ՀՀԿ խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը հայտարարել է, թե իշխանությունները «Սասնա ծռերի» հետ բանակցություններում որևէ պայմանավորվածություն չեն խախտել, և կան տարբեր ձայնագրություններ: Բաղդասարյանը ըստ էության ակնարկում է, որ դրանք կհրապարակվեն որպես ՀԽ հրապարակած ձայնագրության հակադարձում:
«Հիմնադիր խորհրդարանը» երեկ հրապարակեց ձայնագրություն Վիտալի Բալասանյանի և «Սասնա ծռերի» միջև բանակցությունից՝ ցույց տալու համար, որ Սերժ Սարգսյանը խոստացել է զենքը վայր դնելու դեպքում հանդիպել Ժիրայր Սէֆիլյանին, բայց չի կատարել խոստումը: Եվ ահա Վահրամ Բաղդասարյանն էլ ըստ էության խոստանում է, որ իշխանությունները իրենց ունեցած ձայնագրություններով ցույց կտան, որ խոստում չի եղել, և պայմանավորվածությունները պահպանվել են:
Այսպիսով՝ իրադարձությունների զարգացումը մտնում է բավականին հետաքրքրական մի փուլ, որտեղ կողմերը կարող են սկսել ձայնագրությունների «պատերազմ»: Իհարկե, շատ լավ կլինի, եթե զենքի փոխարեն կրակեն միայն ձայնագրությունները կամ տեսագրությունները: Դրանից կշահի և՛ հասարակությունը, և՛ պետությունը, քանի որ այդ շահերի առաջնագծում, բնականաբար, հասարակության իրազեկվածությունն է: Հասարակությունը այն դեպքում է կարողանում իրադարձությունների զարգացումը պահել ուշադրության կենտրոնում և վերահսկել դրանք, երբ տեղեկացված է դրանց բուն էությունից: Մինչդեռ անցնող երկու շաբաթներին փաստորեն տեղի են ունեցել գործընթացներ, որոնք հասանելի չեն եղել հասարակությանը:
Եվ եթե այսօր ձայնագրությունների «պատերազմը» բերի նրան, որ հասարակությունը հնարավորինս շատ բան իմանա այդ գործընթացների մասին, ապա դրա մասնակիցները, բնականաբար, կամա, թե ակամա որոշակի պատասխանատվություն ստիպված կլինեն վերցնել հասարակության առաջ:
Այստեղ, իհարկե, կա մի նրբերանգ. այն, որ «ձայնագրությունների պատերազմի» մասնակից կողմերը ի սկզբանե անհավասար վիճակում են եղել ռեսուրսային առումով, և իշխանությունները, բնականաբար, կարող էին իրենց թույլ տալ ավելին, քան «Սասնա ծռերը» կամ «Հիմնադիր խորհրդարանը», որը մեծ մասամբ գտնվում է ընդհատակում: Մյուս կողմից՝ այստեղ, իհարկե, կան նաև այլ հանգամանքներ՝ կապված ՊՊԾ գնդի գրավման հետ, և դժվար է ասել, թե ինչ տեղեկատվություն կարող էր լինել այդ գնդում, նաև տեղեկատվություն հավաքելու ինչ միջոցներ:
Միով բանիվ, այնպիսի տպավորություն է, որ գործընթացը զինված դիմակայությունից կարող է տեղափոխվել «կոմպրոմատների» դիմակայության փուլ: Կրկնում ենք՝ սա, իհարկե, առավել նախընտրելի է, քանի որ դա արյունալի բախման հեռանկարներ կարծես թե չի պարունակում՝ ի տարբերություն զենքի: Սակայն մյուս կողմից՝ այս փուլը, ըստ էության, կարող է մի կողմից՝ լինելով հանրային իրազեկման հնարավորություն, մեկ այլ կողմից էլ՝ ավելի խճճի հասարակության՝ առանց այդ էլ խճճված պատկերացումները: Առավել ևս, երբ հուլիսյան երկու շաբաթների ընթացքում ակնառու դարձավ, որ հասարակությունը անգամ ունակ չեղավ կազմակերպվել մեկ ընդհանուր գաղափարի կամ խնդրի շուրջ «Սասնա ծռերի» գործողության հանդեպ:
Այդպիսի իրավիճակում «կոմպրոմատների» կամ քարոզչական պատերազմի հեղեղը վերջնականապես կարող է հասարակությանը ապակողմնորոշել, առավել ևս, որ հուլիսի 31-ից հետո ըստ էության միակ շփոթվածը կարծես թե հենց հասարակությունն է:
