2018թ. ապրիլի 16-ը քաղաքացիական անհնազանդության օր էր հայտարարվել՝ ընդդեմ ստի և հանուն ազատության, արդարության և արժանապատվության: Հենց այս օրն է համարվում շրջադարձային այն կետը կամ հանգրվանը, երբ ՀՀ քաղաքացու գիտակցության մեջ բեկում տեղի ունեցավ, և հեղափոխությունն այլևս անկասելի իրողություն էր: Թեմայի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ի հետ քննարկմանը մասնակցեցին և իրենց հիշողություններն ու հետհեղափոխական մտորումները ներկայացրին ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավորներ Համազասպ Դանիելյանը, Էդգար Առաքելյանը և Հրաչ Հակոբյանը:
«Ինձ մոտ հեղափոխությունը տպավորվել է որպես պրոցես, որտեղ եղել են մի քանի շատ կարևոր հանգրվաններ, որոնցից յուրաքանչյուրը հնարավոր է դարձրել նոր տեսակի խնդիրների մասին բարձրաձայնելը,- նշեց Հ. Դանիելյանը: -2018թ. ապրիլի 16-ին ակնհայտ դարձավ, որ եթե մինչ այդ իշխանությունները որդեգրել էին ուշադրություն չդարձնելու և արհամարհելու մարտավարություն, ապա այդ օրը և հաջորդ օրերին արդեն գործ ունեինք ուժի գործադրման հետ, իմ կարծիքով՝ անտեղի բռնի ուժ կիրառվեց: Ապրիլի 16-ին և հաջորդ օրերին մի շարք զարգացումներ կարող էին այլ ուղղությամբ գնալ, բարեբախտաբար իրավիճակից դուրս եկանք միայն 4 տասնյակ վիրավորներով, եղան ձերբակալություններ, բայց եկավ մի փուլ, երբ այլևս ձերբակալման հետ կապված վախ չկար»:
Է. Առաքելյանի դիտարկմամբ՝ ապրիլի 16-ը ջրբաժան էր՝ պայմանավորված մի քանի հանգամանքով:
«Ինձ համար բեկումնային էր այն պահը, երբ Բաղրամյան պողոտան փակել էին փշալարով, և Նիկոլ Փաշինյանն անցավ փշալարի վրայով, – նշեց Հ. Հակոբյանը,- դա վճռականության մասին էր վկայում: Այդ միջադեպը մեծ դեր խաղաց, այն նաև սիմվոլիկա էր պարունակում. առաջինը լիդերը փորձեց ճեղքել փշալարը»:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
