«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Արաբկիրի նախկին թաղապետ Հովհաննես Շահինյանը, ով առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին «Ծառուկյան» դաշինքով առաջադրվելու է Աջափնյակ, Դավիթաշեն, Արաբկիր վարչական շրջաններն ընդգրկող թիվ 2 ընտրատարածքում:
– Պարոն Շահինյան, ինչո՞ւ որոշեցիք առաջադրվել «Ծառուկյան» դաշինքով, ի՞նչը նման որոշման պատճառ հանդիսացավ:
– «Միասնություն» համահայկական շարժման խորհուրդը որոշում էր կայացրել դաշինքի շրջանակներում մասնակցել խորհրդարանական ընտրություններին: Բնականաբար, մեծամասնական ընտրատարածքներում, ովքեր կարող էին մասնակցել մեր ընկերներից, առաջադրվելու են, որոնցից մեկն էլ ես եմ՝ թիվ 2 ընտրատարածքում:
– Պարոն Շահինյան, հաշվի առնելով այնտեղ տարբեր հեղինակությունների ներգրավվածությունը ընտրություններին՝ ավելի չի՞ բարդանալու ընտրապայքարը թիվ 2 ընտրատարածքում: Արդեն պարզ է, որ Հանրապետական կուսակցությունից ռեյտինգայինով առաջադրվելու որոշում ունի նաև Աջափնյակում հեղինակություն ունեցող Տավրոս Գևորգյանը, մեծամասնական ընտրակարգով միշտ առաջադրվել է Արտակ Սարգսյանը՝ ՍԱՍ-ի Արտակը, Դավիթաշենից՝ ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանի փեսան՝ Արթուր Գևորգյանը։
– Մամուլից արդեն ծանոթ եմ թեկնածուներին, նաև անձնական շփումներից: Իմ երկու շատ մտերիմ ընկերները նույնպես առաջադրվում են, և մենք ցանկություն ունենք մեկ միասնական շտաբ ձևավորելու, գրասենյակ ստեղծելու՝ և՛ ավելորդ հարցերից կխուսափենք, և՛ նաև միասնական աշխատանք կծավալենք, մենք հանդիպումներին կգնանք միասին, և մեկ հանդիպումով բնակիչը կկարողանա Հովհաննես Վարդանյանին, Ալբերտ Երիցյանին, Հովհաննես Շահինյանին լսել, տեսնել: Կարծում եմ՝ հիանալի տարբերակ է, և առաջարկում եմ մյուս տարածքներում էլ այս մեթոդն օգտագործել: Մենք դրա փորձը դեռ 2007-ից ունենք: Այս պահին, այո, առաջադրվելու են, և մենք միասնական ենք աշխատելու:
– Պարոն Շահինյան, ըստ մամուլի՝ կառաջադրվեն ՍԱՍ-ի Արտակը, Տավրոս Գևորգյանը: Նրանց հետ ինչպե՞ս եք պայքարելու:
– Շատ լավ եմ պատկերացնում մրցակցությունը: Պայքարը եկեք հանենք: Այս լարվածությունը, խառնաշփոթը, ինտրիգները ամոթ են: Կարելի է նորմալ, հանգիստ գնալ ընտրությունների: Մենք ի՞նչ է, ուրիշ խնդիրներ չունե՞նք, որ պետք է մտածենք՝ Շահինյան Հովիկը որտեղ առաջադրվեց, լավ է արել, թող գնա իր ծրագրերի, անելիքների մասին խոսի, քաղաքացին էլ թող որոշի՝ կտա իր քվեն կամ չի տա: Բայց ես լարվածություն եմ զգում, խառնաշփոթ, անհանգստություն եմ զգում, և ամենակարևորը՝ եկեք այնպես անենք, որ չպառակտվենք: Մարդկային տեսակը, որակները կարողանանք պահել, որովհետև ընտրություններից հետո կա հաջորդ օրը, նույն մարդկանց մենք էլի տեսնելու ենք, նույն քաղաքում էլի ապրելու ենք, նույն սահմանը պահելու ենք, ինչո՞ւ պիտի իրար հետ լարվենք: Արտակն էլ է իմ ընկերը, Արմանն էլ է իմ ընկերը, Արթուր Գևորգյանն էլ, ես բացի իրենց բարձրացնելուց, իրենց ներկայացնելուց, իրենց կողքին կանգնելուց՝ որևիցե մրցակցություն ու պայքար չունեմ: Սա քաղաքական, ծրագրային պայքար է: Մեր քաղաքացու վրա ճնշումներ չգործադրենք, վախի մթնոլորտ չստեղծենք. նման բաներն են ամոթ: 21-րդ դարում ապրում ենք՝ այսինչ թաղապետը ճնշեց, այնինչը սպառնաց… գլուխը պատով տվեց: Որևէ մեկին պետք է ճնշել, այ, հենց այդպիսի բաների դեմ, այո՛, կպայքարեմ:
– Պարոն Շահինյան, Դուք եղել եք այդ շրջանում համայնքի ղեկավար, ինչպե՞ս եք այսօր քաղաքացուն դեպի ձեր կողմը գրավելու, ինչպե՞ս եք մասնակցելու և քվե ստանալու, ինչպե՞ս եք համոզելու քաղաքացուն:
– Կարճ պատասխանեմ: Այս ընտրատարածքում անձամբ ես արդեն 7-րդ անգամ առաջադրվում եմ: Շրջանային խորհրդի պատգամավորից սկսած՝ սա իմ յոթերորդ ընտրությունն է: Եթե ես համարձակվում եմ նույն ընտրատարածքում 7-րդ անգամ առաջադրվել, եթե իմ հեռախոսի համարը նույնն է մնացել, եթե քաղաքացին կարողանում է ինձ զանգելիս ուղիղ ինձ զանգել, բնական եմ համարում, որ իրավունք ունեմ առաջադրվելու:
– Դուք տարբեր կուսակցություններում եք եղել՝ ՀՀԿ, ՕԵԿ, հիմա Ձեզ ԲՀԿ-ո՞ւմ եք տեսնում, թե՞ ընդհանրապես Ձեզ կուսակցության մեջ չեք տեսնում:
– Ես ՀՀԿ կուսակցության անդամ եմ դարձել, երբ արդեն 6-7 ամիս համայնքի ղեկավար էի աշխատում: Այնպես չի եղել, որ ես կուսակցական եմ դարձել, հետո նոր համայնքի ղեկավար: Ամենաբարձր քվեներով՝ 18 հազար քվեով ընտրվել եմ Արաբկիր համայնքի ղեկավար, այդ թիվը ոչ մեկը չի անցել, քանի որ Արաբկիր համայնքը քաղաքի բացառիկ համայնքներից է, որտեղ նույն համայնքի ղեկավարը երկրորդ անգամ չի վերընտրվել: ՀՀԿ-ի շարքերն եմ ընդունվել 2006-ի մարտին, 2012-ի մարտին դիմում եմ տվել, դուրս եկել: «Օրինաց երկիր» կուսակցության հետ ջերմ հարաբերությունները պահպանվել են, շատ շնորհակալ եմ լուսահոգի Արմեն Երիցյանին՝ քաղաքային ընտրությունների ժամանակ ինձ և ավագանու մնացած մեր անդամներին աջակցեցին, այդ մարդկային հարաբերությունները կան: Ինչ վերաբերում է հետագային, «Միասնություն» շարժումը դեռևս չունի քաղաքական կուսակցություն դառնալու նպատակ, փորձում է լինել ապաքաղաքական շարժում, փորձելու ենք Սփյուռքի մեր հայրենակիցների, երիտասարդների հետ շփվել, կարողանալ իրար բացատրել, հասկանալ, որ կյանքը կռվի մեջ չէ, իրար վրա կրակելու մեջ չէ: Այսօր մենք պետք է փորձենք ինտրիգները լուծել խաղաղ ճանապարհով:
– Պարոն Շահինյան, այսինքն՝ նպատակը իշխանափոխությո՞ւնն է նաև լինելու, թե՞ դա նպատակ չէ:
– «Միասնությունը» հստակ հայտարարել է, որ մենք գնում ենք սերնդափոխության, նաև իշխանության համակարգում: Բազմաթիվ երիտասարդ կադրեր կան: Մենք ճիշտ չենք համարում, որ 55 տարեկանից հետո նոր պետք է կարողանան մասնակցել պետության կառավարմանը: Պետք է ըմբռնումով մոտենանք և հնարավորություններ տանք, որպեսզի իրենք՝ դրսում կրթություն ստացած երիտասարդները, իրենց գիտելիքները կարողանան կիրառել մեր երկրի թե՛ քաղաքական, թե՛ տնտեսական և, ինչու չէ, նաև սոցիալական ու բարոյահոգեբանական մթնոլորտը բերելու և ծառայեցնելու պետությանը: Մենք անընդհատ քաղաքական գործիչներից լսում ենք՝ էս երկիրը, էս երկիրը, ոչ, մենք պետություն ենք, մենք պետք է լինենք ավելի հզոր, տնտեսապես հզոր, մենք պետք է լինենք լավ պաշտպանված և ցանկացած վայրկյանի պատրաստ հակահարված տալու:
