Պատմական գիտությունների թեկնածու, ռուս քաղաքական վերլուծաբան Օլեգ Կուզնեցովը vestikavkaza.ru-ի հետ զրույցում մեկնաբանել է ՀՀ իշխանությունների կողմից Երևանում Գարեգին Նժդեհի արձանի տեղադրման փաստը։
«Այդ երկու կերպարները (Նժդեհն ու Դրոն) ակտիվորեն մասնակցել են հայկական զորագնդերի ստեղծմանը՝ սկզբում գտնվելով Վերմախտի կազմում, իսկ հետո՝ 1944-ին, փոխադրվելով SS-ի զորքերի բանակային մասերի կազմ, որոնք արգելվել են միջազգային Նյուրնբերգյան տրիբունալի որոշմամբ և հռչակվել հանցավոր զինվորական կազմակերպություններ։ Բոլոր անձինք, ովքեր առնչություն են ունեցել նման կառույցների հետ, ավտոմատ կերպով համարվում են ռազմական հանցագործներ, որոնք գտնվում են օրենքից դուրս՝ առանց վաղեմության ժամկետի»,- ասել է նա։
Նրա խոսքով՝ Նժդեհի հուշարձանի բացումը վկայում է «Հայաստանում ֆաշիզմի վերականգնման մասին, ինչն անընդունելի է ժամանակակից միջազգային իրավունքի տեսանկյունից»։
«Այդ քայլը ներառում է ոչ միայն ներքին, այլև արտաքին դրդապատճառ, որը ցույց է տալիս, որ Քոչարյան-Սարգսյան ղարաբաղյան կլանի քաղաքական ռեժիմը պատրաստ է միջազգային իրադրության ցանկացած սրման՝ երկրում գործերի առկա վիճակի աջակցման համար հայկական հասարակության մոբիլիզացման համար։ Ըստ էության, մենք կարող ենք խոսել այն մասին, որ Հայաստանը վերցրել է որոշակի տեսակի ինքնամեկուսացման կուրս, և իշխանության պահպանման համար ներկայիս նախագահն ու նրա շրջապատն ավելի ու ավելի են նմանվում Հյուսիսային Կորեայի քաղաքական ռեժիմին»,- ասել է նա։
Պաշտոնական Երևանի նման քաղաքականությունը Ռուսաստանին դնում է բարդ իրավիճակում։
«Կարծում եմ, որ այդ քայլը չի նպաստի հայ-ռուսական հարաբերությունների հետագա կայուն վիճակին, և Ռուսաստանը ստիպված կլինի փոխել տոնը Երևանի հետ հարաբերություններում։ Պետք է առնվազն բողոքի նոտա արտահայտվի և հստակ պահանջ՝ ամենակարճ ժամկետներում այդ հուշարձանի ապամոնտաժման վերաբերյալ։ Միանգամայն հնարավոր է, որ որպես ֆաշիզմը հաղթահարած երկիր՝ Ռուսաստանը փոխի Հայաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերությունների ձևաչափը, իջեցնի դրանց մակարդակը կամ Երևանին հանի դաշնակիցների կազմից»,- կարծում է փորձագետը։
