Սերժ Սարգսյանը Լեռնային Ղարաբաղ է մեկնել, որտեղ պաշտպանական բանակի զորամասեր է այցելելու: Ըստ որում՝ այս մասին պաշտոնական հաղորդագրության մեջ նշվում է, որ նրան ուղեկցում են Հայաստանի և ԼՂՀ պաշտպանության նախարարները, ինչպես նաև բարձրագույն հրամկազմի ներկայացուցիչներ: Այսինքն՝ ըստ էության ակնարկվում է այն մասին, որ Սերժ Սարգսյանը պարզապես հավաքել է բանակը: Թե ինչի համար՝ պարզ չէ: Համենայն դեպս, Սերժ Սարգսյանը ղարաբաղյան դիրքեր մեկնում է ըստ էության երկու պատճառով՝ երբ փորձում է ինչ-որ մեկին ցույց տալ սեփական անվախությունը, կամ երբ վախեցած է ինչ-որ բանից և դիմում է բանակի օգնությանը: Թե հատկապես որ դեպքի հետ գործ ունենք այս պարագայում՝ ասելը դժվար է:
Սերժ Սարգսյանի այցին նախորդել են ուշագրավ զարգացումներ. մասնավորապես, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներն են այցելել տարաշածրջան և փորձել Սարգսյանի ու Ալիևի նոր հանդիպում նախապատրաստել: Իսկ բառացիորեն նախօրեին Երևան էր այցելել ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղար Նիկոլայ Բորդյուժան: Սրան զուգահեռ, թուրքական Todays Zaman-ը հրապարակել է մի հոդված, որտեղ, հղում անելով իր աղբյուրներին, գրում է, որ Սերժ Սարգսյանը համաձայնություն է տվել Ադրբեջանին վերադարձնել ազատագրված 7 շրջաններից 5-ը, ինչի դեպքում էլ Ադրբեջանը խոստացել է չխանգարել հայ-թուրքական կարգավորմանը, ինչի պատրաստակամությունն էլ հայտնել է Անկարան:
Նման տեղեկությունները բոլորովին էլ նորություն չեն, հատկապես «հավաստի աղբյուրների» հղումով, սակայն ամեն դեպքում այս պահին ևս նման հրապարակումներն ուշագրավ են:
Սրան զուգահեռ, հիշարժան է Իլհամ Ալիևին նախագահ ընտրվելու կապակցությամբ օրերս ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի շնորհավորական նամակում Ղարաբաղյան խնդրի կարգավորման «պատմական շանսի» մասին հայտարարությունը:
Սերժ Սարգսյանը Ղարաբաղ է մեկնում այս ֆոնին և հավաքում բարձրագույն հրամկազմը: Սարգսյանը կա՛մ բանակի հրամանատարությանը փորձելու է համոզել որևէ զիջման գնալու հարցում, կամ էլ փորձելու է հակառակը համոզել, այսինքն՝ հավաստիացնել, որ զիջումների գնալու իր պատրաստակամության մասին խոսակցությունները կամ մտահոգությունները չեն համապատասխանում իրականությանը, և Սարգսյան-Ալիև հանդիպման կապակցությամբ անակնկալներ, առավել ևս տհաճ անակնկալներ սպասել պետք չէ:
Այս ամենով հանդերձ՝ Սերժ Սարգսյանի ղարաբաղյան «կամուֆլյաժը» հավանաբար նպատակ ունի նաև որոշակի հոգեբանական միավորներ հավաքել Ալիևի հետ հանդիպումից առաջ՝ միաժամանակ միջնորդներին ցույց տալով նաև, որ զիջումների հարցում իր խնդիրը բանակի հրամանատարներն են, որոնց համոզելը շատ դժվար է: Այսինքն՝ չի բացառվում, որ այս միջոցով նաև Սերժ Սարգսյանը փորձում է պատասխանատվությունը հանել իր վրայից, ասել է թե՝ հայկական կողմի անզիջում կեցվածքի պատասխանատվությունը նրբորեն դնել բանակի վրա՝ իր հասցեին միջնորդների պահանջներից խուսափելու համար:
