Արդյո՞ք լինելու են Սևանի ներկայիս վիճակի համար պատասխանատուներ, շրջակա միջավայրի նախարարին հարցնում են խորհրդարանում: Այդ հարցը այսօր շատերն են տալիս, նաև խորհրդարանից դուրս: Մեծ է հավանականությունը սակայն, որ պատասխանատուներ չեն լինելու, որովհետև Սևանը դատապարտել են «դանդաղ մահվան», նաև նկատի ունենալով հենց պատասխանատվությունից խուսանավելու անհրաժեշտությունը:
Նախորդ իշխող համակարգն ունեցել է այդ առանձնահատկությունը, երբ իր արատավոր գործունեության բոլոր դրվագներում նախ մտածել է հետագայում հնարավոր պատասխանատվությունը լղոզած լինելու տարբերակների մասին: Իսկ Սևանն այդ համակարգը իսկապես դատապարտել էր մահվան և այսօր ծաղկած ջրիմուռների կանաչը իրականում Սևանի «կանաչ արնահոսումն» է՝ «սպանված» Սևանի, որի հանդեպ անցնող տարիների կատարվածն այլ բան չէ, քան ուղղակի լճի դիակապտություն, որքան էլ կոպիտ հնչի այդ բնորոշումը: Բայց ո՞վ է պատասխան տալու դրա համար, եթե օրինակ Հայաստանում համենայն դեպս առայժմ անգամ տասը մարդու սպանության համար պատասխան տվողներ չկան: Հուսանք, կլինեն, համենայն դեպս առկա քրգործի և դատավարության շրջանակում: Իսկ Սևանի համար պատասխանատունե՞ր: Սա իսկապես կարևոր հարց է, կարևոր թեկուզ նրանով, որ Սևանին պատճառված վնասը լոկ բնապահպանական չէ, այն նաև խիստ նյութական է: Ոչ միայն ջրային ռեսուրսի այդ մեծ և անգնահատելի ավազանի վիճակի առումով:
Պարզապես, Սևանի այդ վիճակի հասունացման հաշվին մարդիկ աշխատել են մեծ փողեր: Եվ ուրեմն, դրանք ևս ենթակա են վերադարձի այնպես, ինչպես վերադարձվում են այս կամ այն ոլորտում պետության պատճառված վնասները՝ չվճարված հարկերի կամ յուրացրած միջոցների տեսքով պատճառված վնասները; Ըստ այդմ, Սևանի վիճակի այսպես ասած քրեական քննությունը թերևս պետք է լինի անխուսափելի, որպես լճի վերականգնման համար անհրաժեշտ բաղադրիչ: Խնդիրը իհարկե մի քանի մարդու բանտ նստեցնելը չէ, թեև իհարկե Սևանի հանդեպ կատարվածը նաև դա է դարձնում անհրաժեշտ: Բայց, խնդիրն ի վերջո Սևանը փրկելն է, իսկ այդ փրկությունը ռեսուրս է պահանջելու, օբյեկտիվորեն:
Հետևաբար այդ փրկության համար պետք է առաջինը վճարեն մարդիկ, ովքեր Սևանի հաշվին հարստացել են լիճը այդ օրը հասցնելու գնով: Առաջինը պետք է վճարեն նրանք, կամ գուցե պետք է վճարեն միայն նրանք, և ոչ միայն լճի փրկության, այլ գուցե նաև իրենց ազատության համար, որպեսզի չհայտնվեն բանտում լիճն այդ օրը հասցնելու և փաստացի իմունային համակագին ու շրջակա միջավայրին հասցրած ահռելի վնասի համար:
