Saturday, 20 06 2026
13:30
«Եմենի Սարդ-մարդը» մահացել է հրաբխային խառնարանում
Վիենի քաղաքապետի գլխավորությամբ Հայաստան ժամանած պատվիրակության անդամներն այցելել են Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր
13:10
Մեծ Բրիտանիան 16-ից ցածր տարիքի երեխաներին կարգելի օգտվել սոցիալական ցանցերից
Սկսվել են Գյումրիում ուժեղ կարկուտի վնասների գնահատման աշխատանքները
12:50
1 զոհ, 89 վիրավոր կա՝ Մեծ Բրիտանիայում գնացքների բախման հետևանքով
Հունաստանում քննարկվել են հայկական արտադրանքի արտահանման հնարավորությունները
12:30
Պակիստանի ՆԳՆ ղեկավարը մեկնել է Իրան․ IRNA
ՄԱԿ-ի քննարկմանը ներկայացվել են միգրացիայի ոլորտում Հայաստանի գրանցած առաջընթացն ու ծրագրերը
12:10
«Friends»-ի ռեժիսոր Ջեյմս Բերոուզը մահացել է
Սպասվում է կարճատև անձրև
11:50
Թրամփը ներկայացրել է Կատարից նվեր ստացած ինքնաթիռը
11:40
5 խաղափուլից հետո հայ շախմատիստները շարունակում են պայքարը առաջատարների խմբում
11:30
Քուշներն ու Ուիթքոֆֆը մեկնել են Շվեյցարիա՝ Իրանի հետ բանակցությունների համար. Axios
11:20
Շախմատի պատանիների աշխարհի գավաթ․ 4 խաղափուլից հետո հայ շախմատիստների արդյունքները
11:10
Նավթի գներն աճել են – 19/06/26
Փրկարարներն ու ոստիկանները Փամբակ գետում շարունակում են որոնողական աշխատանքները
10:50
Մունդիալ-2026. ԱՄՆ-ն հաջորդ փուլում է, Բրազիլիան հաղթեց Հայիթիին
Խորթ մոր կողմից 1 տարեկան երեխային սպանելու դեպքի առթիվ նախաձեռնված քրեական վարույթի նախաքննությունն ավարտվել է
Մոսկվային թվում է՝ մենք մտնում ենք ԵՄ և ՆԱՏՕ, ինչը, մեղմ ասած, այդպես չէ և ծիծաղ է առաջացնում
Նարեկ Մկրտչյանը հանդիպել է CSIS-ի Եվրոպայի, Ռուսաստանի և Եվրասիայի ծրագրի ղեկավարությանը
Նոր ընտրությունները ևս տարբերակ են․ ՔՊ-ն ավելի շատ ձայն կստանա
Վթարային ջրանջատում Կոտայքի մարզի Բյուրեղավան քաղաքում
Իսրայելը տորպեդահարում է ԱՄՆ-Իրան գործարքը․ արյունալի մարտեր Լիբանանի հարավում
Մինչև 21։00-ն դադարեցվել է Մեծամոր քաղաքի ջրամատակարարում
Յուրաքանչյուր փախստականի պատմության հետևում մարդկային ճակատագիր է՝ լի փորձություններով, կորուստներով և հույսով. Անահիտ Մանասյանի ուղերձը Փախստականների համաշխարհային օրվա առթիվ
Լարսը բաց է
ՀՀ տարածքում ավտոճանապարհներն անցանելի են
Պարեկային ծառայությունը Հայաստանում կայացած ինստիտուտ է․ Արփինե Սարգսյան
Բելառուսա-ուկրաինական պատերա՞զմ, թե ռուս-ուկրաինական հրադադա՞ր
Ռոբերտ Աբիսողոմոնյանը ներկայացրել է COP17-ին ընդառաջ կայանալիք առաջնորդների գագաթնաժողովի մանրամասները

Ինչպես հաղթել իշխանությանը

Ցանկացած գործընթացի հաջողությունը կախված է ռեսուրսների քանակից և օգտագործման որակից` արդյունավետությունից: Դա մի պարզ ճշմարտություն է, որն իմանալու կամ ըմբռնելու համար առանձնապես մեծ մտավոր ունակություններ անհրաժեշտ չեն: Դրանք անհրաժեշտ չեն հասկանալու համար նաև, որ Հայաստանի ներքաղաքական գործընթացում էլ այս կամ այն շարժի հաջողությունը կախված է ռեսուրսներից և դրանց օգտագործման արդյունավետությունից:

Դժվար է չափել իշխանության և ընդդիմության ռեսուրսների որակական կամ քանակական հարաբերակցությունը: Այստեղ, իհարկե, խնդիր կա, քանի որ տարբեր են այդ ռեսուրսները, ու շատ դժվար է ասել նաև, թե ով է այդ տարբեր ռեսուրսները համեմատական առումով ավելի արդյունավետ տնօրինում:

Փաստ է, որ մինչ այժմ իշխանությունն է հաղթել, ինչը ենթադրում է, որ կա՛մ իշխանության ռեսուրսներն ավելին են, կա՛մ իշխանությունն ավելի հմտորեն է օգտագործում եղածը: Գուցե կա երկուսն էլ, այսինքն՝ մի քիչ ավելին են, ու նաև մի քիչ ավելի արդյունավետ է օգտագործման գործակիցը: Ռեսուրսային այդ պայքարում կա մի սեգմենտ, որը կարծես թե մնացել է օդում կախված, և այն տնօրինելն ու օգտագործելը կարող է վճռորոշ նշանակություն ունենալ կողմերից որևէ մեկի համար:

Խոսքը հանրային մի մեծ զանգվածի մասին է, որը չունի քաղաքական, գաղափարական կողմնորոշում, չունի անձնական համակրանք կամ հակակրանք, որը քաղաքականությամբ հետաքրքրվում է դեպքից դեպք, ընտրությունից ընտրություն, բայց որը հսկայական բողոքական պոտենցիալի կրող է, քանի որ Հայաստանում կյանքից դժգոհները միայն քաղաքականությամբ հետաքրքվողներն և, առավել ևս, քաղաքացիական ու քաղաքական պայքարի մեջ ներգրավված մարդիկ չեն:

Դժվարանում եմ ասել, թե արդյոք Հայաստանում քաղաքական ուժերն իրենց առօրյա գործունեության մեջ, իրենց մարտավարական և ռազմավարական պլանավորումներում ինչ դեր են տալիս հասարակագիտական` սոցիոլոգիական ուսումնասիրություններին, բայց համարձակվում եմ ենթադրել, որ հասարակության վեր նշածս սեգմենտը թերևս դուրս է մնում քաղաքական հիմնական ուժերի ուշադրությունից:

Հայաստանում քաղաքական ուժերը հիմնականում բավարարվում են իրենց կայուն ընտրազանգվածով, իսկ այն համալրելու մասնագիտացված, հետևողական աշխատանք կարծես թե չեն կատարում: Խոսքը, իհարկե, ընդհանրապես չկատարելու մասին չէ, այլ հետևողական, լայնածավալ, մասնագիտական աշխատանքի մասին, երբ կլինեն լուրջ ուսումնասիրություններ, կդիտարկվեն հանրային բոլոր խմբերը, նրանց հետաքրքրություններն ու պահանջները, նրանց շահագրգռելու քաղտեխնոլոգիական հնարավորությունները:

Համենայն դեպս, փաստը, որ այսօր այդպիսի հանրային զանգվածն առկա է, և այն բավական զգալի թիվ է կազմում, հուշում է, որ այդ ուղղությամբ աշխատանքը քաղաքական ուժերի մոտ բավարար արդյունավետություն չունի: Մինչդեռ այդ իրավիճակը ակամայից ծառայում է իշխանությանը, քանի որ, չօգտագործելով այդ՝ հիմնականում ուշադրությունից դուրս մնացած ռեսուրսը, ընդդիմադիր ուժերը փաստորեն այն «օգտագործում» են իշխանության համար՝ թույլ տալով, որ հասարակության այդ մասի «շնորհիվ», ներքաղաքական գործընթացներում այդ ռեսուրսի առարկայական ներգրավվածության բացակայության շնորհիվ, իշխանությունը կարողանա այդ մասով կեղծել ու շահարկել իրականությունը հօգուտ իրեն:

Այսինքն՝ երբ այդ ռեսուրսը որևէ մեկին չի ծառայում, երբ այդ ռեսուրսի հետ որևէ մեկը, այսպես ասած, փոխշահավետ համաձայնության չի գալիս ընդհանուր նպատակների, թիրախների և շահերի հարցում, ապա այդ ռեսուրսը ակամայից սկսում է ծառայել իշխանությանը, այդ ռեսուրսի դժգոհությունը իշխանության համար դադարում է լինել վտանգավոր, չի իրացնում իշխանության վրա հասարակական ճնշումն ավելացնելու, ծանրացնելու իր պոտենցիալը: Այսինքն՝ մեր հասարակության մեջ կա, այսպես ասած, հանգամանորեն չուսումնասիրված մի զգալի հատված, ինչը, եթե փորձենք էներգետիկ տերմինաբանությամբ բնութագրել, կարելի է համարել հանրային էներգետիկայի «գերկորուստ», ընդ որում՝ անկասկած, վտանգավոր չափերի հասնող գերկորուստ:

Հայաստանը կարևոր քաղաքական և արտաքին քաղաքական որոշումների առջև է կանգնած և քաղաքական բոլոր ուժերը, ովքեր անկեղծորեն նվիրվել են Հայաստանի քաղաքացիական ապագայի համար պայքարին պետք է աշխուժորեն ձեռնամուխ լինեն հասարակության այդ սեգմենտի հետ աշխատանքին: Ներկայումս, երբ իրավիճակը գլոբալ առումով հասնում է սահմանային կետի, ռեսուրսի ամեն մի կաթիլը դառնում է ճակատագրական և վճռորոշ, և քաղաքացիական Հայաստանի համար չափազանց մեծ ու անթույլատրելի շռայլություն կլինի այդ ռեսուրսը մեծ հաշվով անտեսված թողնելն ու իշխանությանը «նվիրելը»:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում