Քաղաքական սեզոնի ամառային դադարի շեմին ի լուր հանրության ազդարարված դարակազմիկ «լայն կոնսոլիդացիան» Ընտրական օրենսգրքի շուրջ կարծեք թե մոտեցավ ավարտին, և 4+4 ֆորմատով կայացված համաձայնությունները կարծես թե չեղյալ են հայտարարվում տեխնիկական վերահսկողության միջոցների համար պայմանների բացակայության պատճառով:
Ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունները Հայաստանում ընդունվեցին երկու անգամ: Նախ իշխանությունը 100-ից ավելի ձայնով անցկացրեց իր տարբերակը: Հետո հանկարծ ինքն էլ վերանայեց այն և այս անգամ արդեն հայտնի 4+4+4 ֆորմատում նոր քննարկում նախաձեռնեց ու, առանց քաղհասարակություն ներկայացնող քառյակի, քաղաքական ընդդիմություն ներկայացնող քառյակի հետ եկավ նոր համաձայնության: Դա էլ կոչվեց ավելի լայն կոնսոլիդացիա: Բայց, փաստորեն, այդ ավելի լայն կոնսոլիդացիան էլ չեղյալ է համարվում, քանի որ այդ կոնսոլիդացիան ձեռք էր բերվել պայմանով՝ եթե լինեն ընտրությունների վերահսկման տեխնիկական միջոցների ներդրման ֆինանսներ:
ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Մուկուչյանը երեկ հայտարարել է, որ իրավիճակի վերաբերյալ տեղեկություն ստանալու համար գրավոր հարցմամբ դիմել է կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարար Դավիթ Հարությունյանին, որից ստացվել է պատասխան այն մասին, որ համապատասխան տեխնիկական միջոցներն առկա չեն:
Մուկուչյանը ներկայացրեց Հարությունյանի գրությունը, որով ասվում էր, որ կառավարությունը «մի շարք գործողություններ» է նախաձեռնել ընտրական գործընթացի ապահովման նպատակով՝ «օրենքում սահմանված պայմանները ապահովելու համար»:
«Բոլոր միջոցառումների իրականացումը անխուսափելիորեն պահանջում է ոչ պակաս, քան մի քանի ամսի աշխատանք, ինչը տվյալ դեպքում բացառում է օրենքով սահմանված ժամկետում նշված գործընթացների մեկնարկը սեպտեմբերի 1-ին:
Այդպիսով, Ընտրական օրենսգրքի շուրջ նոր համաձայնությունը դե ֆակտո չեղյալ է: Մնում է, որ բուքմեյքերական գրասենյակները գործակից սահմանեն և խաղադրույքներ ընդունեն, թե մինչև 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններ Հայաստանի իշխանությունը քանի անգամ կփոփոխի Ընտրական օրենսգիրքը, կընդունի, հետո չեղյալ կհամարի, կընդունի, հետո չեղյալ կհամարի: Պետք է ենթադրել, որ առնվազն ևս մեկ անգամ դա տեղի կունենա: Համենայն դեպս, բոլորովին վերջերս, ՀՀԿ գործկոմի նիստից հետո, կուսակցության խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը հայտարարեց, թե ԸՕ նոր փոփոխության քննարկումը խորհրդարանում բացառված չէ: Թե ինչ ֆորմատով կլինի համաձայնությունն այս անգամ՝ 4+4, թե՞ որևէ այլ թվաբանական կոմբինացիայով, երևի այդքան էլ հետաքրքիր չէ, քանի որ արդեն կասկածից վեր է, որ Ընտրական օրենսգիրքը Հայաստանում ներքաղաքական առևտրային գործընթացի առանցքային գործոն է, և դրա վերջնական տեսքն ու հավանության արժանացնողների ֆորմատը կախված է այդ գործընթացի արդյունքից:
Դրա վառ վկայությունն է այն, որ ԸՕ փոփոխությունների երկրորդ պայմանավորվածությունը գործնականում չեղյալ է լինում ՏԻՄ ընտրություններից առաջ, որոնք կարծեք թե այդ ընտրական գործընթացի համար աննախադեպ քաղաքականացված և թեժ կարող են լինել: Իշխանությունը դրանից առաջ չեղարկում է պայմանավորվածությունը ՏԻՄ ընտրություններից առաջ քաղաքական ուժերին «բոնուս» տված չլինելու համար: ՏԻՄ ընտրություններից առաջ իշխանությունը փաստորեն չեղարկում է ԸՕ շուրջ «լայն կոնսոլիդացիան», միաժամանակ ՀՀԿ խոսնակի շուրթերով հայտարարում, որ պատրաստ է նոր քննարկումների:
Այլ կերպ ասած՝ իշխանությունը հայտարարում է կամ ակնարկում, որ Ընտրական օրենսգրքի նոր տարբերակը կախված կլինի նրանից, թե ՏԻՄ ընտրություններում իրենց ինչպես կպահեն քաղաքական ուժերը, որոնք մի քանի առանցքային համայնքներում հայտ են ներկայացրել իշխանական թեկնածուների դեմ պայքարի և պատրաստվում են թեժ մրցակցության:
Դա նաև ցույց է տալիս, որ իշխանությունը այդ համայնքներում չի պատրաստվում որևէ զիջման գնալ ընդդիմադիր ուժերին, այլապես հազիվ թե Ընտրական օրենսգիրքը կիրառեր որպես նրանց համար ՏԻՄ ընտրությունների նախընտրական «սանձ»:
