Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի վերջին տուրի Ղազախստան-Հայաստան այսօրվա հանդիպումը մարզական առումով որևէ նշանակություն չունի: Եթե նույնիսկ մեր ընտրանին հաղթանակ տանի, չի կարողանալու մրցաշարային աղյուսակում բարելավել իր դիրքերը:
Նույնը վերաբերում է նաև այսօրվա տանտերերին: Խաղն արժեք չի կարող ներկայացնել նաև դիտարժանության տեսանկյունից, որովհետև հանդիպում եմ խմբի լուզերը, որոնք դարձել են հակաֆուտբոլի խորհրդանիշներ: Սակայն այս հանդիպումը հոգեբանական առումով, մեր ֆուտբոլի զարգացման տեսանկյունից խիստ կարևոր է մեր հավաքականի համար և տվյալ պարագայում` նույնիսկ էական չեն ոչ մրցաշարային աղյուսակը և ոչ էլ` հակառակորդը:
Ավելի ճիշտ` անկախ այն հանգամանքից, որ մեր ընտրանին խաղադաշտում մրցելու է Ղազախստանի հավաքականի հետ, նրա իրական մրցակիցը ֆուտբոլային օլիգարխիան է` Ռուբեն Հայրապետյանի դեմքով: Դիմակայությունը հատկապես կարևորվում է Լեհաստան-Հայաստան խաղից հետո Հենրիխ Մխիթարյանի այն հայտարարության համատեքստում, որ ինքն է պարտության, ֆիասկոյի պատասխանատուն: Բոլորը հասկանում են, որ մեկ ֆուտբոլիստը` նույնիսկ թիմի ավագի թևկապով, միջազգային հռչակով ու համբավով, չի կարող պատասխանատու լինել հատկապես հավաքականի համար, որի ֆուտբոլիստները չունեն ակումբներին բնորոշ մերվածություն և իրար գլխի հավաքվում են տարեկան մի քանի անգամ` երկու-երեք օրով:
Հենրիխ Մխիթարյանն` որպես իրական պրոֆեսիոնալ, իր հայտարարությամբ փորձեց երկու խնդիր լուծել ու գուցե նաև դիսկուրսի դաշտ բացել հայկական ֆուտբոլում:
Իր անձնական օրինակով` Մխիթարյանը փորձում է հայկական ֆուտբոլում ներդնել պատասխանատվության ինստիտուտը, մի բան, որ խորթ է քրեական մտածողություն ունեցող Ռուբեն Հայրապետյանի ու նաև նրա պաշտոնավարման շրջանում աշխատած գրեթե բոլոր գլխավոր մարզիչների համար, ովքեր, ըստ էության, գիտակցաբար ստանձնել են պոտենցիալ քավության նոխազի դեր:
Սակայն Հենրիխի հայտարարությունն ավել կարևոր, թաքնված ուղերձ ուներ, որը ցավոք չնկատվեց գրեթե ոչ ոքի կողմից: Ստանձնելով պատասխանատվությունը հավաքականի պարտության համար` մեր տաղանդավոր ֆուտբոլիստն, ըստ էության, սահմանազատել է հավաքականը Ռուբեն Հայրապետյանից, ֆուտբոլը` բեսպրեդելից:
Մխիթարյանը խիզախ որոշում է կայացրել, հասկացրել է, որ տոտալ անպատասխանատվության պայմաններում` ստանձնում է պատասխանատվություն հավաքականի, նրա ֆուտբոլիստներ համար:
Պատահական չէ, որ անցած օրերին ՀՀԿ գործիչներ Էդուարդ Շարմազանովը, Հրայր Թովմասյանն ոչ թե հավաքականին էին գոտեպնդում, այլ Նեմեց Ռուբոյին էին պաշտպանում ֆուտբոլից ու հավաքականից: Այս իմաստով` այսօր Աստանայում խաղալու է Հենրիխ Մխիթարյանի հավաքականը ու նրա մրցակիցը լինելու է ոչ այնքան Ղազախստանի հավաքականը, որքան որ` Ռուբեն Հայրապետյանը: Ահա, թե ինչու` այսօրվա հաղթանակը խիստ կենսական է մեր հավաքականի համար:
