Արցախյան պատերազմի մասնակից Սմբատ Այվազյանի կարծիքով` հզոր բանակ ստեղծելու, բանակի նկատմամբ վստահությունը վերականգնելու համար պետք է վարվել այնպես, ինչպես պատգամել է սպարապետ Վազգեն Սարգսյանը՝սիրել երկիրը, սիրել հայրենիքը:
«Այդ ժամանակ ամեն ինչ կընկնի իր տեղը, և ամեն ինչ ճիշտ ընթացք կունենա: Միայն այդ կերպ մենք առաջ գնալուհնարավորություն կունենանք:
Ես ցավում եմ, որ 21 տարվա ընթացքում մեր միակ հզոր ուղղությունը եղավ բանակի ստեղծումը:Ժամանակին մենք ուզում էինք բանակը հզորացնել, և պետությունն էլ, բնականաբար, ստիպված կլիներ հասնել բանակին:Այդպիսով կունենայինք հզոր պետություն և հզոր բանակ միանգամից: Իսկ այսօր, ցավոք, պետության գլխին կանգնածմարդիկ չեն մտածում այնպես, ինչպես շարքային քաղաքացին է մտածում: Թերևս սա է պատճառը, որ մենք ունենալով 21 տարվաբանակ` չենք կարողանում համարվել տարածաշրջանի ամենահզոր պետությունը»,-ասաց Ս. Այվազյանը:
ԱնդրադառնալովՊՆ-ում Սերժ Սարգսյանի ելույթին՝ Սմբատ Այվազյանը նկատեց, որ վերևում նստած մարդիկ՝ նրանք, ովքեր պետք է իրենց վրա կրեին ելույթի բովանդակությունը, դրա կրողները չէին, ինչն էլ նշանակում է, որ այդ մարդիկ անտարբեր են մեր բանակի ճակատագրի հանդեպ:
«Ցավոք սրտի, նրանց համար օտար էր այն ամենը, ինչ ասում էր Սերժ Սարգսյանը:Ես չգիտեմ՝ Սերժ Սարգսյանը կրո՞ղն էր այն ամենի, ինչ կարդում էր, բայց հստակ էր, որ վերևում նստած մարդկանցից ոչ մեկըայդ տողերի կրողը չէր. սա է իրավիճակը: Այդ մարդիկ անտարբեր են այս երկրի ճակատագրի, մեր բանակի հզորացման հանդեպ, իսկ սա ցավալի է:
Իհարկե,բանակի ղեկավարության համար օտար չեն պաշտպանության խնդիրները, բայց նրանք էլ լուրջ անելիքներ ունեն:Ինչպե՞ս են նրանք պատկերացնում սահմաններիանվտանգությունը, ինչպե՞ս են պատկերացնում երկրի ազատությունը, երբ սահմանամերձ շրջաններից մարդիկ հեռանում են անվտանգության պակասի հետևանքով: Ուրեմն պետք է մտածել այդ ամենի մասին:
Սխալ է այն պատկերացումը, որ զինվորին հագուստ տրամադրելը կամ մարտական պատրաստվածություն տալը բավարար են: Իհարկե, դա բավարար չէ. երկրի ողջ ղեկավարությունը պետք է հասկանա, որ բանակըընդհանրապես պաշտպանության համակարգիտարրերից միայն մեկն է, իսկ առանց լուրջ սահմանամերձ գոտու, առանց լուրջ հոգեբանության մեր պաշտպանությունը վտանգված է:Եթե մեր ժողովուրդը չլինի բանակի շարժման մեջ, ապա անվտանգության համակարգը տեր չի ունենա:
Խոսելով վերևում նստած մարդկանց մասին՝ ես նկատի չունեմ պաշտպանության նախարարին կամ գլխավոր շտաբիպետին.խոսքս մնացածների մասին է»,- ասաց Ս. Այվազյանը:
Հարցին՝ արդյոք այսօր պաշտպանության նախարարությունն անո՞ւմ է անհրաժեշտը բանակում դժբախտ դեպքերը բացառելու համար, Ս. Այվազյանն ասաց. «Նման գնահատական տալը բավականին բարդ է:Իհարկե,ցանկալի կլիներ, որ շատ-շատավելին անեին, բայց միայն պաշտպանության նախարարությունը չպետք է անի՝ ամբողջ երկիրը պետք է լծվի այս խնդրի լուծման գործին»:
