2013 թ. օգոստոսի 6-ին ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի Ստեփանակերտի նստավայրում շարունակվել է Տիգրան Վայրանի ինքնասպանության գործով դատաքննությունը, որի ընթացքում կողմերը հանդես են եկել ճառերով:
Դատական վիճաբանությունների փուլում մեղադրող կողմը հանդես է եկել մեղադրական ճառով, որով մեղադրյալներ Գևորգ Մանուկյանի և Էրիկ Սարգսյանի համար պահանջեց 4-ական ամիս ազատազրկում, իսկ ավագ լեյտենանտ Հովհաննես Հակոբյանի համար 7 տարի ազատազրկում:
Ճառով հանդես է եկել նաև տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի նախագահ Արթուր Սաքունցը, որում նշել է, որ Տիգրան Վարյանի ինքնասպանության վարկածը ևˊ նախաքննությամբ, ևˊ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել, իսկ սպանության վարկածն ընդհանրապես քննության առարկա չի դարձել: Ա. Սաքունցը դատարանին հայտնել է նաև, որ թեˊ դատարանը, թեˊ մեղադրողը դատաքննության ընթացքում տուժող կողմին չեն համոզել, որ Տ. Վարյանը ինքնասպանություն է գործել, ինչպես նաև տուժող կողմի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք, որ տեղի է ունեցել արդարադատություն:
Դատարանը հրապարակել է մեղադրական դատավճիռը, որով բավարարել է Է. Սարգսյանի և Գ. Մանուկյանի մասով մեղադրողի միջնորդությունները, և քանի որ վերջիններս 2012 թ. մարտի 12-ից մինչև օգոստոսի 2-ը գտնվել են կալանքի տակ, նրանց ազատ է արձակել դատարանի դահլիճից:
Ավագ լեյտենանտ Հ. Հակոբյանի հանդեպ դատարանը կիրառեց ավելի մեղմ պատիժ` նրան դատապարտելով 4 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, սակայն, ըստ Արթուր Սաքունցի, «Դատական պրակտիկայում սովորաբար նման բան չի լինում»: Ի դեպ նշենք, որ նիստը նախագահող դատավոր Հ. Դավթյանը պատրաստվում է գնալ կենսաթոշակի:
Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը 1 ամսվա ընթացքում կբողոքարկվի ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
