Քրդական Fırat լրատվական գործակալությունը, վկայակոչելով անգլիական The Economist պարբերականը, նշում է, որ քրդերի շրջանում գնալով նվազում է վարչապետ Էրդողանի գլխավորած «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությանը (ԱԶԿ) ցուցաբերվող աջակցությունը.
«Թուրքիայի 14 միլիոն քրդերն արդեն չեն հավատում ԱԶԿ-ի «իսլամական եղբայրության» մասին խոսքերին: Չնայած թուրքերի ու քրդերի միջև «եղբայրության» մասին հնչեցրած կոչերին` ԱԶԿ-ն շարունակում է քուրդ քաղբանտարկյալներին տարիներով պահել բանտերում:
Օրինակ` քուրդ կին քաղաքական գործիչ, նախկին խորհրդարանական Լեյլա Զանան թուրքական բանտում 10 տարի է անցկացրել միայն նրա համար, որ երդման արարողակարգի ժամանակ իրեն թույլ է տվել քրդերենով ելույթ ունենալ (նա նաև մեղադրվել է Թուրքիայում արգելված ու ահաբեկչական հռչակված «Քրդստանի աշխատավորական» կուսակցության (PKK) կազմակերպության անդամ լինելու մեջ):
2009 թվականից սկսած թուրքական բանտեր են ուղարկվել 2300 քուրդ ակտիվիստներ: Քրդական «Խաղաղություն և ժողովրդավարություն» կուսակցության (ԽԺԿ) 22 խորհրդարանականների (ներառյալ ԽԺԿ նախագահ Սելահաթթին Դեմիրթաշը) դեմ սկսված դատական հայցերում պահանջվում է 2350 տարվա ազատազրկում:
ԱԶԿ-ի կառավարությունը շարունակում է գաղտնի հանդիպումներ ունենալ Մարմարա ծովի Իմրալը կղզում ցմահ բանտարկություն կրող քուրդ առաջնորդ, PKK-ի հիմնադիր Աբդուլլահ Օջալանի հետ: Վերջինս ազատազրկված է 1999 թվականից:
ԱԶԿ-ին չվստահելու և խորհրդարան մուտք գործելու համար սահմանված 10 տոկոսանոց նախընտրական արգելքի պատճառով քրդերը հունիսի 12-ի խորհրդարանական ընտրություններում հանդես են գալիս առավել շատ անկախ թեկնածուներով, քան 2007 թվականի ընտրություններում:
Հիշեցնենք, որ 2002 թվականի նոյեմբերի 3-ին Թուրքիայում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններում քրդերը հանդես եկան միացյալ կուսակցությամբ, որը հավաքեց քվեների 6 տոկոսից ավելին, ինչը, բնականաբար, բավարար չեղավ թուրքական խորհրդարան մուտք գործելու համար:
Դրա համար էլ 2007 թվականի հուլիսի 22-ին կայացած վաղաժամ խորհրդարանական ընտրություններում քրդերը փոխեցին իրենց մարտավարությունը և հանդես եկան ոչ թե միացյալ կուսակցությամբ, այլ` առանձին (անկախ) թեկնածուներով: Իսկ դա հանգեցրեց նրան, որ Թուրքիայի արևելյան և հարավարևելյան շրջաններում, ուր գլխավորապես ապրում են քրդեր, նրանք հասան զգալի հաջողության. 21 խորհրդարանական մանդատ:
Հատկանշական է, որ այն վայրերում, որտեղ քուրդ անկախ թեկնածուները պարտություն էին կրել կամ չէին առաջադրել իրենց թեկնածությունը, ԱԶԿ-ն վստահ հաղթանակ էր տարել` հավաքելով քվեների 60 տոկոսից ավելին: Դա պայմանավորված է նրանով, որ քրդերը, հայերի նման, նախընտրում են իրենց համար չարյաց փոքրագույնը:
