«Չեմ կարծում, որ Կազանում կողմերը վերջապես հասկացել են, որ առանց Ղարաբաղի ոչինչ հնարավոր չէ անել: Եթե կողմեր ասելով՝ մենք նկատի ունենք նաև միջնորդներին, ապա նրանք դա հասկացել են անգամ Կազանից առաջ, և ակնհայտ է, որ առանց Ղարաբաղի մասնակցության որևէ հարց չի կարող լուծվել: Ղարաբաղը թաքնված ձևով մասնակցում է բանակցային գործընթացին, քանզի որոշակի ճնշումներ է գործադրում Երևանի դիրքորոշման վրա»,- լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ խոսելով բանակցություններին ԼՂ հնարավոր մասնակցության մասին՝ կարծիք հայտնեց Կովկաս ինստիտուտի տնօրեն Ալեքսանդր Իսկանդարյանը:
Նա նշեց, որ այս առումով Կազանի հանդիպումը որևէ փոփոխություն չի մտցրել բանակցային գործընթացում: Ըստ քաղաքագետի, ԼՂ մասնակցությունը բանակցային գործընթացին կնշանակի վերջի սկիզբ և կնշանակի, որ Ադրբեջանը պատրաստ է գնալ զիջումների, ուստի հասկանալի է, որ այս պահին հնարավոր չէ ԼՂ-ն վերադարձնել բանակցային գործընթաց:
Իսկանդարյանը նկատեց, որ Կազանի հանդիպումից հետո դժգոհություններ կան Ռուսաստանից, քանզի 2008 թ. սկսած ԼՂ կարգավորման գործընթացում հիմնական խաղացողը Ռուսաստանն է: Սակայն, Իսկանդարյանի խոսքերով, դա շատ պարզունակ տրամաբանություն է, քանզի ակնհայտ է, որ Ռուսաստանն այդ դերը իր որոշմամբ և պատահականորեն չի ստանձնել. «Ակնհայտ է, որ սա միասնական որոշում է, Ռուսաստանն ունի քարտ բլանշ՝ աշխատել տարածաշրջանում, քանզի ռուս-վրացական պատերազմից հետո ամերիկացիների և ֆրանսիացիների համար տարածաշրջանում աշխատելը դժվար է»:
Անդրադառնալով Մինսկի խմբի համանախագահի և Ֆրանսիայի արտգործնախարարի հայտարարություններին նոր առաջարկների և նոր հայեցակարգի վերաբերյալ՝ Իսկանդարյանը նկատեց, որ այն, ինչ ասվում է հանդիպումներից առաջ և հետո, և այն փաստաթղթերը, որոնք շրջանառության մեջ են դրվում, քաղաքական գործիչների նորմալ աշխատելաոճ է. «Ֆասիեն քաղաքական գործիչ է, իսկ Մինսկի խումբը ճնշումների յուրահատուկ գործիք է: Ֆասիեն պարզապես ասել է՝ տղաներ, եկեք մի բան անենք, եկեք շարունակենք աշխատել»:
