստ է խոսել ժողովրդավարության անշրջելիության մասին, իսկ դա նշանակում է, որ հեղափոխության արժեքների կապիտալիզացիայի մասին պնդումները խիստ վաղաժամ են։
Գլոբալ հարցերի մասին, անշուշտ, դեռ կխոսենք, սակայն կոնկրետ Փարաքարում պետք է արագ մտածել արտահերթ ընտրությունների անցկացման մասին, իհարկե՝ այնպիսի կառուցակարգերի ներդրմամբ, որոնք նոր ընտրություններում կբացառեն կրիմինալի հաղթանակը։
