ՀՀ Գերագույն խորհրդի և ԱԺ երկրորդ ու երրորդ գումարման պատգամավոր Աղասի Արշակյանն այն կարծիքին է, սեպտեմբերի 3-ին Սերժ Սարգսյանի՝ Մաքսային միությանն անդամակցության հայտարարությունը եթե ոմանց համար ամպրոպ էր պարզ երկնքում, իր համար տրամաբանական շարունակությունն էր 1997-ին ծավալված գործունեության:
«Ինձ համար՝ որպես գործչի, այս 16 տարին անտեղի կորսված տարիներ են, 6-7 տարվա ընթացքում 6-7 հարյուր հազար արտագաղթածներին ավելացավ ևս 1 միլիոն մարդ»,- ասաց Աղասի Արշակյանը:
Նա նշեց, որ որևէ մեկն իրեն չի կարող երբևէ մեղադրել Սերժ Սարգսյանին գովելու կամ հաճոյանալու համար, բայց արտաքին քաղաքականության մեջ վերջին 16 տարվա ընթացքում ամենաշրջահայաց որոշումն էր եղած իրավիճակում:
Հանրային խորհրդի անդամ Արշակ Սադոյանը, սակայն, Աղասի Արշակյանի հետ համամիտ չէ: Նա ցավով նկատեց, որ իր համար գերծիծաղելի է Աղասի Արշակյանի նման մոտեցումը, և ինքը ցավում է, որ շատ գործիչներ այդպես էլ չեն հասկանում իրական անկախությունը:
Նա նշեց, որ անկախությունը որոշումներ ընդունելու անկախությունն է, անկախությունը ինքնուրույն ընտրելու անկախությունն է: Ռեալ անկախությունը, ըստ նրա, առաջին հերթին ինքնուրույն որոշումներ ընդունելու անկախությունն է: Երկրորդ՝ հաշվի առնելով շրջապատը՝ արդյունավետ որոշումներ ընդունելու անկախություն է, իսկ հիմա հայաստանը զրկված է որոշումներ ընդունելի անկախությունից:
«Որևէ մեկը չի կասկածում, որ սեպտեմբերի 3-ի որոշումը պարտադրանքով է փաթաթված մեր վզին: Եվ այդ պարտադրման մեջ մի խնդիր կա՝ ինչ էիք մտածում, բարձրաստիճան գործիչներ, երբ երկրի բաշխիչ ցանցը Ռուսաստանին էիք տալիս, երբ մեր հեռահաղորդակցության համակարգը տրամադրում էիք Ռուսաստանին: Դրա համար պետք է պատասխան տայիք, այո՛, պատասխան տվեցի՞ք»,- ասաց Արշակ Սադոյանը:
Նա նշեց, որ պետք է հասկանալ մի բան՝ անկախության կորուստը, անկախության գնով զիջումները նույնն է, որ պարտադրեն՝ ում հետ ամուսանալ, ինչ ուտել, ինչ շոր հագնել, և հիմա մեր պետությանը փորձում են պարտադրել: Ըստ նրա՝ անկախությունը սրբություն է, որը պետք է պաշտպանել, անկախության համար պետք է ամեն ձևով պայքարել, Անկախության օրը պետք է տոնենք՝ անկախ ամեն ինչից, բայց դեռ անկախ պետություն ենք, որտեղ սարսափելի սխալ, անընդունելի որոշում էր սեպտեմբերի 3-ին կատարվածը: Միակ մխիթարությունը, ըստ նրա, այն էր, որ պարտադրված էր, այլ ճանապարհ չկար, քանի որ ժամանակին զիջել ենք ամեն ինչ՝ անվտանգությունը, հեռահաղորդակցությունը:
Աղասի Արշակյանը հակադարձեց, որ անկախությունը ո՛չ ծնող է, ո՛չ երեխա, այն սրբություն անվանելը սխալ է: Արշակ Սադոյանը հավելեց՝ անկախությունը գիտակցություն է: Աղասի Արաշակյանն էլ նկատեց, որ ցանկացած երկրի անկախություն տվյալ երկրի անկախ տնտեսության, ազատ կապի և ազատ քաղաքացիների հանրագումարն է:
Արշակ Սադոյանը նշեց, որ մեր պետությունն դեռ անկախ է, բայց դա չի նշանակում, որ մեր երկրում ճիշտ որոշումներ են ընդունվում:
