Աբգարյանների ընտանիքը Արմավիրի մարզի Արազափ համայնքում 3 երեխայի հետ արդեն 8 տարի է՝ ապրում է փայտյա տնակում։ Ոչ էլ հույս կա, որ ավելի լավ բնակարանում կապրեն։ Տնակն էլ Արթուրի ընտանիքին գյուղապետն է տրամադրել։
Ընտանիքը ո՛չ հող ունի, որ հողագործությամբ զբաղվի, ոչ էլ փող, որ անասուն առնի-պահի։
Ընտանիքը 3 անչափահաս երեխայի համար 34 հազար դրամ նպաստ է ստանում, բայց դա ոչնչի չի բավարարում։ Միայն հոսանքի համար ամսական 10 հազար դրամ վճարում են անում։ 3 վարկ ունեն՝ տարեկան 32 տոկոս տոկոսադրույքով նուռ քարտ են վերցնում պարբերաբար։ Իսկ ստեղծված վիճակում միակ հույսը խանութից պարտքով առևտուր անելն է։ Նոր տարվա առևտրի հույսն էլ է խանութը, բայց խանութպանն այս տարի արդեն հայտարարել է, որ ապրանքը վարկով է բերել, պարտքի հույս չունենան։
Տնակում ծնված ու մեծացած երեխաները Ձմեռ պապիկին նամակ չեն գրել, բայց նվերների հարցում էլ են համեստ։
Ուշագրավ է, սակայն, որ սոցիալական այս ծանր պայմաններում, չքավորության մեջ ապրող այս ընտանիքում հուսահատ չեն։ Ամեն երկրորդ բառից հետո Արթուրը կրկնում էր՝ լավ կլինի, կստեղծենք, կապրենք։
