Այսօր Սերժ Սարգսյանն իշխանական համակարգ է վերադարձրել այնտեղից 2015 թվականին հեռացած Արմեն Գևորգյանին՝ նրան նշանակելով Արթուր Բաղդասարյանի թափուր թողած՝ Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնում:
Արմեն Գևորգյանը Հայաստանի իշխանությունում հայտնի է դարձել Ռոբերտ Քոչարյանի նախագահության շրջանից և մշտապես ընկալվել է նրա թիմակից: Ավելին, Գևորգյանը ընկալվել է որպես Ռոբերտ Քոչարյանի ամենավստահելի անձանցից մեկը, նրա նախագահության շրջանում նաև ստվերային ամենամեծ ազդեցություն ունեցողներից մեկը: Եվ ահա այդ մարդը վերադառնում է իշխանական համակարգ և զբաղեցնում ԱԱԽ քարտուղարի պաշտոնը:
Նկատենք, որ Գևորգյանն իր կենսագրության ընթացքում այդ պաշտոնը զբաղեցրել է նաև 2007 թվականին՝ մինչև Սերժ Սարգսյանի նախագահություն, որից հետո այդ պաշտոնը անցավ փետրվարի 29-ին Սարգսյանին կոալիցիոն աջակցություն ցուցաբերած և այդպիսով Մարտի 1-ը հասունացրած Արթուր Բաղդասարյանին: Այժմ Արմեն Գևորգյանը վերադառնում է այդ պաշտոնին:
Փաստորեն վերադառնում է ոչ միայն Սամվել Բաբայանը. Հայաստանը մտել է «վերադարձի ցիկլոնի» ազդեցության գոտի: Վերադառնում է Բաբայանը, հետո Արմեն Գևորգյանը, ո՞վ է վերադառնալու հաջորդը: Այս ամենը հայաստանյան ներքաղաքական դաշտում առաջին հերթին կապվում է Ռոբերտ Քոչարյանի վերադարձի հետ, եթե նույնիսկ ոչ անմիջական վերադարձի, ապա հենց նմանօրինակ գործիչների միջոցով կամ տեսքով, որոնք այս կամ այն կերպ կապվում են նրա և նրա քաղաքական ծրագրերի հետ:
Մյուս կողմից, սակայն, Հայաստանը հայտնվել է իշխանության վերարտադրության նոր փուլին ընդառաջ, որը ուղեկցվում է միջազգային, տարածաշրջանային բարդագույն գործընթացներով, և այստեղ լոկ «քոչարյանական ծրագրերի» պրիզմայով իրադարձությունների դիտարկումը կարող է լինել իրավիճակի չափազանց պարզունակեցում: Վերջին հաշվով՝ չի կարող բացառվել նաև, որ Արմեն Գևորգյանի վերադարձը ոչ թե «վերադարձերի» շղթայի հաջորդ օղակն էր, այլ, այսպես ասած, հակադիր օղակ, և դա Սերժ Սարգսյանի պատասխան քայլն էր Սամվել Բաբայանի վերադարձին:
Ընդ որում, հարկ է ուշադրության արժանացնել այն հանգամանքը, որ Սերժ Սարգսյանը կատարում է հերթական նշանակումը, որը ըստ էության անակնկալ է հասարակության համար, և սովորաբար նշանակումից մի քանի ամիս առաջ մամուլում ի հայտ եկող տեղեկությունները այս դեպքում ևս չկային, ինչպես ԱԱԾ պետի նշանակման, ՊԵԿ ղեկավարի նշանակման պարագայում: Այսինքն՝ այստեղ որոշակիորեն նշմարվում է, որ Սարգսյանը շարունակում է ըստ էության «փակ գաղտնիության» կադրային քաղաքականությունը, այսինքն՝ շարունակում է մենախաղը, և տվյալ պարագայում նշանակվող կամ «վերադարձող» կադրերի, այսպես ասած, «պատմական պատկանելությունը» մղվում է երկրորդ պլան:
Ընդհանրապես ապրիլյան պատերազմից հետո խոսելով Ղարաբաղյան խնդրում լիովին նոր իրավիճակի մասին՝ մենք ըստ երևույթին պետք է նաև նկատի առնենք այն, որ այդ նոր իրավիճակը չի կարող իր արտացոլումը չունենալ ներքաղաքական կյանքում: Առավել ևս, որ դրանում արդեն իսկ արձանագրվել են սուբյեկտների լիովին նոր վարքագծային դրսևորումներ:
Եվ այս իմաստով, իհարկե, վերադառնում են մարդիկ, սակայն ոչ՝ իրավիճակը: Իրավիճակն է վերադարձնում մարդկանց, առայժմ սակայն ոչ այնքան տեսանելի նպատակներով:
