ՆԺԿ առաջնորդ Արամ Կարապետյանի գնահատմամբ աշխարհում կատարվող փոփոխությունները, որոնցից անմասն չի նաև Հայաստանը, այսօր հայաստանյան իշխանությունները չեն գիտակցում:
«Իշխանությունները Պլեխանով են դարձել` նարոդնիկություն` դեպի գյուղ և ամեն ինչ լավ կլինի: Տպավորություն է ստեղծվում, որ Հայաստանի իշխանությունների գործելակերպը միշտ կապվում է կովերի հետ` ստացվում է, որ եթե կովերին լավ կթեինք, ապա ամեն ինչ լավ կգնար Հայաստանում: Այդ ամենը լուրջ չէ, քանզի Արժույթի հիմնադրամը Հայաստանի համար կանխատեսում է ոչ այնքան լավ իրավիճակ»,- լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ այսօր կարծիք հայտնեց Կարապետյանը:
ՆԺԿ առաջնորդը վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հարցազրույցներից և գործելակերպից տպավորություն է ստացել, որ կա Շվեյցարիա ու Հայաստան. «Կյանքն այնքան լավ է Հայաստանում, որ խնդիրներ չկան և միայն շահարկվում է, թե 2 ընդդիմադիր ուժ իրար հետ բախման մեջ են»:
Կարապետյանի խոսքերով այսօրվա իրավիճակում էական չէ, թե ով ում բարևեց, քանզի հայաստանյան քաղաքական դաշտն այնպիսին է, որ այսօր չբարևեց, վաղը կբարևի Կարապետյանի խոսքերով կարևոր քննարկման առարկա պետք է լինի այն ծրագիրը, որը ներկայումս միջազգային հանրությունը նախատեսում է իրականացնել Անդրկովկասում:
«Նրանք հասկանալով, որ ԼՂ խնդիրը տվյալ ֆորմատի մեջ չի լուծվում, որոշել են Անդրկովկասի երեք հանրապատությունները, այդ թվում նաև չճանաչված հանրապետությունները ինչ-որ ձևով ինտեգրեն Եվրամիության մեջ և փորձել օգտագործել Կիպրոսի լուծման տարբերակը»,- մանրամասնեց ՆԺԿ առաջնորդը:
Նրա խոսքերով այդ ստեղծվելիք միավորման մայրաքաղաքը լինելու է Թբիլիսին և հայ բիզնեսմենների Թբիլիսի տեղափոխման գործընթացը պայմանավորված է նաև այդ հանգամանքով: Կարապետյանի գնահատմամբ, հենց այդ ծրագիրն իրականացնելու համար է, որ վերջերս ԵԽ-ն և ԵՄ-ն կոչ են անում իրենց անդամներին, որպեսզի սկսեն կապեր հաստատել չճանաչված պետությունների հետ, այնուամենայնիվ, չճանաչելով նրանց:
Կարապետյանի խոսքերով եթե չլինեն սահմաններ, ապա չի լինի նաև ԼՂ ինքնորոշման հարց, տարածքային ամբողջականության խնդիր. «Եթե բացվեցին ներքին սահմանները, կբացվեն նաև հայ-թուրքական սահմանները: Եվ հիմա կարևորագույն խնդիրը Հայաստանի ներքին քաղաքական կյանքը արտաքինի վրա արտացոլելն է, և ընդդիմությունն ու իշխանությունը պետք է այս ամենից ելք գտնեն, մտածեն, թե ինչպես ինտեգրեն Հայաստանը հարաճուն փոփոխվող արտաքին փոփոխությունների հետ»:
