Եվրամիության ընդլայնման և հարևանության քաղաքականության հարցերով հանձնակատար Շտեֆան Ֆյուլեն դեկտեմբերի 9-ին Բրյուսելում Հայաստան-Եվրամիություն համագործակցության խորհրդի 14-րդ նիստի ավարտից հետո հանդես է եկել հայտարարությամբ:
Հայտարարության մեջ նշվում է, որ Հայաստանը կարող է հույս դնել ԵՄ-ի անփոփոխ աջակցության վրա` քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական բարեփոխումների իրականացման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և հիմնարար ազատությունների բարելավման հարցում:
Բացի այդ, հայտարարության մեջ նշվում է, որ իրենք ամրապնդել են քաղաքացիական հասարակության հետ համագործակցությունը ու նրան տրամադրվող աջակցությունը: Առանձնահատուկ աջակցություն կտրամադրվի Հայաստանում «Արևելյան գործընկերության» Քաղաքացիական հասարակության ֆորումի ազգային հարթակին` ամրապնդելու նրա դերն ու բարեփոխումների գործընթացի դիտարկումը` կառավարության հետ կառուցվածքային երկխոսության միջոցով:
ԵՄ «Արևելյան գործընկերություն» ծրագրի քաղաքացիական պլատֆորմի Հայաստանի ազգային համակարգող Բորիս Նավասարդյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով Ֆյուլեի այդ հայտարարությանը և պատասխանելով մեր այն հարցին, թե արդյոք այս հայտարարությունը նշանակո՞ւմ է, որ Հայաստան-ԵՄ համագործակցության նոր եզր կարող է լինել, թե՞ նախկինի պես սեպտեմբերի 3-ից հետո ամեն ինչ ավարտված է, ասաց․ «Այս պահին կարելի է ավարտված համարել, բայց դա չի նշանակում, որ ինչ-որ ժամանակ անց նոր հնարավորությունների պատուհան կբացվի»:
Ինչ վերաբերում է Շտեֆան Ֆյուլեի հայտարարությանը, Նավասարդյանը նշեց, որ չգիտի, թե ինչ կարգի աջակցության մասին է խոսքը, բացի այդ՝ ըստ մեր զրուցակցի, կարծիք կա, որ այդ աջակցության նպատակի վերաբերյալ պետք է պարզություն մտցվի․ «Պարոն Ֆյուլեի հայտարարության մեջ նշվեց, որ այն արվելու է, որպեսզի քաղաքացիական հասարակությունը և մասնավորապես Քաղաքացիական հասարակության ֆորումի ազգային պլատֆորմը կարողանան վերահսկել բարեփոխումների գործընթացը և դա իրականացնել իշխանությունների հետ կառուցվածքային երկխոսության միջոցով: Մենք պլատֆորմում բազմիցս անդրադարձել ենք այդ հարցին և մինչ այսօր չունենք պատասխան այն դեպքում, երբ այդ պատասխանն անհրաժեշտ է: Արդյոք Հայաստանի իշխանությունները պատրա՞ստ են այդ կարգի կառուցվածքային երկխոսությանը այն օրակարգի շուրջ, որը հետաքրքրում է և առաջնայնություն է հանդիսանում պլատֆորմի համար:
Պարոն Ֆյուլեն նույնպես չի պարզաբանում՝ արդյո՞ք դրա շուրջ Հայաստանի իշխանությունների համաձայնությունն ունի, և երևի մոտակա շաբաթների նպատակը պետք է լինի դա հասկանալ, որպեսզի հասկանանք, թե ինչ կարգի գործունեություն մենք կարող ենք ծավալել և ինչ կարգի աջակցություն դրա համար անհրաժեշտ կլինի»:
Մեր այն դիտակմանը, թե իշխանությունները բազմիցս պնդել են, որ քաղաքական համագործակցությունը Հայաստանի և Եվրամիության միջև կշարունակվի, և հարցին, թե այս հայտարարությունն արդյոք վկայո՞ւմ է այն մասին, որ նրանց այդ պնդումներն ապացուցվում են, Բորիս Նավասարդյանը պատասխանեց․ «Ո՛չ, առայժմ չեն ապացուցվում, դա ընդամենը ցանկություն է: Ինչքան ես հասկանում եմ, բավականին դեկլարատիվ հաստատումն էր այդ ցանկության՝ Հայաստանի իշխանությունների կողմից:
Ինձ թվում է, որպեսզի դրանք դատարկ խոսքեր չլինեն, մենք պետք է ունենանք հստակ ապացույցներ, հստակ դրսևորումներ: Այդ ցանկության և ապացույցներից մեկը կարող է լինել, եթե իրականում հստակ բացատրություն և պարտավորություն տրվի, որ քաղաքական գործընթացների բարեփոխումների գործընթացը Հայաստանում շարունակվելու է: Այդպիսի երաշխիքներ այս պահին մենք չունենք»:
